Zmiany w składzie Rady Ministrów - nominacja Domańskiego!!! Karol Nawrocki przyłączył się do Tusk`owego ludobójstwa na Polakach i unicestwienia Polski

Zmiany w składzie Rady Ministrów

Karol Nawrocki przyłączył się do Tusk`owego ludobójstwa na Polakach i unicestwienia Polski.

 

   Stwierdzamy dobitnie – co wynika z naszej tradycji narodowej i państwowej, naszego Ducha oraz etyki – że Prezydent niczego nie podpisuje!

Prezydent zgadza się lub nie zgadza. Jeśli wyraża zgodę – po zbadaniu wniosku, dokumentu czy ustawy lub po przyjęciu ślubowania bądź przysięgi – składa swój podpis na znak aprobaty. Wówczas strona wnosząca otrzymuje na dowód stosowny dokument opatrzony podpisem Prezydenta.

Jeśli natomiast Prezydent nie wyraża zgody, nie podpisuje niczego. Pożądane jest jednak, aby jasno i dobitnie oświadczył, że w danej sprawie nie udziela aprobaty. Dla pełnej przejrzystości powinien również potwierdzić to na piśmie, zamiast zwlekać i kunktatorzyć w nieskończoność. Takie odwlekanie wprowadza bowiem dezinformację w państwie i faktycznie uchybia zarówno godności Prezydenta, jak i godności mężczyzny – o co w Polsce nietrudno przy ich obecnym niedostatku.

Warto dodać, że w wielu systemach prawnych nawet złożony już podpis na dokumencie może zostać w każdej chwili unieważniony poprzez fizyczne przerwanie papieru, na którym go złożono – czyli poprzez przedarcie pisma.

   Ślepy podpis to nie umowa, lecz zdrada — tak stara jak grzech Jakuba, który wyłudził błogosławieństwo ojca za nędzną miskę soczewicy, gdy brat słabł z głodu. Nie nazywajcie cnotą podstępu, który wykorzystuje cudzą słabość! Kto żąda twego znaku na karcie bez zgody twego sumienia i pełnej wiedzy, ten nie szuka sprawiedliwości, lecz kradnie twoje pierworództwo, płacąc ci marną ułudą zysku. Strzeżcie się umów pisanych w ciemności, bo Bóg nie patrzy na atrament, lecz na prawdę w sercu!

 To właśnie tutaj, podczas tej haniebnej uroczystości, Karol Nawrocki (Prezydent) – zaakceptował kandydaturę A. Domańskiego na stanowisko wicepremiera. Domański jest narzędziem Donalda Tuska w hitlerowskim ludobójstwie na Polakach: 3 biliony długu, niszczenie przedsiębiorczości oraz podpisywanie kredytów na inblanco, z których skorzysta albo ukraina, albo kapitał zagraniczny – od którego Polska będzie kupować sprzęt wojskowy, wbrew własnym interesom i potrzebom.

   Żyjemy w czasach, w których ludobójstwo nie odbywa się poprzez masowe zbrodnie z użyciem przemocy fizycznej, ale poprzez inżynierię społeczną, ekonomię oraz zatruwanie żywności lub leków. A Domański, jako człowiek z łatwo rozpoznawalnymi wadami wymowy (motoryka języka), doskonale się do tego nadaje.

 

Na koniec dwie uwagi.

  1. Prezydent:

USTAWA KONSTYTUCYJNA


z dnia 23 kwietnia 1935 r.

I. Rzeczpospolita Polska.

Art. 1.


 (1) Państwo Polskie jest wspólnem dobrem wszystkich obywateli.
 (2) Wskrzeszone walką i ofiarą najlepszych swoich synów ma być przekazywane w spadku dziejowym z pokolenia w pokolenie.
 (3) Każde pokolenie obowiązane jest wysiłkiem własnym wzmóc siłę i powagę Państwa.
 (4) Za spełnienie tego obowiązku odpowiada przed potomnością swoim honorem i swojem imieniem.

Art. 2.


 (1) Na czele Państwa stoi Prezydent Rzeczypospolitej.
 (2) Na Nim spoczywa odpowiedzialność wobec Boga i historji za losy Państwa.
 (3) Jego obowiązkiem naczelnym jest troska o dobro Państwa, gotowość obronną i stanowisko wśród narodów świata.
 (4) W Jego osobie skupia się jednolita i niepodzielna władza państwowa.

Art. 3.


 (1) Organami Państwa, pozostającemi pod zwierzchnictwem Prezydenta Rzeczypospolitej, są:
 Rząd,
 Sejm,
 Senat,
 Siły Zbrojne,
 Sądy,
 Kontrola Państwowa.
 (2) Ich zadaniem naczelnem jest służenie Rzeczypospolitej.

Art. 4.


 (1) W ramach Państwa i w oparciu o nie kształtuje się życie społeczeństwa.
 (2) Państwo zapewnia mu swobodny rozwój, a gdy tego dobro powszechne wymaga, nadaje mu kierunek lub normuje jego warunki.
 (3) Państwo powoła samorząd terytorjalny i gospodarczy do udziału w wykonywaniu zadań życia zbiorowego.

Art. 5.


 (1) Twórczość jednostki jest dźwignią życia zbiorowego.
 (2) Państwo zapewnia obywatelom możność rozwoju ich wartości osobistych oraz wolność sumienia, słowa i zrzeszeń.
 (3) Granicą tych wolności jest dobro powszechne.

Art. 6.


 Obywatele winni są Państwu wierność oraz rzetelne spełnianie nakładanych przez nie obowiązków.

Art. 7.


 (1) Wartością wysiłku i zasług obywatela na rzecz dobra powszechnego mierzone będą jego uprawnienia do wpływania na sprawy publiczne.
 (2) Ani pochodzenie, ani wyznanie, ani płeć, ani narodowość nie mogą być powodem ograniczenia tych uprawnień.

Art. 8.


 (1) Praca jest podstawą rozwoju i potęgi Rzeczypospolitej.
 (2) Państwo roztacza opiekę nad pracą i sprawuje nadzór nad jej warunkami.

Art. 9.


 Państwo dąży do zespolenia wszystkich obywateli w harmonijnem współdziałaniu na rzecz dobra powszechnego.

Art. 10.


 (1) Żadne działanie nie może stanąć w sprzeczności z celami Państwa, wyrażonemi w jego prawach.
 (2) W razie oporu Państwo stosuje środki przymusu.


II. Prezydent Rzeczypospolitej.

 

Art. 11.


 Prezydent Rzeczypospolitej, jako czynnik nadrzędny w Państwie, harmonizuje działania naczelnych organów państwowych.

Art. 12.


 Prezydent Rzeczypospolitej:
 a) mianuje według swego uznania Prezesa Rady Ministrów, a na jego wniosek mianuje Ministrów;
 b) zwołuje i rozwiązuje Sejm i Senat;
 c) zarządza otwarcie, odroczenie i zamknięcie sesji Sejmu i Senatu;
 d) jest Zwierzchnikiem Sił Zbrojnych;
 e) reprezentuje Państwo nazewnątrz, przyjmuje przedstawicieli państw obcych i wysyła przedstawicieli Państwa Polskiego;
 f) stanowi o wojnie i pokoju;
 g) zawiera i ratyfikuje umowy z innemi państwami;
 h) obsadza urzędy państwowe, Jemu zastrzeżone.

Art. 13.


 (1) Prezydent Rzeczypospolitej korzysta z uprawnień osobistych, stanowiących Jego prerogatywy.
 (2) Do prerogatyw tych należy:
 a) wskazywanie jednego z kandydatów na Prezydenta Rzeczypospolitej i zarządzanie głosowania powszechnego;
 b) wyznaczanie na czas wojny następcy Prezydenta Rzeczypospolitej;
 c) mianowanie i odwoływanie Prezesa Rady Ministrów, Pierwszego Prezesa Sądu Najwyższego i Prezesa Najwyższej Izby Kontroli;
 d) mianowanie i zwalnianie Naczelnego Wodza i Generalnego Inspektora Sił Zbrojnych;
 e) powoływanie sędziów Trybunału Stanu;
 f) powoływanie senatorów, piastujących mandat z wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej;
 g) mianowanie i zwalnianie Szefa i urzędników Kancelarji Cywilnej;
 h) rozwiązywanie Sejmu i Senatu przed upływem kadencji;
 i) oddawanie członków Rządu pod sąd Trybunału Stanu;
 j) stosowanie prawa łaski.

Art. 14.


 (1) Akty urzędowe Prezydenta Rzeczypospolitej wymagają do swej ważności podpisu Prezesa Rady Ministrów i właściwego Ministra.
 (2) Akty urzędowe, wypływające z prerogatyw Prezydenta Rzeczypospolitej, nie wymagają kontrasygnaty.

USTAWA KONSTYTUCYJNA z dnia 23 kwietnia 1935 r. I. Rzeczpospolita Polska.
(+Pugna+)
Na mocy art. 44 Konstytucji ogłaszam ustawę następującej treści: USTAWA KONSTYTUCYJNA z dnia 23 kwietnia 1935 r. I. Rzeczpospolita Polska. Art. 1.  (1) Państwo Polskie jest wspólnem dobrem ...

 

2. Podpis. Słowa te :

1Zstarzał się tedy Izaak i zaćmiły się oczy jego, i widzieć nie mógł, i zawołał Ezawa, syna swego starszego, i rzekł mu: Synu mój! Który odpowiedział: Owom ja. 2Któremu ociec: Widzisz (rzekł), żem się zstarzał, a nie wiem dnia śmierci mojej. 3Weźmi broń twoję, sajdak i łuk, a wynidź na pole, a gdy polując co ugonisz, 4uczyń mi stąd potrawę, jako wiesz wolą moje, i przynieś, abym jadł: aby błogosławiła tobie dusza moja, niż umrę. 5Co gdy usłyszała Rebeka, on też odszedł na pole, aby rozkazaniu ojcowskiemu dosyć uczynił, 6rzekła synowi swemu Jakobowi: Słyszałam ojca twego gadającego z Ezawem, bratem twoim, i mówiącego mu: 7Przynieś mi z łowu twego a uczyń potrawę, abym jadł i błogosławił ci przed PANEM pierwej, niźli umrę. 8Teraz tedy, synu mój, przestań na radzie mojej: 9A szedszy do trzody przynieś mi dwoje koźląt co lepszych, abych z nich uczyniła potrawy ojcu twemu, których rad pożywa. 10Które gdy mu przyniesiesz a naje się, abyć błogosławił pierwej, niźli umrze. 11Której on odpowiedział: Wiesz, iż Ezaw, brat mój, jest człowiek kosmaty, a ja goły. 12Jeśli się mnie dotknie ociec mój, a poczuje, boję się, aby nie mnimał, żem chciał z niego szydzić, i przywiodę na się przeklęctwo miasto błogosławieństwa. 13Do którego matka: Na mnie, pry, niech będzie to przeklęctwo, synu mój: tylko słuchaj głosu mego a szedszy przynieś, com rzekła. 14Poszedł i przyniósł, i dał matce. Zgotowała ona potrawy, jako wiedziała, że chciał ociec jego. 15A w szaty Ezawowe barzo dobre, które u siebie miała doma, oblokła go. 16I skórki koźlęce obwinęła wkoło ręku, i gołość szyje jego okryła. 17I dała potrawę, i chleb, którego była napiekła, oddała. 18Które on wniózszy, rzekł: Ojcze mój! A on odpowiedział: Słyszę. Ktoś ty jest, synu mój? 19I rzekł Jakob: Jam jest pierworodny twój, Ezaw: Uczyniłem, jakoś mi rozkazał: wstań, siądź a jedz z łowu mego, aby mi błogosławiła dusza twoja. 20Izaak zasię rzekł do syna swego: Jakożeś tak rychło naleźć mógł, synu mój? Który odpowiedział: Wola Boża była, że mi się prędko nagodziło, czegom chciał. 21I rzekł Izaak: Przystąp sam, żebym się ciebie dotknął, synu mój, a doznał, jeśliś ty jest syn mój Ezaw, czyli nie. 22Przystąpił on do ojca, a pomacawszy go rzekł Izaak: Głos wprawdzie głos Jakobów jest, ale ręce są ręce Ezawowe. 23I nie poznał go, iż kosmate ręce podobieństwo starszego wyrażały. A tak błogosławiąc mu, 24rzekł: Tyżeś jest syn mój, Ezaw? Odpowiedział: Jam jest. 25A on: Podaj mi, prawi, potrawy z łowu twego, synu mój, abyć błogosławiła dusza moja. Które gdy podane jadł, podał mu też i wina, którego napiwszy się 26rzekł do niego: Przystąpże do mnie a całuj mię, synu mój. 27Przystąpił i całował go. I wnet skoro poczuł wonność szat jego, błogosławiąc mu rzekł: Oto wonność syna mego jako wonność pola pełnego, któremu błogosławił Pan. 28Dajżeć, Boże, z rosy niebieskiej i z tłustości ziemskiej obfitość zboża i wina. 29I niech ci służą narodowie, i niech ci się kłaniają pokolenia: bądź panem braciej twojej, a niech się pochylają przed tobą synowie matki twojej. Kto by cię przeklinał, niech ten przeklętym będzie, a kto by cię błogosławił, niech będzie błogosławieństwa pełen. 30Ledwie był Izaak rzeczy dokonał a skoro od niego wyszedł Jakob, przyszedł Ezaw. 31I uwarzone z łowu potrawy przyniósł ojcu, mówiąc: Wstań, ojcze mój, a jedz z łowu syna twego, aby mi błogosławiła dusza twoja. 32I rzekł mu Izaak: Któżeś ty jest? Który odpowiedział: Jam jest syn twój pierworodny, Ezaw. 33Uląkł się Izaak zdumieniem wielkim: a barziej niż kto wierzyć może dziwując się, rzekł: Któż tedy ono jest, który mi dawno łów ugoniony przyniósł i jadłem ze wszytkiego pierwej niżliś ty przyszedł: i błogosławiłem mu, i będzie błogosławionym. 34Usłyszawszy Ezaw słowa ojcowskie, zaryczał głosem wielkim, a ciężko sfrasowany, rzekł: Błogosław też i mnie, ojcze mój. 35Który rzekł: Przyszedł rodzony twój zdradliwie i wziął błogosławieństwo twoje. 36A on zatym przydał: Słusznieć nazwano jest imię jego Jakob: podszedł mię bowiem już oto drugi raz; pierworodzieństwo moje przedtem wziął, a teraz po wtóre podchwycił błogosławieństwo moje. I zaś do ojca: Izali, prawi, nie zostawiłeś i mnie błogosławieństwa? 37Odpowiedział Izaak: Panemem go twoim postanowił i wszytkę bracią jego poddałem mu w niewolą, zbożem i winem umocniłem go: a tobie potym, synu mój, co dalej czynić mam? 38Któremu Ezaw: Izali, pry, jedno tylko masz błogosławieństwo, ojcze? Mnie też, proszę, abyś błogosławił. A gdy łkaniem wielkim płakał, 39wzruszony Izaak rzekł do niego: W tłustości ziemie a w rosie niebieskiej z wierzchu 40będzie błogosławieństwo twoje. Z miecza żyć będziesz a będziesz służył bratu twemu: ale przydzie czas, kiedy zrzucisz i rozwiążesz jarzmo jego z szyje twojej. 41Nienawidział tedy zawsze Ezaw Jakoba dla błogosławieństwa, którym mu błogosławił ociec. I rzekł w sercu swoim: Przyjdąć dni żałoby ojca mego, i zabiję Jakoba, brata mego. 

https://biblia-online.pl/Biblia/JakubaWujka/Ksiega-Rodzaju/27/36?vt=2

 

 

   są  inspiracją dla wszystkich, którzy zabiegają o podpis prezydenta – i nie musi to być zgoda; może to być nawet oszustwo – a na co pozwala ta konstytucja tego pijaka Kwaśniewskiego, hańbiąc w ten sposób Polskę!

Wszyscy, którzy mówią o „podpisie”, pomijając milczeniem zasadnicze i nadrzędne kryterium zgody, są żydami – i widać to jak na dłoni.

Każdy, kto mówi: „Podpisz to”, jest żydem i niech będzie przeklęty.

Karol Nawrocki, jako prezydent konstytucji Kwaśniewskiego,  przyłączył się do Tuska i jest współodpowiedzialny za to ludobójstwo, które przetacza się przez Polskę, na naszym umęczonym i skrwawionym Narodzie. Karol Nawrocki usprawiedliwił dotychczasowe zbrodnie Andrzeja Domańskiego i podżyrował nowe, które dopiero nastąpią.

Każdy, kto "podpisuje", jest żydem, albo głupcem i niech będzie przeklęty.

 

Red. Gazeta Warszawska

 

+

20 listopada 2026

Prezydent RP Karol Nawrocki postanowieniami z dnia 19 i 20 listopada 2026 r., na wniosek Prezesa Rady Ministrów Donalda Tuska, dokonał zmian w składzie Rady Ministrów:

– na urząd Wiceprezesa Rady Ministrów powołany został Minister Finansów i Gospodarki Andrzej Domański

– ze składu Rady Ministrów z urzędu Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej odwołana została Katarzyna Pełczyńska–Nałęcz

– w skład Rady Ministrów na urząd Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej powołana została Agnieszka Bartol–Saurel

Może Cię zainteresowaćMin. Szefernaker o zmianach w Radzie Ministrów: Wydarzenie o charakterze technicznym

Pałac Prezydencki | Zmiany w składzie Rady Ministrów (1)

 

https://www.prezydent.pl/aktualnosci/wydarzenia/zmiany-w-skladzie-rady-ministrow,130410