Quasi Crypto-Jews # 1 Kenneth Stern: Ekspert od nienawiści i Holokaustu

Wielu Żydów zajmuje stanowiska o jawnej władzy i wpływach, takie jak te umieszczone w obecnej administracji Bidena lub w Radzie Powierniczej globalistycznego centrum Światowego Forum Ekonomicznego . Mają znane nam nazwiska, takie jak Larry Fink, Anthony Blinken, Rachel/Richard Levine, Merrick Garland, Janet Yellen, Alejandro Mayorkas, Jeff Zients (szef sztabu upośledzonego umysłowo Bidena; niedawno zastąpił Rona Klaina), David Rubenstein, Mark Benioff i wielu innych.

Inni Żydzi jednak nie są tak wybitni i prawdopodobnie nie znamy ich imion. Ich siła i wpływy mogą jednak być znaczne, więc uważne zbadanie ich tożsamości i działań może posłużyć jako informacja dla naszej samoobrony. Tych Żydów nie można uważać za krypto-Żydów w klasycznym tego słowa znaczeniu, ponieważ nie ukrywają celowo swojej żydowskiej tożsamości, ani szczególnie nie tłumią swojej obecności jako Żydów w naszym społeczeństwie. W mniejszym stopniu ich brak wyeksponowania może działać jako przykrywka dla ich szkodliwego wpływu na niczego niepodejrzewających ludzi. Ujawnienie ich może tylko pomóc naszej sprawie.

 Wczesne wpływy i szkolenie dla anty-białego eksperta „nienawiści”.

Jednym z takich Żydów, który ma i dzierży znaczne wpływy w kluczowych obszarach, jest Kenneth Stern. Jest obecnym dyrektorem Bard Center for the Study of Hate , części Human Rights Project w Bard College w Nowym Jorku, którą Stern ukończył w 1975 roku. Przyjrzyjmy się niezwykłej trajektorii kariery tego żydowskiego „eksperta” od nienawiści , ekstremizm, nietolerancja, antysemityzm, negowanie holokaustu – nigdy nie skupiając się na nadużyciach władzy żydowskiej.

Stern ukończył studia prawnicze na Willamette University College of Law w Oregonie w 1979 roku i od razu został dyrektorem zarządzającym swojej firmy prawniczej Rose and Stern do 1985 roku. Jego najbardziej godnym uwagi przypadkiem w tym czasie był obrońca procesowy i apelacyjny Dennis Banks, współzałożyciel Ruchu Indian Amerykańskich. Możemy przypuszczać, że Żydzi wspierali Ruch Indian Amerykańskich z tych samych powodów, dla których organizowali i finansowali NAACP, czyli dzisiejsze Black Lives Matter: wykorzystywali mniejszości rasowe jako mięso armatnie przeciwko białemu społeczeństwu chrześcijańskiemu. Prawdziwe zainteresowanie walką Indian amerykańskich byłoby dalekie od myśli Sterna. Inne godne uwagi sprawy obejmowały obronę bezdomnej populacji Portland w stanie Oregon przed zarządzeniem anty-kempingowym oraz reprezentowanie powodów Jacka i Micky'ego Scottów w 7 milionach dolarówpozew o zniesławienie przeciwko spadkobierczyni medialnej fortuny Williama Randolpha Hearsta, Patricii Hearst . Stern miał głośne sprawy na początku swojej kariery.

Stern był dyrektorem Narodowej Organizacji do Walki z Terroryzmem na Brooklynie w latach 1985-1986. W latach 1979-1988, kiedy Stern był dyrektorem, wszystkie nagrania ataków terrorystycznych na Amerykanów wskazywały , że sprawcami byli „wojujący islamscy ekstremiści”. Obejmuje to wrogów Izraela Muammara Kaddafiego z Libii, libański Hezbollah i Iran. Zgodnie z harmonogramem izraelski Mossad, Szin Bet i IDF nie popełniły w tym okresie żadnych aktów terroryzmu.

Przez następne dwa lata Stern był doradcą ds. egzekwowania prawa ochrony środowiska w Departamencie Sanitarnym miasta Nowy Jork. Prywatne komercyjne usuwanie odpadów w Nowym Jorku od dawna było znaną operacją mafii lub „ Cosa Nostra ”, w coraz większym stopniu obejmującą żydowską mafię. Obszerny raport dotyczący takiej przestępczości zorganizowanej, sporządzony przez Komitet Ochrony Środowiska Stanu Nowy Jork , został opublikowany w 1987 r., Za czasów Sterna jako doradcy Miejskiego Departamentu Sanitarnego.

Stern był członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Prawników i Prawników Żydowskich w latach 1983-1988. W 1989 roku ożenił się z rabinem Marjory Slome. Następnie kariera Sterna jako eksperta w dziedzinie antysemityzmu, nienawiści i negowania holokaustu rozkwitła.

Ekspert „nienawiści” i „antysemityzmu”.

W latach 1989-2014 Stern był specjalistą ds. antysemityzmu i ekstremizmu w American Jewish Committee w Nowym Jorku. Był ekspertem w dziedzinie antysemityzmu, ekstremizmu i grup nienawiści, był rzecznikiem prasowym.

Sekcja „ O nas ” nowojorskiego oddziału AJC stwierdza:

Realizując cele Amerykańskiego Komitetu Żydowskiego w Nowym Jorku, Oddział Nowojorski działa na rzecz wspierania Państwa Izrael; zwalczać antysemityzm; i budować mosty zarówno w społeczności żydowskiej Nowego Jorku, jak i z partnerami zewnętrznymi, w tym dyplomatami, urzędnikami państwowymi i przywódcami innych społeczności etnicznych i religijnych. Naszym celem jest promowanie wzajemnego szacunku i zrozumienia, a także popieranie polityk społecznych i publicznych, które chronią naród żydowski i wspierają prawa obywatelskie i sprawiedliwość społeczną.

Podczas tego 25-letniego okresu orędownictwa Sterna zeznawał przed Kongresem, pojawił się na konferencji w Białym Domu na temat przestępstw z nienawiści w 1997 r., podczas filo-semickiej prezydentury Billa Clintona, studiował i relacjonował „ruch milicji”, „bigoterię” na kampusie, „mową nienawiści” w radiu i Internecie oraz odegrał kluczową rolę w upowszechnianiu takich koncepcji w społeczeństwie.

Podczas konferencji na temat przestępstw z nienawiści Clinton powiedział: „W ramach naszych przygotowań do nowego stulecia nadszedł czas, abyśmy przygotowali zmasowany atak na przestępstwa z nienawiści, aby ukarać je szybko i surowo”. Konferencja podjęła próbę zdefiniowania „przestępstwa z nienawiści”: „Przestępstwo z nienawiści to ucieleśnienie nietolerancji — akt przemocy wobec osoby lub mienia ze względu na rasę, kolor skóry, płeć, narodowość, religię, orientację seksualną lub niepełnosprawność ofiary”. Chociaż nie ma żadnej konkretnej wzmianki o Żydach, to jednak „uczestnicy uczestniczyli w przyjęciu zamykającym w Amerykańskim Muzeum Holokaustu”.

Stern pojawił się między innymi w Face the Nation, Crossfire, Nightline, Dateline, Good Morning America, CBS Evening News i National Public Radio. (Nie wolno nam mylić go z Kenem Sternem , który pracował w National Public Radio w latach 1999-2008 i był dyrektorem generalnym aż do obalenia go w 2008 roku; wygląda na to, że jest Niemcem). Nie mogłem znaleźć transkrypcji ani archiwów wideo wypowiedzi Sterna w tych głównych mediach placówek, ale jego poglądy możemy poznać z innych źródeł.

Autor „Roboczej definicji antysemityzmu”

W 2004 roku Kenneth Stern był „głównym autorem” „ roboczej definicji antysemityzmu”, zgodnie z własnym esejem Sterna w Guardianie z grudnia 2019 roku. Międzynarodowy Sojusz na rzecz Pamięci o Holokauście   „ujawnia poważne deficyty”. Jest „niespójny, sprzeczny i sformułowany bardzo niejasno. Dlatego nie spełnia wymogów dobrej definicji”. Definicja Sterna brzmi:

Antysemityzm to pewien sposób postrzegania Żydów, który może wyrażać się jako nienawiść do Żydów. Retoryczne i fizyczne przejawy antysemityzmu są skierowane przeciwko osobom pochodzenia żydowskiego lub nieżydowskiego i/lub ich własności, instytucjom społeczności żydowskiej i obiektom religijnym.

Zatem „nienawiść do Żydów” to antysemityzm. Lub też „osoby nieżydowskie”. Niejasne rzeczywiście. Kiedyś antysemita oznaczał kogoś, kto nienawidzi Żydów, ale Stern pomógł sprawić, by oznaczało to kogoś, kogo Żydzi nienawidzą. Największa krytyka definicji dotyczy jedenastu przykładów, które jej towarzyszą. Siedem z jedenastu przykładów odnosi się do narodu Izraela, którego krytykę w kilku kluczowych punktach należy uznać za „antysemityzm”. Rozważmy wszystkie jedenaście przykładów :

• Nawoływanie, pomaganie lub usprawiedliwianie zabijania lub krzywdzenia Żydów w imię radykalnej ideologii lub ekstremistycznego poglądu na religię.
• Wygłaszanie kłamliwych, odczłowieczających, demonizujących lub stereotypowych twierdzeń na temat Żydów jako takich lub siły Żydów jako kolektywu — takich jak, w szczególności, ale nie wyłącznie, mit o światowym spisku żydowskim lub o Żydach kontrolujących media, gospodarkę, rząd lub inne czynniki społeczne instytucje.
• Oskarżanie Żydów jako narodu o odpowiedzialność za rzeczywiste lub wyimaginowane wykroczenia popełnione przez pojedynczą osobę lub grupę Żydów, a nawet za czyny popełnione przez nie-Żydów.
• Negowanie faktu, zakresu, mechanizmów (np. komory gazowe) lub intencjonalności ludobójstwa ludności żydowskiej dokonanego przez nazistowskie Niemcy oraz ich popleczników i wspólników w czasie II wojny światowej (Holokaust).
• Oskarżanie Żydów jako narodu lub Izraela jako państwa o wymyślanie lub wyolbrzymianie Holokaustu.
• Oskarżanie obywateli żydowskich o bycie bardziej lojalnymi wobec Izraela lub rzekomych priorytetów Żydów na całym świecie niż wobec interesów własnych narodów.
• Odmawianie narodowi żydowskiemu prawa do samostanowienia, np. poprzez twierdzenie, że istnienie państwa Izrael jest przedsięwzięciem rasistowskim.
• Stosowanie podwójnych standardów poprzez wymaganie od niego zachowania, którego nie oczekuje się ani nie wymaga się od żadnego innego demokratycznego narodu.
• Używanie symboli i obrazów kojarzonych z klasycznym antysemityzmem (np. twierdzenia, że ​​Żydzi zabili Jezusa lub zniesławienie krwi) do scharakteryzowania Izraela lub Izraelczyków.
• Rysowanie porównań współczesnej polityki Izraela z polityką nazistów.
• Zbiorowa odpowiedzialność Żydów za działania państwa Izrael.

Obszerna krytyka i potępienie tych przykładów sprawia, że ​​nie musimy ich tutaj potępiać, poza stwierdzeniem, że Kenneth Stern odegrał kluczową rolę w ich sformułowaniu i zastosowaniu. Oczywiście przyznają specjalny status ochronny niektórym Żydom i ogólnie wszystkim Żydom oraz narodowi Izraela , uwalniając go od trwających haniebnych zbrodni przeciwko ludzkości. Odmowa brytyjskiej Partii Pracy zaakceptowania pełnej definicji i przykładów wywołała ogromny skandal, a ostatecznie Partia Pracy upadła pod wpływem własnej semitofobii i przyjęła definicję. Jeśli był jeden człowiek odpowiedzialny za wielkie zamieszanie i zamieszanie, które wybuchło po wprowadzeniu nowej definicji w 2005 roku, to był to Kenneth Stern.

Promocja Holokaustu, Ochrona Holokaustu

Jak widać, dwa przykłady odnoszą się do uosobienia żydowskiego cierpienia i wyjątkowości — do holokaustu. Sprowadzają się one do „negowania holokaustu” i oskarżania Żydów o kłamstwa na jego temat. Stern energicznie bronił holokaustu, kiedy napisał we wstępie do swojej książki Holocaust Denial z 1993 r. („jeden z pierwszych, który zajął się negowaniem holokaustu”):

Historia antysemityzmu wyróżnia jedną prawdę ponad wszystkie inne: nigdy nie wolno ignorować kłamstw, które promują nienawiść do Żydów. Negowanie Holokaustu, choć wyśmiewane dzisiaj [1993!], ma cechy, by stać się potężną formą antysemityzmu. (str. xi)

Miała również atrybuty, aby być potężną formą prawdy, ale Stern pracował nad zniekształceniem i obaleniem tej prawdy przez dziesięciolecia od czasu opublikowania Negacji Holokaustu . Dla Sterna prawda jest niebezpieczna dla Żydów, a on jest zagorzałym obrońcą żydostwa. „ W negowaniu Holokaustu nie chodzi o prawdę historyczną. Chodzi o antyżydowską nienawiść jako część programu politycznego – i jako taka musi zostać skonfrontowana”. (s. xii) Ze strategicznego punktu widzenia korzystne jest, aby promotorzy Sterna i holokaustu odciągali debatę od prawdy historycznej. W tym miejscu nie możemy ponownie pogrążać się w debacie na temat prawdziwości historii holokaustu, więc na zakończenie tego aspektu wpływu Sterna zastanowimy się, dlaczego promotorzy holokaustu, tacy jak Stern, unikają debaty:

Po pierwsze, Żydzi, historycy i inni dobrej woli muszą wyjaśnić, dlaczego nie będziemy debatować z negacjonistami [wskazówka: nie dlatego, że przegrają]. Po drugie, musimy ujawnić nieszczerość nalegań negacjonistów na debatę. Zawodowi negacjoniści nie są badaczami holokaustu, ale antysemickimi oszustami z neonazistowskim programem politycznym… (s. 59)  

Zasadniczo nie angażuj się w naukowe debaty, ale odrzucaj ataki ad personam . Warto zauważyć, że wydanie książki Sterna zostało zaplanowane na otwarcie Pomnika Holokaustu w Waszyngtonie. Stern mówi, że jego książka ma na celu „zwiększenie świadomości lekcji płynącej z Miejsca Pamięci: że ludobójstwo jest zawsze możliwe, jeśli ludzie są zadowoleni z nienawiści”. (s. xii) W tym czasie Stern był specjalistą programowym ds. antysemityzmu i ekstremizmu w American Jewish Committee.

Wpływ międzynarodowy

W 2000 r. Stern stał się bardziej znany na arenie międzynarodowej, pełniąc rolę specjalnego doradcy obrony w procesie David Irving przeciwko Penguin Books i Deborah Lipstadt . Była to najbardziej głośna sprawa holocaustu od czasu procesu Ernsta Zundela w Kanadzie w 1988 roku i rzekomo miała określić nie tylko prawdę lub fałsz historii holokaustu. Byłby to również przełomowy przypadek dotyczący tego, czy w ogóle można o tym dyskutować w przyszłości. Irving zdecydował się reprezentować siebie bez profesjonalnego doradcy i ku swojemu wielkiemu nieszczęściu (dosłownie zbankrutował przez nagrodę w wysokości 2 milionów dolarów przeciwko niemu) oraz nieszczęściu wszystkich późniejszych rewizjonistycznych historyków, przegrał.

Deborah Lipstadt, pozwana, została dziś Specjalnym Wysłannikiem ds. Monitorowania i Zwalczania Antysemityzmu w Departamencie Stanu USA. Irving nadal publikuje swoje wspaniałe dzieła historyczne, szczególnie dotyczące III Rzeszy i przywódców nazistowskich, ale zmaga się z biedą i marginalizacją, jego przemówienia odbywają się w wirtualnej tajemnicy przed niewielką zaangażowaną publicznością, aby uniknąć gwałtownych protestów, i są infiltrowane przez monitory, aby zapewnić Irvingowi autocenzura. „Specjalna rada” Kennetha Sterna dla oskarżonych pomogła zapewnić ten smutny i tragiczny werdykt.

W 2001 r. Stern został powołany do delegacji Stanów Zjednoczonych na Międzynarodowe Forum Zwalczania Nietolerancji w Sztokholmie . Fora te rozpoczęły się w 2000 r. i trwały do ​​2004 r. Pierwsze forum nosiło tytuł „Edukacja, pamięć i badania nad Holokaustem”. Jednym z istotnych powodów, dla których warto było organizować takie fora, było szwedzkie badanie, które wykazało, że „młodzi ludzie nie mają wiedzy na temat Holokaustu, a duża liczba nastolatków nie była nawet pewna, czy miał on miejsce”. Pierwsze forum ustaliło ogólną przewagę Żydów jako głównych ofiar „nietolerancji”, temat ten został zrealizowany w książce podsumowującej wszystkie cztery fora, zatytułowanej Beyond the „Nigdy więcej”. Forum z 2001 roku, w którym uczestniczył Stern, nosiło tytuł „Zwalczanie nietolerancji” i koncentrowało się na współczesnych problemach, zwłaszcza „antysemityzmie” we współczesnym świecie. To forum… miało na celu zacieśnienie współpracy między osobami i organizacjami na wszystkich poziomach interakcji — lokalnym i krajowym, a także regionalnym i międzynarodowym. W ten sposób wpływ Sterna stał się międzynarodowy.

Forum w 2001 roku, które odbyło się pod koniec stycznia, na wiele miesięcy przed 11 września, wydało Deklarację zawierającą 10 punktów zobowiązań. Wszystkie są warte rozważenia w kontekście dzisiejszego anty-białego, „przebudzonego”, wielorasowego świata, ale wystarczy numer 10:

Rozpoczynając nowe tysiąclecie, oferujemy nasze wsparcie osobom dotkniętym i narażonym na wszelkie formy nietolerancji. Pamięć o tych, którzy zostali zabici przez brutalny rasizm, antysemityzm, islamofobię, ksenofobię, homofobię i inne formy nietolerancji, pozostanie żywa w naszych umysłach, gdy będziemy tworzyć świat, w którym nie ma miejsca na nietolerancję, w którym wszystkie istoty ludzkie są szanowane i równe pod względem godności, a gdzie wszystkie społeczeństwa są inkluzywne. W imię sprawiedliwości, człowieczeństwa i poszanowania godności ludzkiej zobowiązujemy się do dalszej walki z wszelkimi formami nietolerancji i uczynienia wszystkiego, co w naszej mocy, aby jak najszybciej stworzyć świat społeczeństw integracyjnych.

Jakikolwiek wkład Stern miał w to zobowiązanie, jest ono zgodne z żydowską strategią tworzenia społeczności wielorasowych, w których Żydzi mogą bardziej swobodnie rozszerzać żydowską władzę kosztem białych. Można się zastanawiać, czy forum w 2003 r. zostało odwołane, ponieważ „neokonserwatyści” żydzi i syjoniści przygotowywali się do rozpoczęcia wojny z Irakiem w imieniu Izraela, choć była toczona głównie przez armię amerykańską. Żydowska nietolerancja wobec arabskich Irakijczyków zabitych przez brutalny syjonistyczny rasizm naruszyłaby ich zobowiązanie do oświadczenia forum nr 10. „Wszyscy ludzie są szanowani i równi pod względem godności” nadal odnosiłoby się do Irakijczyków leżących w kałużach krwi rozszarpanych przez amerykańskie ataki dronów zainicjowane przez syjonistycznych żydowskich „neo-konsumentów”. Tak samo jak ataki IDF na bezbronnych Palestyńczyków w ich więzieniu na świeżym powietrzu w Gazie. Być może więc zorganizowanie forum w 2003 roku było niepomyślne.

Publikacje „Nienawiści” i „Antysemityzmu” autorstwa „Eksperta”

W 2006 roku Stern opublikował „Antysemityzm dzisiaj: jak jest taki sam, jak jest inny i jak z nim walczyć” . Kończy swój wstęp:

Ta książka jest próbą, niekoniecznie w celu dostarczenia właściwych odpowiedzi, ale bardziej pilną, aby pomóc zapewnić, że ci, którym zależy na walce z antysemityzmem, zadają inteligentne i odpowiednie pytania i nie uciekają się do wygodnych, ale zbyt często nieudowodnionych i być może nieskutecznych odpowiedzi. (str. VIII)

Ta książka nieuchronnie dostarczy błędnych odpowiedzi, zadając głupie i nieistotne pytania na temat rzekomej psychopatologii i reakcyjności nie-Żydów, zamiast dostarczać sprawdzonych i skutecznych odpowiedzi na temat drapieżnego, korumpującego, zubożającego i niszczącego zachowania Żydów w społeczeństwach nieżydowskich. Stern nigdy nie weźmie pod uwagę, że głównym powodem antysemityzmu jest samo zachowanie Żydów. Wszystkie wysiłki na rzecz „zwalczania” antysemityzmu muszą przedstawiać Żydów jako niewinne ofiary, a nie-Żydów jako maniakalnych irracjonalnych hejterów. To – przyjęcie bojowego podejścia do ograniczania antysemityzmu – oczywiście tylko go zwiększa. Biorąc pod uwagę historię żydowskiego antysemityzmu , nie byłoby zaskoczeniem, gdyby taki był rzeczywisty cel Sterna.

Stern napisał wcześniejsze książki Loud Hawk: The United States vs. the American Indian Movement (1994) i A Force Upon the Plain: The American Militia Movement and the Politics of Hate (1996). Stern przyznaje, że to, co jest dobre dla spraw pro-indyjskich, jest również dobre dla spraw żydowskich:

Antysemityzm rozwija się najlepiej w klimacie, który toleruje również inne uprzedzenia. Staram się robić wszystko, co w mojej pracy, aby edukować ludzi na temat uprzedzeń antyindyjskich. Jestem dumny, że American Jewish Committee coraz częściej dociera do kraju indyjskiego, aby wspierać indyjskie wolności religijne i zwalczać antyindyjską bigoterię. Dennis (Banks) powiedział mi kiedyś, że przez lata wszyscy jego prawnicy byli Żydami. Żadne z nas nie pomyślało, że to przypadek. (Epilog, s. 353)

Nikt z nas też nie. Już w 1994 r. Żydzi wykorzystywali inne grupy rasowe w Ameryce w swojej wojnie z białymi, zwłaszcza z białymi chrześcijanami. Tak bardzo zmotywowany „Stern, wówczas student prawa , zgłosił się obrońcom na ochotnika i pozostał przy sprawie aż do jej rozwiązania”, chociaż „Sprawa zakończyła się dopiero w 1988 r., po trzynastu latach postępowania przedprocesowego (sic!) . To najdłuższa sprawa przedprocesowa w historii Stanów Zjednoczonych ”.

Również w Epilogu swojej książki Stern przedstawia listę broni i bomb, które Ruch Indian Amerykańskich zapisał w zeszycie, jednym z rządowych dowodów przeciwko nim. Stern opowiada również o mapie, którą znalazł w zwiastunie AIM po wydaniu wyroku, która pokazywała 17 amerykańskich miast obejmujących okres jednego roku od 1975 do 1976 roku. Były to miasta, które odwiedziła wystawa Pociąg Wolności Dwustulecia. Stern mówi: „Dziewiętnastowieczne pociągi ujarzmiły Indian”. (s. 351) Nie zauważa, że ​​żydowscy bankierzy, tacy jak Rothschildowie i inni, czerpali ogromne zyski z finansowanej przez nich infrastruktury kolejowej. Te dowody broni i bomb oraz lista miast docelowych są uderzająco podobne do zarzutów postawionych Afrykańskiemu Kongresowi Narodowemu i Nelsonowi Mandeli w procesie w Rivonia. ANC i Mandela również byli doradzani i finansowani przez Żydów. (Wersja drukowana, Ostara Publications, zaktualizowana w 2018 r., zawiera dodatek 2, „Żydzi Mandeli: zaangażowanie Żydów w spisek w Rivonia”, s. 170–73)

W A Force Upon the Plain: The American Militia Movement and the Politics of Hate Stern przyznaje w związku z zamachem bombowym na budynek federalny im. Alfreda P. Murraha w Oklahoma City 19 kwietnia 1995 r.:

Dziewięć dni przed wybuchem wydałem obszerny raport na temat ruchu milicji dla Amerykańskiego Komitetu Żydowskiego. … Na początku kwietnia pisałem, że ludzie powiązani z milicjami byli gotowi zaatakować urzędników państwowych, prawdopodobnie 19 kwietnia 1995 r., w drugą rocznicę ognistego końca kompleksu Branch Davidian w Waco. (str. 11)

To zdumiewająco trafna prognoza, co do dnia, nawet jak na tak długoletniego „eksperta” od nienawiści, jakim jest Kenneth Stern. Żydzi wykazali się zaawansowaną wiedzą o atakach fałszywej flagi w innych czasach, takich jak „Pięciu tańczących Izraelczyków” przed 9-11, którzy zostali wysłani przez izraelski Mossad, aby „udokumentować to wydarzenie”. Stern nie przerzuca winy na „islamskich terrorystów”, ale na białe amerykańskie bojówki. Czy Stern potępia również podobny zamach bombowy na hotel King David w Jerozolimie, kiedy 91 osób, arabscy ​​i brytyjscy administratorzy i personel hotelu, w tym 17 izraelskich Żydów, zostało zabitych przez innych izraelskich Żydów z Irgunu przebranych za Arabów?

Potępiająca recenzja książki A Force on the Plain Davida B. Kopela(żaden zwolennik milicji, będąc comiesięcznym darczyńcą Centrum Prawa Południowego Ubóstwa przez 10 lat) potępia książkę Sterna za brak jakichkolwiek przypisów, opisuje związek między milicjami a zamachem bombowym w Oklahoma City jako „wątły” i zauważa, że ​​„Southern Poverty Dane Law Center pokazują, że członkowie milicji dopuszczają się brutalnych przestępstw w przeliczeniu na jednego mieszkańca, znacznie niższym niż w przypadku całej populacji Stanów Zjednoczonych”. Zasadniczo odwracając krytykę Sterna dotyczącą filmu dokumentalnego o Waco, Kopel opisuje książkę Sterna jako „model konspiracyjnej„ logiki ”zaprojektowanej, aby przyciągnąć publiczność, która, gdyby zaakceptowała przesłanki i nie kwestionowała sztuczek, z łatwością mogłaby [być] przekonany." Osób wykształconych w kwestii żydowskiej jest dużo trudniej przekonać.

Najnowsza książka Sterna to The Conflict Over The Conflict: The Israel/Palestine Campus Deb ate (2020). Stern był niewątpliwie świadomy rosnącego antyizraelskiego, pro-palestyńskiego ruchu bojkotu/dywestycji/sankcji na kampusach prowadzonych przez Studentów Sprawiedliwości w Palestynie. Jego książka opowiada się za otwartą debatą na ten temat:

Ale (szkoła wyższa) nie może chronić swoich studentów przed analizowaniem pomysłów, nawet tych wyraźnie nienawistnych. W końcu, jeśli tysiące lub miliony ludzi wierzą w pewne idee, jak możemy nauczyć się z nimi walczyć, jeśli ich nie badamy?

Strategia Sterna polega tutaj na ujawnieniu pro-palestyńskiej strony debaty jako „nienawistnej” i „zwalczaniu” ich poglądów na otwartej arenie idei na kampusie. Aby zapewnić perspektywę, Stern mówi:

Polecam również całosemestralne interdyscyplinarne kursy z zakresu antysemityzmu. Z mojego doświadczenia w prowadzeniu takiego kursu wynika, że ​​nawet studenci, którzy mają wyraźnie różne poglądy na temat Izraela/Palestyny, zanim dotrzemy do części poświęconej Izraelowi i syjonizmowi, mają ramy do rozsądnej dyskusji na temat różnych perspektyw.

Te „ramy” to oczywiście współczucie dla niewinnych, cierpiących, represjonowanych Żydów, czyniąc studentów poddanych tej indoktrynacji mniej zdolnymi do opowiedzenia się po palestyńskiej stronie. Stern nie zaleca równoważenia „całych semestrów kursów interdyscyplinarnych” na temat antyarabizmu. Ale czy antysemityzm nie obejmuje również antyarabizmu, skoro Arabowie też są Semitami? Nie dla Sterna. Antysemityzm oznacza tylko jedno, a jest nim nienawiść do Żydów tylko dlatego, że są Żydami.

Nienawiść do hejterów: ostatnie i obecne przedsięwzięcia

Od 2014 do 2018 roku Stern był dyrektorem wykonawczym Fundacji Justus & Karin Rosenberg .

Fundacja Justusa i Karin Rosenbergów wspiera – poprzez darowizny i bezpośrednie zaangażowanie personelu Fundacji Rosenbergów – wysiłki na rzecz zwalczania antysemityzmu i antyizraelskiej działalności na kampusie, antysemickich przestępstw z nienawiści, negowania Holokaustu, dyskursu antysemickiego, antysemityzmu sponsorowanego przez państwo i innych kwestii, które mają bezpośredni wpływ na wzrost antysemityzmu.

W obszarach programowych Stern ciężko pracował, aby zindoktrynować studentów swoją obsesją nienawiści. Wydają się przeciwni standardowej kapitalizacji:

Fundacja wsparła kolegium czterech bardów [sic. studentów?] w ramach tego programu w 2018 r., a dyrektor wykonawczy programu miał znaczący udział… w tym programie poprzez (i) pomaganie studentom w znajdowaniu i zabezpieczaniu staży w odpowiednich organizacjach pozarządowych, (ii) spotykanie się i regularną korespondencję za pośrednictwem poczty elektronicznej i telefonu z studentom indywidualnie do dzielenia się swoją wiedzą z istotnych zagadnień oraz do zapewniania kontaktów w terenie w celu przygotowania każdego studenta do odbywania praktyki; (iii) zorganizowanie i poprowadzenie dwudniowego studium tekstowego ze stażystami na temat nienawiści…

Stern ciężko pracował w innych powiązanych obszarach, aby szerzyć swoje przesłanie nienawiści, antysemityzmu i ekstremizmu.

Dyrektor wykonawczy fundacji udzielał pomocy innym organizacjom i osobom fizycznym w kwestiach związanych z misją Fundacji, w tym: (I) komisji ds. sądownictwa Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych (zeznanie) [sic]; (ii) wykładowcy, administratorzy i studenci w zakresie konstruktywnych sposobów reagowania na nienawiść i antysemityzm w różnych kampusach; (iii) liderzy Fundacji na rzecz praw jednostki w edukacji, J Street, J Street U, Academic Engagement Network, Amerykańskie Stowarzyszenie Prawników i Prawników Żydowskich, Open Hillel, Secure Community Network i Ameinu; (iv) pracownicy komitetu amerykańskiego Muzeum Pamięci Holokaustu ds. negowania holokaustu i antysemityzmu sponsorowanego przez państwo (dyrektor wykonawczy zasiada w tej komisji); (v) instytut [sic] badań nad nienawiścią na uniwersytecie gonzaga w odniesieniu do przyszłych programów (usługi dyrektora wykonawczego [sic] w zakresie doradztwa na pokładzie instytutu) [sic]; (vi) komitet wykonawczy sojuszu na rzecz wolności akademickiej…

Stern był bardzo aktywny, wywierając wpływy daleko poza kampusami uniwersyteckimi, docierając do całego głównego nurtu społeczeństwa:

Dyrektor wykonawczy Fundacji pomagał edukować społeczeństwo w zakresie misji Fundacji poprzez udział w konferencjach edukacyjnych oraz pisanie opinii w publikacjach ogólnopolskich; w szczególności dyrektor wykonawczy napisał lub współautor artykułów opinii, które ukazały się w prasie (o antysemityzmie i białej supremacji oraz o wolności akademickiej), cnn online (o planowanym marszu neonazistów), wewnątrz szkolnictwa wyższego (o wolności akademickiej i antysemityzmie ), blog akademicki (o wolności akademickiej i antysemityzmie), The Richmond Times (o wolności akademickiej i antysemityzmie), Post & Courier (o wolności akademickiej i antysemityzmie) oraz ther la (sic?) jewish journal (o białej supremacji). Dyrektor wykonawczy przemawiał także przed amerykańskim stowarzyszeniem żydowskich prawników i prawników, congrtation (sic) kehalath jesurun.

Fundacja Justusa i Karin Rosenbergów została zamknięta w 2018 roku, ale w ostatnim roku swojego istnienia przyznała prawie milion dolarów Bard College „Aby wesprzeć misję Fundacji polegającą na walce i zwiększeniu poważnych badań nad nienawiścią i antysemityzmem”. Ponieważ Stern jest także dyrektorem Bard Center for the Study of Hate, dla niego jako dyrektora Fundacji przekazanie tych pieniędzy innej kierowanej przez niego organizacji jest rażącym przykładem konfliktu interesów i żydowskiego nepotyzmu. Stern otrzymał prawie 70 000 $ w 2018 roku jako dyrektor Fundacji.

Jako dyrektor Fundacji w 2017 r. Stern złożył 17-stronicowe zeznania wraz z trzema załącznikami przed komisją Izby Reprezentantów Stanów Zjednoczonych ds. przesłuchania sądowego w sprawie badania antysemityzmu na kampusach uniwersyteckich .

Pod koniec 2019 roku prezydent Trump podpisał dekret, który „zapewnia ochronę żydowskim studentom na mocy tytułu VI ustawy o prawach obywatelskich”. W swoim eseju Guardiana „ Opracowałem definicję antysemityzmu. Prawicowi Żydzi używają go jako broni ”, Stern skarży się, że „prawicowi” Żydzi używali dekretu wykonawczego, aby chronić żydowskie państwo Izrael przed krytyką i donosem, zwłaszcza ze strony Studentów Sprawiedliwości w Palestynie. I ku wściekłości Sterna, odwoływali się do jego definicji antysemityzmu z przykładami odnoszącymi się do Izraela. Stern twierdzi: „Ten rozkaz jest atakiem na wolność akademicką i wolność słowa i zaszkodzi nie tylko zwolennikom pro-palestyńskim, ale także żydowskim studentom i wykładowcom oraz samej akademii”.

To nie jest kolejny przejaw żydowskiego antysemityzmu, ale przykład żydowskiej walki wewnętrznej, w tym przypadku między prawicowymi i lewicowymi Żydami w sprawie Izraela. Stern jest lewicowcem i nie może tolerować prawicowych syjonistycznych Żydów chroniących w ten sposób prawicowy rząd Izraela. Chce otwartej dyskusji nie na temat prawa Izraela do istnienia, ale na temat tego, czy prawicowy czy lewicowy rząd będzie nim kierował.

Dziś, jak zauważono, Stern „jest dyrektorem Bard Center for the Study of Hate , programu Human Rights Project w Bard College”. Jest zmotywowany do rozszerzenia badań nad nienawiścią na cały świat:

Stern jest również aktywny w wysiłkach zmierzających do ustanowienia interdyscyplinarnej dziedziny akademickiej badań nad nienawiścią. Wcześniej zasiadał w radzie doradczej dyrektora Gonzaga University Institute for Hate Studies i pozostaje członkiem rady redakcyjnej Journal of Hate Studies .

Wniosek

Żydowski profesor, rzecznik i rzecznik Kenneth Stern ciężko pracował przez długą i znakomitą karierę, aby opanować złożone tematy nienawiści, ekstremizmu i antysemityzmu oraz szerzyć swoją wiedzę wśród dużych mas ludzi na terenie kampusu i wszędzie tam, gdzie mieszkają Żydzi. W rzecznictwie Sterna ohydne cechy, które bada, istnieją tylko u nie-Żydów, nigdy u samych Żydów. Stern od dawna stoi na stanowisku, że Żydzi są jedynie niewinnymi ofiarami nienawiści, ekstremizmu i antysemityzmu, nigdy w żaden sposób nie odpowiedzialnymi za kierowaną w ich stronę nienawiść. Innymi słowy, zdaniem Sterna nie istnieje uzasadniony antysemityzm. Lekarstwem na tę nieznośną sytuację nigdy nie jest zmiana zachowania Żydów wobec nie-Żydów, ale „zwalczanie” antysemityzmu i nienawiści indoktrynacją, zastraszaniem, procesami sądowymi,

Zakończmy nasze badanie Quasi-krypto-Żyda Kennetha Sterna rozwiązaniami, które zaproponował w swoim eseju z 2007 roku „ Edukacja o Holokauście nie powstrzyma nienawiści ”, który zbyt niewielu z nas kiedykolwiek widziało:

Jest wiele rzeczy, które można i robi się, aby zwalczyć dzisiejszą nienawiść do Żydów. Organizacje broniące praw człowieka muszą zostać zakwestionowane, jeśli nie zapewniają one w wystarczającym stopniu, że wolność od antysemityzmu jest prawem człowieka.

Rządy muszą być zaangażowane, aby zapewnić pełne badanie i ściganie antysemickich przestępstw z nienawiści. Grupy monitorujące muszą skatalogować nie tylko staromodne formy religijnego i rasowego antysemityzmu, ale także bardziej współczesne formy, które traktują państwo żydowskie w ten sam bigoteryjny sposób, w jaki tradycyjny antysemityzm odnosi się do indywidualnego Żyda.

Żyd taki jak Stern jest oczywiście bardzo inteligentny. Jak to możliwe, że Stern nigdy nie widzi, że wśród „wielu rzeczy, które można zrobić, by zwalczyć dzisiejszą nienawiść do Żydów” musi znaleźć się zmiana Żydów w ich destrukcyjnym zachowaniu wobec nie-Żydów? Nienawiść nie jest problemem, żydowskie zachowanie jest. Każdy doświadcza nienawiści, a największy problem mają ci, którzy nie obejmują swojej własnej, ale projektują ją na innych. Stern tylko przyczynia się do nienawiści do Żydów całym swoim szerzeniem nienawiści, śledzeniem ekstremizmu i nadmierną czujnością wobec antysemityzmu. Trudno wyobrazić sobie bardziej nienawistny obiekt niż histeryczny Żyd, który przyczynił się do ruiny Białej Chrześcijańskiej Patriotycznej Ameryki z ogromną ślepą plamką biegnącą wokół i wskazującą palcami na innych hejterów.

Teraz wiemy.