Dlatego, bracia, stójcie mocno i trzymajcie się tradycji, o których zostaliście pouczeni bądź żywym słowem, bądź za pośrednictwem naszego listu . — 2 Tes. 2:14.

Jak większość z was wie, jestem księdzem od szesnastu lat. Dziesięć lat temu przeszedłem z kalendarza z 1969 roku i Novus Ordo Missae (NOM) na kalendarz z 1962 roku i Tradycyjną Mszę Łacińską (TLM), a także pozostałe sześć sakramentów starożytnego rytu rzymskiego. Potem, około siedem lat temu, usłyszałem, jak pewien zakonnik opowiada o kalendarzu sprzed 1955 roku . Przewróciłem oczami, myśląc: „Nic nie jest wystarczająco dobre dla tych tradycjonalistów!”. Dlaczego jeden radykalny tradycjonalista z Mszałem z 1954 roku miałby się przejmować tym, że inny radykalny tradycjonalista używa Mszału z 1962 roku, skoro obaj mieli dostęp do starych sakramentów?

Odkładając na bok wszelkie debaty na temat święceń warunkowych, byłem zszokowany, dowiadując się, że garstka księży niesedewakantystycznych korzysta z kalendarza sprzed 1955 roku, więc postanowiłem to zbadać. Pisałem już o przejściu na Mszał i Brewiarz Rzymski sprzed 1955 roku . Właściwie teraz mogę napisać, że większość moich ksiąg liturgicznych (w tym Rytuał Parafialny z błogosławieństwami, chrztami i ostatnim namaszczeniem) została opublikowana w latach 30. XX wieku. Teraz chcę napisać o zmianie stylu życia, jaka nastąpiła po przejściu z kalendarza z 1962 roku na kalendarz sprzed 1955 roku.

Oczywiście, w tym momencie niektórzy katolicy czytający mój artykuł mogliby odpowiedzieć: „Hej, jeśli wy, radykalni tradycjonaliści, po prostu urządzacie sobie arogancki konkurs na najstarsze księgi sakramentalne, to dlaczego nie znajdziecie ksiąg z pierwszego tysiąclecia katolicyzmu?”. Cóż, odpowiedź brzmi: wierzę, że papież św. Pius X wprowadził ważne i dobre zmiany w Brewiarzu Rzymskim. Kapłani w XIX wieku często odmawiali Psalm 118 codziennie ze względu na liczbę świąt w kalendarzu. Oznaczało to, że księża dwieście lat temu rzadko odmawiali wszystkie 150 Psalmów po łacinie w ciągu tygodnia. Jednak my, tradycyjni kapłani, zazwyczaj odmawiamy wszystkie 150 Psalmów w tygodniu w Brewiarzu Rzymskim sprzed 55 roku i Brewiarzu Rzymskim z 1960 roku. Tak, księża w XIX wieku odmawiali znacznie więcej Brewiarza każdego dnia niż księża dzisiaj, ale powtarzali to na okrągło . Na szczęście Pius X pomylił to zarówno w 1911, jak i w 1913 roku.

Z drugiej strony, niesławny arcybiskup Bugnini zaczął wprowadzać zmiany w Mszy, Brewiarzu, kalendarzu i sakramentach jeszcze przed Soborem Watykańskim II. W latach 1955–1962 Bugnini najpierw zreformował starożytny Wielki Tydzień, a następnie jego destrukcja potoczyła się dalej. Nic nie pozostało święte. Wprowadzono niewypowiedziane zmiany w Mszy, pozostałych sześciu sakramentach, oktawach w kalendarzu i wszelkich formach dyscypliny, w tym w poście. Warto ponownie zauważyć, że zmiany te wkradły się już do kalendarza i Brewiarza Rzymskiego w latach 1955–1962. Są to lata poprzedzające Sobór Watykański II.

Dlatego chcę, aby księgi liturgiczne powstały mniej więcej między 1920 a 1950 rokiem.

Jeden z tradycyjnych katolickich apologetów, którego dzieci znam, opowiada się za kalendarzem z 1962 roku, a nie z 1969 roku, ponieważ w częściach właściwych Mszału z 1969 roku jest herezja. W porządku. Jak dotąd wszystko w porządku. Ale ten sam apologeta opowiada się za kalendarzem z 1962 roku, a nie kalendarzem sprzed 1955 roku, ponieważ „w historii zawsze dochodziło do drobnych zmian w Mszale i Brewiarzu i nie wiemy na pewno, czy Bugnini był aż tak zły”.

Cóż, ma rację co do pierwszej części ostatniego zdania, ale strasznie się myli co do ostatniej. Bugnini okazał się masonem i zaprosił protestantów do pracy nad nowym Mszałem. Więc nie chcę mieć z nim nic wspólnego. Nie tylko chcę, żeby jego dzieło zostało wykluczone z mojego Mszału. Chcę też, żeby jego brudne łapy zniknęły z mojego Brewiarza i kalendarza.

W tym momencie niektórzy z was prawdopodobnie chcą przestać czytać, ponieważ mówią sobie: „Mogę być na Mszy trydenckiej z 1962 roku tylko dwa razy w miesiącu, a o. David chce, żebym przeszedł na Mszę sprzed 55 roku? Nie wiem nawet, gdzie znaleźć takie miejsce”. Ale jeśli spojrzycie na tytuł mojego artykułu, to mówi on o stylu życia sprzed 55 roku, a nie o Mszy sprzed 55 roku . Jak napisałem powyżej, napisałem już dwa artykuły o Mszale i Brewiarzu sprzed 55 roku. Jak już napisałem powyżej, jest garstka księży niesedewakantystycznych, którzy przechodzą na kalendarz sprzed 55 roku. Więc proszę nie myślcie, że musicie zrozumieć papiestwo, aby dokonać zmiany stylu życia sprzed 55 roku .

To, co jest tak zdumiewające w stylu życia sprzed 1955 roku, to fakt, że stanowi on zunifikowany system. Tak, tak, wiem, że jako katolicy jesteśmy powołani do kochania Jezusa bardziej niż systemu. Ale to był system, który prowadził do miłości do Chrystusa i świętych, ponieważ stanowił cykl liturgiczny, który wydawał świętych. Chociaż wielu katolików [słusznie] interesuje się dziś teologią sakramentalną, niewielu interesuje się teologią ascetyczną. Teologia ascetyczna to nauka o cnocie i pokucie, mająca na celu oderwanie się od dóbr tego świata, a następnie przywiązanie się do dóbr niebieskich.

Kalendarz sprzed 1955 roku zawierał w sobie ascetyczną teologię wpisaną w cykl całoroczny. Dotyczyło to nie tylko księży odprawiających mszę świętą codziennie. Dotyczyło to również katolików świeckich, którzy uczęszczali na mszę świętą tylko raz w tygodniu. Na przykład, kalendarz sprzed 1955 roku zawierał o wiele więcej okresów postu, które były równie rygorystyczne, jak obecne praktyki prawosławne. Adwent był o wiele bardziej ascetyczny, niż większość dzisiejszych katolików może sobie wyobrazić. Wielki Post był znacznie bardziej rygorystyczny niż obecna praktyka. Ale istniało również wiele innych okresów postu, które łączyły świeckich z kapłaństwem.

Na przykład Katechizm Trydencki wyjaśnia: „Dlatego łatwo zrozumieć, dlaczego święcenia odbywają się tylko w specjalne dni, w które zresztą, zgodnie z bardzo starożytną praktyką Kościoła katolickiego, ustanowiony jest uroczysty post, aby wierni poprzez świętą i żarliwą modlitwę mogli uzyskać od Boga szafarzy, którzy byliby odpowiednio przygotowani do właściwego i ku pożytkowi Kościoła sprawowania władzy tak wielkiej posługi”.

Warto zauważyć, że od świeckich oczekiwano postu przed dniami święceń kapłańskich, aby uzyskać lepszych kapłanów. Jednak dni postu i ucztowania nie kończyły się wraz ze święceniami. W starym kalendarzu było około tuzina oktaw. Gdybyś żył w latach 30. XX wieku, z nabożeństwem celebrowałbyś (ponownie, nawet jeśli chodziłeś na mszę tylko raz w tygodniu) oktawy Wielkanocy, Zesłania Ducha Świętego, Objawienia Pańskiego, Bożego Ciała, Bożego Narodzenia (w tym minioktawy św. Szczepana, św. Jana Apostoła i Świętych Młodzianków w ramach oktawy Bożego Narodzenia), oktawę Wniebowstąpienia Pańskiego, Najświętszego Serca Pana Jezusa, św. Józefa, Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, Wszystkich Świętych, św. Jana Chrzciciela i św. Wawrzyńca.

Oznacza to, że wszyscy ci święci byli czczeni przez cały tydzień! Widzicie, jak to zmieniło życie religijne nawet średniowiecznych katolików, którzy rzadko mogli uczestniczyć we mszy? Dlatego z przekonaniem mówię, że możecie przejść w domu na kalendarz sprzed 1955 roku, bez konieczności dokonywania jakichkolwiek zmian w obrzędach sakramentalnych w parafii, do której uczęszczacie. Posunąłbym się nawet do stwierdzenia, że ​​moglibyście żyć z postu i ucztowania z kalendarza sprzed 1955 roku, chodząc do Novus Ordo w niedziele! To nie jest najlepsza opcja, ale w ten sposób pokonujemy ludzi, którzy zabierają wam Mszę Świętą w sposób, na który nie macie wpływu.

Co prawda, nawet nowy Kodeks Prawa Kanonicznego z 1983 roku nakazuje nam 52 bezmięsne piątki w ciągu roku, chyba że przypada on w uroczystość lub odprawia się pokutę zastępczą. Jednak zasada, że ​​każdy piątek w roku jest dniem wstrzemięźliwości, nigdy nie była kwestionowana przez katolików przed Soborem Watykańskim II. Nawet źli katolicy (wyobraźcie sobie członków mafii z lat 30. XX wieku jedzących lasagne z mięsem w piątek) wiedzieliby, że łamią zasady.

Chociaż w starym kalendarzu było o wiele więcej świąt, to i tak było o wiele więcej dni postnych. Na przykład, przed większością oktaw wymienionych powyżej, kapłan odprawiał wigilię mszy świętej ku czci tego świętego w dniu poprzedzającym rozpoczęcie oktawy, ubrany w fioletowe szaty liturgiczne. Jak większość z was wie, kolor fioletowy jest znakiem pokuty.

Mimo to wielu katolików, którzy w przeszłości nie mogli uczestniczyć w codziennej Mszy Świętej, nadal pościło w takie Wigilie i Dni Suche. Ks. Z. opublikował dobry artykuł na temat różnic w Dniach Suchych w kalendarzu z 1954 i 1962 roku – tutaj . Niedawno udostępnił również link do nowego wydania Rytuału Parafialnego sprzed 1955 roku (zasadniczo sześciu pozostałych sakramentów oprócz Mszy Świętej, które księża powinni mieć w swojej apteczce podróżnej na wypadek nagłych wypadków lub zaplanowanych sakramentów).

Zwróćcie jeszcze raz uwagę na to, co tu mówię:   nawet jeśli nie macie pojęcia, gdzie znaleźć mszę sprzed 1955 roku lub księdza starej daty, nadal możecie pościć i ucztować, tak jak robili to wszyscy wasi katoliccy pradziadkowie.  Możecie nawet prosić o sakramenty dla umierających członków rodziny, ponieważ coraz więcej księży diecezjalnych potajemnie kupuje obrzędy parafialne sprzed 1955 roku, jak widać w powyższym akapicie. Tak, wiem na pewno, że nawet księża Novus Ordo kupują takie książki jak świeże bułeczki.

Nadal możesz prowadzić życie religijne wokół Oktaw i Dni Suchych, tak jak robili to pierwsi franciszkanie. Powtarzam, nie chodzi tu o konkurs, kto jest bardziej radykalny ani kto znajdzie starszy kalendarz, by popisać się przed sąsiadem. Prawda jest taka, że ​​kiedy stosujesz kalendarz sprzed 55 roku, jeśli chodzi o styl życia, jesteś naprawdę związany z tym, jak żyli święci w każdym minionym stuleciu. Możesz pościć i ucztować jak święci, ponieważ niewiele się zmieniło między IX a XIX wiekiem.

Dlaczego więc robić to w kalendarzu sprzed 55 roku, a nie 62? Bo Bugnini był bardzo złym człowiekiem, który narzucił miliardowi katolików mnóstwo zmian. A te zmiany nie pochodziły od Boga, niezależnie od debat o ważności papiestwa. To naprawdę takie dziecinne i proste.

W rzeczywistości, obecnie wielu świeckich podcasterów medycznych mówi nam, jak dobrze dla organizmu jest wchodzenie w okresy postu. Oczywiście, nie twierdzę, że to jest główny powód postu. Głównym powodem postu jest to, że jest on dobry dla naszej duszy, a nie dla ciała. Okazuje się jednak, że dłuższy post jest dobry zarówno dla naszej duszy, jak i ciała! Dlaczego więc nie pościć więcej według starego kalendarza? Jak mawiało wielu świętych: „Nie można dobrze ucztować, jeśli się dobrze nie pości”. Jest to wpisane w kalendarz sprzed 55. roku życia, bez konieczności angażowania dużej siły umysłu. Bez „zmęczenia decyzyjnego”, jak mówią dzieci.

Istnieje wiele dobrych źródeł, które pomogą Ci przejść na kalendarz sprzed 55 roku, niezależnie od tego, czy uczestniczysz w Mszy Świętej w formie tradycyjnej, czy nie. Jeśli chodzi o cyfrowy Mszał i Brewiarz, moją ulubioną stroną jest Divinum Officium .

Jeśli chodzi o zmiany stylu życia, liturgię i objaśnienia mszy i kalendarza sprzed 1955 roku, moją ulubioną stroną jest Restore the 54. Mają też doskonały system aplikacji, dzięki któremu można zsynchronizować iPhone'a zarówno ze świętami sprzed 1955 roku , jak i z dniami postnymi . Jeśli chcesz mieć Brewiarz Rzymski na swoim iPhonie, skorzystaj z aplikacji BrevMeum . Myślę, że to jednorazowa opłata w wysokości 20 dolarów za Brewiarz Rzymski, którą można ustawić na rubrykach z 1954 lub 1960 roku, nie wspominając o wielu innych opcjach. Upewnij się, że otwierasz te trzy ostatnie linki na iPhonie, a nie na laptopie.

Kluczem jest to: mogą odebrać wam tradycyjną mszę łacińską, ale nie mogą odebrać wam tradycyjnego łacińskiego stylu życia , postu, ucztowania i pobożności. Przyłączcie się do swoich przodków i świętych z dawnych czasów, dokonując tej zmiany, niezależnie od tego, jak tradycyjny był wasz proboszcz. Możecie rozpocząć tę przygodę, czyniąc ten listopad miesiącem modlitwy za zmarłych wiernych i odwiedzając cmentarz kilka razy w ciągu najbliższych czterech tygodni.

 

https://www-padreperegrino-org.translate.goog/2026/11/pre55lifestyle/?_x_tr_sl=auto&_x_tr_tl=pl&_x_tr_hl=sv