"Braun w sądzie: Gasząc świece chanukowe działałem w stanie najwyższej konieczności" - "Pro Bono Publico"

   W Polsce istnieje patologia tak plugawa, że aż wstyd o niej głośno mówić – a jednak milczenie jest jeszcze większą zbrodnią. Żydzi w polskim sądzie nie są stroną procesu. Nigdy nią nie byli. I nigdy nią nie będą.

   To nie jest niedopatrzenie. To jest celowo zbudowany mechanizm bezkarności. Polak przegrywa traci dosłownie wszystko: majątek, dzieci, zdrowie psychiczne, wolność, a bardzo często – de facto – życie. Kara śmierci? W Polsce nie istnieje… na papierze. W praktyce egzekwowana jest regularnie – i to najczęściej na najbliższych: żonie, mężu, a nierzadko wyłącznie na dzieciach. Przypadek Piaseckiego niech będzie najkrwawszym podpisem pod tym stwierdzeniem.

   A żyd?

Żyd, kiedy przegrywa to nic się nie dzieje. Wstaje z krzesła. Patrzy z nienawiścią na otoczenie „trucizna w żyłach”. Cisnie pod nosem przekleństwo. Wychodzi.... I wraca. Zawsze wraca. Jak wściekły pies, jak żmija, jak pasożyt, który wie, że system go nie ukarze.

Bo system w Polsce nie karze przegranego żyda. Nigdy. Za nic. Nawet symbolicznie.

   To nie jest „nierówność proceduralna”. To jest zorganizowana zbrodnia na Polakach. To jest system, w którym jedna strona może kłamać, oszukiwać, niszczyć życie, szantażować, zastraszać – i za wszystko płaci nula. Zero. Null. Natomiast druga strona za każdy najmniejszy błąd, za każdą emocję, za każdy źle sformułowany wniosek – płaci krwią, latami więzienia albo samobójstwem dziecka.

   Kto jeszcze na świecie pozwala, żeby przegrany kłamca wychodził z sali sądowej wolny, bogatszy o wiedzę, jak następnym razem jeszcze mocniej uderzyć? Kto?  - Tylko Polska.

To nie jest niedoskonały system. To jest system zaprojektowany tak, żeby niszczyć swój własny naród, a jednocześnie chronić tych, którzy ten system żerują.

   I dopóki to się nie zmieni – dopóki żyd nie zacznie płacić realną, dotkliwą, nieodwracalną cenę za każdą przegraną – dopóty Polska będzie fabryką nieszczęść, w której najpewniejszą inwestycją jest bycie po stronie kłamstwa i przemocy.

   Koniec eufemizmów. To jest wojna. I jedna strona ma broń, immunitet i pełną bezkarność. A druga – tylko nadzieję, że kiedyś ktoś to w końcu nazwie po imieniu.

Nazwijmy więc: To jest systemowy gwałt na polskim Narodzie. I trwa od dekad.

+

   Obrona Braun´a jest w tym aspekcie źle prowadzona a nawet gorzej. Bo Braun wszedł na ścieżkę retoryki, np. walki z rasizmem – od którego to rasizmu czy takiego sposobu myślenia się głupio odżegnał. Stwierdził dobitnie, że nie jest rasistą.

   A po pierwsze, nie jest wiadomo co to znaczy ten „rasizm” jako rzekoma ideologia, a po drugie, co najgorsze, takie zachowanie, odrzucające aporii naturę stworzenia jest potencjalnym bluźnierstwem rzuconym Stwórcy prosto w Jego Oblicze.

To przecież Pan Bóg obdarzył nas znamionami naszej rasy, tu wybrańczo białej, pięknej, czystej nieskażonej linii od Adama z Raju.

Rasizm zatem jako cecha stworzenia, nadana nam od Boga musi być najgłębiej uszanowana a nie bluźnierczo zlekceważona jak to uczynił Braun.

+

   Generalnie w przestrzeni, do której zbrodniczo wdarli się żydzi, mamy jedynie dwa rodzaje ludzi:

– Pierwsi to ci, którzy żydów uważają za ludzi i ich tolerują, bo – jak twierdzą – można z nimi współżyć. To także ci, którzy im pomagają, uznając to za rzekomą cnotę chrześcijańską; ci, którzy stają się ich pretorianami, a nawet skrytobójczą mafią mordującą wszystkich przeciwników żydów – nawet tych potencjalnych, tak dalece, że są nimi już ci zaledwie poczęci w łonach matek. W ich przekonaniu tacy są wrzodem ludzkości jeszcze przed narodzeniem, a nawet przed samym poczęciem.

– Drudzy to ci, którzy żydów nie uważają za ludzi (swoiście zgodnie z tym co głoszą sami żydzi), nienawidzą ich i tę nienawiść czynią motorem swojego działania. Uważają bowiem, że w ich przestrzeni nie ma miejsca jednocześnie dla nich oraz ich bliskich i dla żydów. Ewangelicznie mówiąc: „nie można dwóm panom służyć”.

Zarówno pierwsi, jak i drudzy są zagrożeni w swojej egzystencji – mają zostać unicestwieni, starci z powierzchni ziemi. Różnica polega na tym, że ci pierwsi zginą bez walki i w hańbie, ponieważ tolerują i chronią swoich oprawców. Ci drudzy mają natomiast jakąś szansę przetrwać, gdyż chcą zapobiegawczo unicestwić tego wroga – otwarcie i, jak twierdzą, w imię religii czyhającego na ich życie. Ci drudzy wierzą, że Bóg zawsze stoi po stronie tych, którzy czynią dobro, i nie odmówi im wsparcia.

+

   A tak naprawdę, krótko, co powinien zrobić, powiedzieć Braun?

  - Pro Bono Publico,

to powinien zadeklarować i na tym zakończyć.

Są to słowa rycerskie, rycerza, który nie wahając się stanął po stronie dobra, a te słowa wyjaśnienia i usprawiedliwienia skierowane są do Króla, szafarza życia i śmierci.

Król, na słowa wyjaśnienia, chowa szablę do pochwy i potwierdza słowa rycerza: - Pro Bono Publico!

Rycerz w chwale idzie wolno, a ścierowo zabitego przez niego wroga ludu jest wyrzucone do lasu na pożarcie lisów i wron.