Łaciński Patriarchat Jerozolimy prowadzi 15 szkół, w których dotychczas było zatrudnionych około 230 chrześcijańskich nauczycieli mieszkających na Zachodnim Brzegu. Ich sytuacja i tak już jest bardzo trudna, ponieważ ich pozwolenia na prace często były anulowane, a przejście przez izraelskie punkty kontrolne niejednokrotnie tak się wydłużało, że nie byli w stanie zdążyć do pracy. Sytuacja ta dotyczy m.in. nauczycieli mieszkających w Betlejem. Zakaz pracy Palestyńczyków uderza w szkoły, ale też w rodziny chrześcijan, dla których nauczanie stanowiło jedyne pewne źródło dochodu. Decyzja Izraela może być kolejnym przyczynkiem do emigracji wyznawców Chrystusa z Zachodniego Brzegu, praktycznie codziennie nękanych działaniami żydowskich osadników.
Palestyńskie dyplomy bez „akademickich standardów” Izraela
O swej decyzji Ministerstwo Edukacji Izraela poinformowało dyrektorów chrześcijańskich szkół w Jerozolimie w specjalnym piśmie. Stwierdza ono, że od września muszą zatrudniać nauczycieli mieszkających w mieście i posiadających kwalifikacje wydane wyłącznie przez Izrael. Podkreślono, że nie będą wydawane pozwolenia na pracę dla chrześcijańskich nauczycieli będących Palestyńczykami mieszkającymi na Zachodnim Brzegu, którzy posiadają zieloną kartę – dokument administracyjny umożliwiający niektórym Palestyńczykom pracę lub podróżowanie na terenach kontrolowanych przez Izrael. Decyzja z 10 marca jest następstwem projektu ustawy, zatwierdzonego 6 lipca ub.r. przez Komisję ds. Edukacji Knesetu, izraelskiego parlamentu, mającego na celu uniemożliwienie palestyńskim nauczycielom posiadającym dyplomy uzyskane na Zachodnim Brzegu nauczania w Izraelu i Jerozolimie Wschodniej. Według izraelskich władz ich dyplomy nie spełniają standardów akademickich wymaganych do nauczania. Obecna decyzja Ministerstwa Edukacji Izraela idzie o krok dalej – nie uzależnia prawa Palestyńczyków do nauczania od miejsca uzyskania przez nich dyplomu, tylko od ich miejsca zamieszkania.
Zagrożony chrześcijański charakter szkół
„Jeśli ta decyzja zostanie rzeczywiście wdrożona, nasze chrześcijańskie szkoły znajdą się w bardzo trudnej sytuacji, co zagrozi ich przetrwaniu i spowoduje utratę ich chrześcijańskiej misji” – stwierdził przedstawiciel Sekretariatu Generalnego Szkół Chrześcijańskich, pragnący zachować anonimowość. W rozmowie z brytyjskim oddziałem papieskiego stowarzyszenia Pomoc Kościołowi w Potrzebie podkreślił, że „w Jerozolimie nie ma wystarczającej liczby nauczycieli chrześcijańskich, którzy mogliby przejąć te stanowiska. W dłuższej perspektywie ograniczenia te mogą trwale wpłynąć na chrześcijański charakter naszych instytucji oraz osłabić obecność wyznawców Chrystusa w Jerozolimie”.
Wpływ na życie społeczne i międzyreligijne
Decyzja Izraela uderza m.in. w działalność liczącej 127 lat istnienia Szkoły Świętego Jerzego, która jest jedną z najstarszych chrześcijańskich placówek edukacyjnych w Jerozolimie. Większość tych szkół została założona pod koniec XIX wieku i wykształciła setki tysięcy uczniów, zarówno chrześcijańskich, jak i muzułmańskich. Placówki były zakładane w celu promowania edukacji chrześcijańskiej oraz zachowania wiary i obecności chrześcijańskiej w Jerozolimie, odegrały również istotną rolę w życiu społecznym i międzyreligijnym.
Na początku trwającego roku szkolnego (we wrześniu 2025 roku) 171 nauczycieli z Zachodniego Brzegu nie otrzymało niezbędnych zezwoleń na nauczanie w szkołach. Sekretariat Generalny Szkół Chrześcijańskich ogłosił wówczas strajk we wszystkich szkołach chrześcijańskich w Jerozolimie, który trwał do czasu względnego uregulowania sytuacji i wydania wymaganych zezwoleń. Kolejne utrudnienia dla edukacji przyszły wraz z amerykańsko-izraelskim atakiem na Iran, kiedy to Izrael zamknął większość punktów kontrolnych na Zachodnim Brzegu uniemożliwiając Palestyńczykom dotarcie do pracy.
Ujawnić prawdę i nagłośnić problem
Przedstawiciel Sekretariatu Generalnego Szkół Chrześcijańskich stwierdził, że utrata palestyńskich nauczycieli będzie miała daleko idące konsekwencje. „W skali wszystkich placówek oznaczałoby to około 15 nieobecnych nauczycieli na każdą szkołę, co spowodowałoby poważne zakłócenia w zajęciach naszych uczniów i pracy naszych zespołów”. Podkreślił, że wielu z tych nauczycieli pracuje w szkołach od lat i otrzymuje godziwe wynagrodzenie. Rozwiązanie z nimi stosunku pracy doprowadziłoby do poważnych trudności finansowych. Niektórzy z nich mogą być zmuszeni do emigracji w poszukiwaniu lepszej przyszłości dla siebie i swoich dzieci.
Przedstawiciel Sekretariatu Generalnego Szkół Chrześcijańskich zapewnił, że „lokalny Kościół nie zostawi swych nauczycieli samych w tych trudnych okolicznościach” i zrobi wszystko co w jego mocy, aby nakłonić rząd izraelski do zmiany decyzji. W tej kwestii pozostaje w kontakcie ze Stolicą Apostolską i wpływowymi partnerami międzynarodowymi. „Konieczne jest nagłośnienie tego problemu na skalę globalną poprzez rozpowszechnianie informacji, aby ujawnić prawdę”.
Źródło: KAI
https://opoka.org.pl/News/Swiat/2026/izrael-uderza-w-chrzescijanskie-szkoly-w-jerozolimie
Raport opiera się głównie na „Pamiętnikach Hemphera”, które szczegółowo opisują jak brytyjski szpieg na Bliskim Wschodzie, w połowie XVIIIw., nawiązał kontakt a Abdulem Wahhabem, w celu utworzenia wywrotowej wersji islamu, niesławnej wahabistycznej sekty, która stała się kamieniem węgielnym reżimu Saudów. Ruch był czasowo zwalczany przez ottomańskie armie w połowie XIXw. Jednak z pomocą Brytyjczyków, wahabici i ich sponsorzy – Saudowie, powrócili do władzy i założyli własne państwo w 1932r. Od tamtego czasu, Saudowie ściśle współpracowali z Amerykanami, którym winni byli ogromne bogactwa ropy za sponsoring różnych islamskich fundamentalistycznych organizacji i innych tajnych operacji, szczególnie „dzihadu” w Afganistanie. Lecz Saudowie jednocześnie używali swego potężnego bogactwa do promowania niszczycielskiej wersji islamu w różnych częściach świata, co stanowiło jedną z największych kampanii propagandowych w historii świata.
