Z tego, co tu prezentuje Andrzej Kumor, wynika, że trzyma się on pewnej formy politycznej poprawności: "żydzi" pisane dużą literą, a nie małą, wyjaśnia następnie „Żydzi, a raczej syjoniści mają terroryzm we krwi”. A przecie żydzi nie są narodem i za zbrodnie jednego żyda odpowiada cała społeczność żydowska, bo jest to forma odpowiedzialności kulturowej.
Poza tym to właśnie inne społeczności narody mają prawo i obowiązek przyjmować swoje własne warunki, własne kryteria w ich ocenie żydostwa, a nie żydowskie prawa czy zwyczaje.

Z żydami nie dyskutuje się, tak naucza Ewangelia.

Red. Gazeta Warszawska

+++

Niektórzy z Państwa pewnie pamiętają, że pod koniec lata ubiegłego roku zostałem pomówiony przez żydowską organizację Bnai Brith o „rażący antysemityzm”; przytoczono kilka przykładów moich felietonów, w których mówiłem o sprawach polsko-żydowskich, obronie dobrego imienia Polski, a także ustawie 447 w Stanach Zjednoczonych, uznano m.in. że demonizuję Żydów umieszczając tytuł, że „syjoniści mają terroryzm za uszami”, a następnie w tekście: „Żydzi, a raczej syjoniści mają terroryzm we krwi”. Innym przykładem owego rażącego antysemityzmu była również moja rozmowa z Grzegorzem Waśniewskim komendantem Stowarzyszenia Józefa Piłsudskiego „Orzeł Strzelecki” w Kanadzie, w której przedstawiał obronę krzyża w KL Auschwitz przez Kazimierza Świtonia i opisywał sprawę na przykładzie wydanych w Polsce książek, twierdząc że usunięcie krzyży było „demoniczne”.
Jeszcze innym zarzutem było moje stwierdzenie, że Polacy powinni wzorować się na lobby żydowskim w Stanach Zjednoczonych które finansuje politykę amerykańską i robić to samo. Inny przykład antysemityzmu to przedrukowany artykuł Jarka Dąbrowskiego o nowym filmie jaki ma zrobić Wojciech Sumliński o Jedwabnem, w którym “oskarżano tzw przemysł holokaustu o usiłowanie ograbienia Polski”

 Problem oczyszczanie języka. Ramzes XIII

A) Prus pracował w realiach współczesnych (koniec XIX wieku). Prus opisał organizację pracy ludzkiej, państwa, opisał spiski, podstępy, które widział w okupowanej Polsce. Opisał współczesnych ludzi, ich obłęd, apodyktyczność i działających w Polsce okupacyjnych instytucji, a także odsłonił mechanizmy intryg. Prus opisał mechanizmy walki politycznej, sprawowania władzy. Mechanizmy pedagogii społecznej powszechnej, mechanizmy działania różnych rodzajów umysłów. [1]

Opisał działania państw satrapich, znaczenia sterowania, roli wiedzy, nauki, instrumentalizmu, realizmu, kapłanów i religii w życiu społecznym. Odkrył elementy teorii neurocybernetyki, które doprowadziły młodego faraona do upadku. Prus korzystał z prac miłośników astronomii, egiptologów francuskich, wyrzuconych na margines w czasach rozbiorów podróżników i miłośników Egiptu, z prac Ignacego Żagiella, który pisał o Ramzesie XII (Prus opisał pogrzeb tego faraona).

Bardzo mocny! Arcybiskup Vigano popisał się wielkim bohaterstwem, bo napisał coś o walce z Panem Bogiem, resztę przemilczał, a nie przestraszył się, ale jedynie nie napisał o tym, że po drugiej stronie barykady stoją przecież żydzi – sługi diabła.
List jest jednakże bohaterski, bo arcybiskup nie przeprasza żydów za antysemityzm.

Vigano chwali Truma za uczynki, które powinien sprawować Papież - i to od zawsze - gdyby taki był.

Red. Gazeta Warszawska

+

Mocny list arcybiskupa Viganò do prezydenta Trumpa: Odwieczna walka dobra ze złem

Arcybiskup Carlo Maria Viganò ostrzega prezydenta, że ​​obecne kryzysy związane z pandemią koronawirusa i zamieszki w George Floyd są częścią wiecznej duchowej walki między siłami dobra i zła

Archbishop Viganò’s powerful letter to President Trump: Eternal struggle between good and evil playing out right now

Archbishop Carlo Maria Viganò warns the president that the current crises over the coronavirus pandemic and the George Floyd riots are a part of the eternal spiritual struggle between the forces of good and evil.

Sat Jun 6, 2020 - 11:59 am EST

Proces rozpoznawania państwa pozornego, iluzji

Dlaczego studenci zaakceptowali w r. 1989 walkę z Solidarnością pod pozorem uznania Solidarności. Państwo pozorne w dużym stopniu tworzą ludzie młodzi, ci, którzy chcą się legalnie nakraść. Jeżeli powiemy, że w 1943 zamordowano 20, a może nawet 30 tys. mężczyzn ukraińskich za to, że odmówili zamordować swoją polską żonę i dzieci (dodaje się do tego min. 3-5 tys. kobiet), to przecież nie powiemy (na tym polega prawda), że kiedykolwiek zamordowano 20, a może nawet 30 tys. Polaków za to, że odmówili zamordować swoją ukraińską żonę i „ukraińskie” dzieci (dodaje się tu min. 3-5 tys. Polek mordujących rodziny). - Odmówili zamordować swoją żonę i dzieci. Chodzi mi o to, że jest prawda. Ale też jest pozór, iluzja, fikcja, kłamstwo.