Co Biblia mówi o noszeniu kapeluszy w kościele?
W kulturze zachodniej noszenie przez mężczyznę kapelusza w budynku, w tym w kościele, zawsze było uważane za niegrzeczne lub lekceważące. Nawet pokolenie temu, gdy mężczyźni powszechnie nosili kapelusze, nakrycie głowy zdejmowano w pomieszczeniach, a nawet na zewnątrz w obecności kobiety. Natomiast damskie kapelusze od dawna są standardowym elementem stylowego lub formalnego stroju, a noszenie kapelusza w pomieszczeniach jest dla kobiet akceptowalne.
Ta tradycja kulturowa najprawdopodobniej ma swoje korzenie w samej Biblii. Apostoł Paweł rozmawia z kościołem w Koryncie na ten temat, mówiąc: „Mężczyzna nie powinien nakrywać głowy, bo jest obrazem i chwałą Boga” (1 Koryntian 11:7). Kilka wersetów dalej mówi: „Czyż sama natura nie uczy was, że jeśli mężczyzna ma długie włosy , jest to dla niego hańbą?” (1 Koryntian 11:14). W wersecie 14 Paweł mówi konkretnie o „długich włosach”, a nie o kapeluszach, ale oba te elementy są uważane za „nakrycie” głowy. Większość współczesnych kościołów nie uznałaby długich włosów u mężczyzny za brak szacunku; niemniej jednak ten fragment nazywa je hańbą, ponieważ długie włosy są z natury kobiece. Ponieważ „długie” jest określeniem względnym, stosujemy je zgodnie z kulturą, w której żyje dana osoba. W kulturze korynckiej noszenie przez mężczyzn jakiegokolwiek nakrycia głowy w kościele oznaczało przejęcie przez nich roli kobiet, co nie jest porządkiem ustanowionym przez Boga dla duchowego przywództwa (1 Koryntian 11:3).