Netanjahu oskarża Dugina o szerzenie antysemityzmu na Zachodzie. Syjonizm i podział cywilizacyjny

Constantin von Hoffmeister analizuje, w jaki sposób premier Izraela wskazuje Aleksandra Dugina jako siłę napędową rosnących nastrojów antyizraelskich wśród zachodnich konserwatystów, co skłoniło rosyjskiego filozofa do przedstawienia swoich poglądów na temat syjonizmu, tradycjonalizmu i suwerenności cywilizacyjnej.

Premier Izraela Benjamin Netanjahu przypuścił niezwykły atak słowny na rosyjskiego filozofa Aleksandra Dugina, oskarżając go o pomoc w szerzeniu antysemityzmu na Zachodzie i wywieranie szczególnie niebezpiecznego wpływu na młodych amerykańskich konserwatystów. Przemawiając podczas spotkania z rosyjskojęzycznymi izraelskimi aktywistami, Netanjahu określił Dugina jako „strasznego człowieka”, którego idee zatruwały zachodnią prawicę. Jego wypowiedzi obnażyły ​​narastający antagonizm między izraelskimi przywódcami a nurtami politycznymi, które odrzucają politykę zagraniczną kraju i jego uprzywilejowane relacje ze Stanami Zjednoczonymi.

Do konfrontacji doszło w kontekście pogarszających się relacji między Izraelem a Rosją w sprawie Bliskiego Wschodu. 18 października Netanjahu publicznie skrytykował współpracę Moskwy z Iranem i oskarżył powiązane z Rosją sieci o prowadzenie antysemickich kampanii informacyjnych przeciwko Izraelowi. Jego późniejszy atak na Dugina umieścił rozpoznawalną postać intelektualną w centrum tych oskarżeń, sugerując, że sprzeciw wobec polityki Izraela w zachodnich ruchach konserwatywnych stał się przedmiotem poważnego zaniepokojenia rządu Izraela.

Ta wymiana zdań jest szczególnie wymowna, ponieważ filozofia polityczna Dugina od dawna budzi zainteresowanie wśród kręgów międzynarodowej prawicy poszukujących alternatyw dla amerykańskiej hegemonii liberalnej. Jego teorie wielobiegunowości, eurazjatyzmu i Czwartej Teorii Politycznej znalazły odbiorców daleko poza Rosją. Oskarżenie Netanjahu rodzi zatem szersze pytanie: czy ideologiczna walka wokół Izraela stała się nierozerwalnie związana z szerszą konfrontacją między amerykańskim systemem międzynarodowym a wyłaniającym się światem wielobiegunowym.

Wymiana zdań między Netanjahu a Ariną Aminov

Kobieta zwracając się do Netanjahu w nagraniu to Arina Aminov, urodzona na Ukrainie izraelska aktywistka i założycielka Hasbara Association, organizacji zajmującej się promowaniem wizerunku Izraela i zwalczaniem narracji uznawanych za wrogie wobec państwa izraelskiego.

Według raportu opublikowanego przez izraelski portal informacyjny NAnews 3 kwietnia 2025 roku, Aminov wyemigrowała z Ukrainy do Izraela, a następnie zaangażowała się w komunikację publiczną. Po wydarzeniach z 7 października 2023 roku zorganizowała sieć rosyjskojęzycznych blogerów zaangażowanych w przeciwdziałanie antyizraelskim przekazom w mediach społecznościowych. Inicjatywa ta przekształciła się w Stowarzyszenie Hasbara, którego działania docierały podobno do dziesiątek milionów osób miesięcznie. W kwietniu 2025 roku Aminov otrzymała Nagrodę Przewodniczącego Knesetu za Jakość Życia w uznaniu za swoją działalność w zakresie komunikacji publicznej.

Podczas rozmowy z Netanjahu Aminow skarżył się, że kampanie informacyjne rządu Izraela pomijały odbiorców rosyjskojęzycznych. Premier odpowiedział, wskazując na rosyjskie organizacje i samego Dugina jako główne źródła sprzeciwu, z jakim Izrael spotyka się w zachodniej opinii publicznej.

Poniżej znajduje się pełna wersja angielska wymiany zdań zawartej w rozpowszechnionym nagraniu wideo:

Arina Aminov: Instytucje rządowe nie uznają w wystarczającym stopniu języka rosyjskiego. Uznają hiszpański, uznają francuski, wszystkie.

W Ministerstwie Spraw Diaspory dotychczas nie było możliwości posługiwania się językiem rosyjskim.

Kampanie informacyjne prowadzono we wszystkich językach. Walka z antysemityzmem była prowadzona we wszystkich językach.

A to jest nielogiczne.

Benjamin Netanjahu: Niestety, głównym źródłem antysemityzmu na Zachodzie jest działalność organizacji rosyjskich i tego strasznego człowieka, Dugina.

Straszny człowiek, po prostu straszny.

A szczególnie zatruwa młodych amerykańskich prawicowców.

To właśnie tam skierowane są główne wysiłki.

Współpracują. Mają sojusze.

I muszę ci przyznać, że masz rację.

Walkę tę należy stoczyć również za pośrednictwem sztucznej inteligencji, a także instytucji rządowych.

I mamy ku temu powody. Myślę, że możesz to potwierdzić.

Dugin odpowiada Netanjahu

 

Dugin odpowiedział na Telegramie obszernym oświadczeniem w języku rosyjskim, odrzucając odpowiedzialność za wzrost nastrojów antysyjonistycznych na świecie, jednocześnie przyznając, że wielu jego zwolenników sprzeciwia się Izraelowi. Wyraził również zaniepokojenie konsekwencjami uznania go za wroga przez premiera Izraela.

Jego odpowiedź, przetłumaczona w całości na język angielski, brzmi następująco:

Aleksander Dugin:

To wszystko jest nieco dziwne. Potępiam ludobójstwo Palestyńczyków, popieram stanowisko Rosji w sprawie Gazy i jestem przyjacielem Iranu, ale z pewnością nie mogę wziąć odpowiedzialności za to, że prawicowcy na całym świecie uważają Izrael za swojego wroga numer jeden. Wielu tak uważa, owszem. Ale bez mojego udziału.

Nie chodzi o to, że całkowicie nie zgadzam się z opinią Netanjahu. Jeśli zostanę uznany za głównego wroga, to rzeczywiście mogę się nim stać. Chociaż całkiem niedawno sam Netanjahu przyznał, że byłem jedyną osobą w Rosji, która uważała judaizm za cywilizację.

To poważna sprawa, zwłaszcza biorąc pod uwagę to, co dzieje się z wrogami Izraela. Nie jestem skłonny traktować tego zbyt lekko.

Od dawna interesuję się judaizmem i wiem o tej tradycji znacznie więcej niż większość ludzi. I szczerze mówiąc, staram się zrozumieć, co nimi kieruje.

I tak, wielu konserwatystów (nazwijmy ich prawicowcami) na całym świecie z zainteresowaniem śledzi moje poglądy na temat wielobiegunowości, geopolityki i Czwartej Teorii Politycznej. Ale z pewnością nie jestem inicjatorem nastrojów antysyjonistycznych, choć takie nastroje istnieją wśród moich zwolenników i wielu z nich podziela te poglądy. Wśród tradycjonalistów są również przekonani syjoniści. Choć większość reprezentuje odmienne stanowisko.

Jestem prawosławnym patriotą, zwolennikiem Putina i Rosji jako Katechona, czyli Trzeciego Rzymu.

I nikt mnie z tego stanowiska nie usunie. Netanjahu jest radykalnym, ekstremistycznym wyznawcą własnej eschatologii. Rozumiem ją, ale jej nie podzielam. Nie ponoszę żadnej odpowiedzialności za światowy prawicowy ruch antysyjonistyczny, choć podzielam wiele jego idei.

Ben-Gwir mógł nawet nas odwiedzić. Mój stosunek do syjonizmu jest raczej złożony niż prosty. Wśród euroazjatów był Jakow Bromberg, którego prace publikowałem. Doceniam pewne idee Zeewa Żabotyńskiego dotyczące konieczności przeciwstawienia się nowoczesności i powrotu do Tradycji. Z pewnością nie jestem antysemitą w żadnym sensie (Arabowie są Semitami i sam ten fakt pozbawia to określenie sensu).

Ogólnie rzecz biorąc, nadszedł czas na poważną dyskusję o tym, dokąd prowadzą nas nasze tradycje religijne i świeckie. Prawica (w tym żydowska prawica) mówi o tym bardziej spójnie niż lewica.

Nie jestem przyczyną „antysemityzmu na Zachodzie”; oni sami go wymyślili. Nie jestem też jego konsekwencją. Po prostu reprezentuję Rosjan i wszystkie inne cywilizacje. Z pewnością nie odmawiam Żydom prawa do bycia sobą i nigdy nawet nie nawoływałem do ich zniknięcia. Ale nie można im pozwolić niszczyć, kogokolwiek zechcą. Jestem temu przeciwny.

Każdy naród, który znika, zubaża ludzkość. To niesprawiedliwe. Żydzi muszą istnieć. Podobnie jak Palestyńczycy, Irańczycy, biali i czarni.

Konflikt o suwerenność cywilizacyjną

 

Odpowiedź Dugina umieszcza tę kontrowersję w intelektualnych ramach, które zdefiniowały znaczną część jego twórczości. Dla niego Rosja reprezentuje odrębną cywilizację, której duchowa tożsamość i geopolityczne przeznaczenie nie mogą być podporządkowane priorytetom Waszyngtonu ani jego sojuszników. Koncepcja Katechona, wywodząca się z chrześcijańskiej eschatologii, zajmuje centralne miejsce w tym ujęciu. Dugin interpretuje Rosję jako siłę powstrzymującą destrukcyjne tendencje nowoczesności, potęgę historyczną, której misja jest nierozerwalnie związana z prawosławną koncepcją Trzeciego Rzymu.

Jego komentarze na temat judaizmu są szczególnie istotne. Zamiast przedstawiać cywilizację żydowską jako coś z natury wrogiego Rosji, Dugin podkreśla jej odrębność historyczną i religijną. Jego odniesienia do euroazjatyckiego myśliciela Jakowa Bromberga i założyciela ruchu syjonistycznego rewizjonizmu, Zeewa Żabotyńskiego, świadczą o gotowości do analizowania żydowskiego nacjonalizmu przez szerszy pryzmat Tradycji, tożsamości zbiorowej i odrębności cywilizacyjnej. To sprawia, że ​​jego relacja z syjonizmem jest bardziej skomplikowana niż kategoryczna wrogość sugerowana przez wypowiedzi Netanjahu.

Dlaczego Netanjahu jest zaniepokojony zachodnią prawicą

Być może najbardziej wymownym elementem wypowiedzi Netanjahu jest jego skupienie się na młodych amerykańskich konserwatystach. Izrael historycznie cieszył się silnym poparciem amerykańskiej prawicy, szczególnie wśród ewangelików, neokonserwatystów i republikańskich instytucji polityki zagranicznej. Jednak ten konsensus coraz częściej spotyka się ze sprzeciwem ze strony konserwatystów, którzy kwestionują zobowiązania Waszyngtonu wobec Bliskiego Wschodu i argumentują, że amerykańska polityka zagraniczna powinna kierować się interesami narodowymi, a nie priorytetami zagranicznych sojuszników.

Wpływ intelektualny Dugina jest istotny w tej szerszej debacie. Filozoficzny urok wielobiegunowości opiera się na idei, że cywilizacje powinny same decydować o swoim losie politycznym, nie podporządkowując się uniwersalnemu modelowi ideologicznemu. Zastosowana do polityki amerykańskiej, zasada ta może wzmocnić krytykę zagranicznych powiązań i wzbudzić sceptycyzm wobec założenia, że ​​interesy amerykańskie i izraelskie muszą być zbieżne.

W tej konfrontacji kryje się dodatkowa ironia. Sam Netanjahu przewodzi nacjonalistycznemu ruchowi politycznemu, który kładzie nacisk na żydowską ciągłość historyczną, suwerenność narodową, dziedzictwo religijne i obronę odrębnej tożsamości zbiorowej. Są to tematy, które w innym kontekście cywilizacyjnym pokrywają się z elementami tradycjonalistycznej filozofii Dugina. Ich rozbieżność wynika zatem nie tylko z rozdźwięku między nacjonalizmem a liberalizmem, ale także z konkurujących ze sobą rozumień suwerenności, przeznaczenia historycznego i uzasadnionych granic władzy politycznej.

Większa walka

Konfrontacja między Netanjahu a Duginem odzwierciedla głęboki rozdźwięk w kwestii politycznej przyszłości Bliskiego Wschodu i szerszego systemu międzynarodowego. Netanjahu postrzega rosyjskie wpływy polityczne, współpracę z Iranem i wrogość wobec Izraela w zachodnich kręgach konserwatywnych jako powiązane ze sobą wyzwania. Dugin interpretuje te same wydarzenia poprzez pojawienie się wielobiegunowego świata, w którym Rosja, Iran i inne cywilizacje deklarują swoją niezależność od dominacji Zachodu.

To, co czyni ten spór niezwykłym, to fakt, że nabrał on osobistego charakteru. Wskazując Dugina, Netanjahu wyniósł rosyjskiego filozofa politycznego z obszaru intelektualnego dyskursu do rangi wyraźnie określonego ideologicznego przeciwnika.

Ostatecznie potępienie Netanjahu może powiedzieć tyle samo o zmieniającym się klimacie politycznym na Zachodzie, co o samym Duginie. Premier Izraela zidentyfikował nurt filozoficzny, który podważa założenia leżące u podstaw tradycyjnego sojuszu amerykańsko-izraelskiego. Niewątpliwie walka o pozycję Izraela w rodzącym się porządku świata osiągnęła punkt, w którym idee, intelektualne lojalności i konkurencyjne wizje cywilizacji stały się przedmiotem bezpośredniej konfrontacji między przywódcami politycznymi a filozofami.

---

Nowości od Multipolar Press:

Dugin przeciwko współczesnemu światu Constantina von Hoffmeistera

 

https://www.multipolarpress.com/p/netanyahu-accuses-dugin-of-spreading-antisemitism-in-the-west