(...)W dzieje Chodla w sposób szczególny wpisała się żydowska rodzina Tauberów, w której chłopcom często nadawano imię Abram. Pierwszy Abram Tauber walczył pod Piłsudskim i w roku 1920 oddał życie za ojczyznę Polskę. Jego bohaterstwo i daninę krwi innych mieszkańców Chodla, Polaków i Żydów, uwiecznione zostało poprzez wyrycie ich nazwisk na pomniku Marszałka postawionym w centrum miasteczka w latach trzydziestych XX wieku.

Gdy pierwszy chodelski Abram Tauber walczył za Polskę w wojnie bolszewickiej, w Chodlu przyszedł na świat drugi Abram Tauber.

GRIGORIJ KLIMOW. „NARÓD BOŻY”.

BIBLIOGRAFIA WYKORZYSTANEJ LITERATURY

Na końcu każdego tytułu podana jest ocena danej książki w 5-stopniowej skali (w nawiasach).

Źródła ogólne

1. 
   Analiza pracy Projektu Harvardskiego pod kierownictwem profesora Nathana Leitesa (Uniwersytet Harvardski), który opierał się na "utajonym kompleksie homoseksualnym Lenina" i gdzie autor pracował w latach 1949-50.
2. 
   Analiza specjalnego projektu Uniwersytetu Cornellskiego (Centrum Medyczne w Nowym Jorku), gdzie były przeprowadzane testy psychiatryczne "leninistów", którzy uczestniczyli w powstaniu węgierskim w 1956 roku i gdzie autor pracował jako konsultant w latach 1958-59.

 [...] Moja ocena jest taka: proszę mi wymienić jedną jakość polityczną, którą pan [panie prezesie Kaczyński] uzyskał, poddając nowelizacji ustawę o IPN (Instytut Pamięci Narodowej). Nie dwie, tylko jedną. I proszę mi nie mówić, że jest to deklaracja, którą pan podpisał, dlatego, że deklaracja ta - ja ją nazywam najbardziej haniebną, jaka została podpisana przez władze III Rzeczypospolitej - i w tej deklaracji czytamy między innymi: "Uznajemy i potępiamy każdy indywidualny przypadek okrucieństwa wobec Żydów, jakiego dopuścili się Polacy w czasie II wojny światowej".

GRIGORIJ KLIMOW. „NARÓD BOŻY”.

Rozdział 13. NARÓD BOŻY

Wspomnieliśmy kiedyś w jednym z naszych poprzednich wykładów o zgrabnych, niebieskookich blondynach - Izraelczykach, którzy zewnętrznie byli bardziej podobni do idealnych Aryjczyków, aniżeli do Żydów. O co tu chodzi? Swego czasu, w latach 1936-1945, Himmler zorganizował specjalny projekt o nazwie Lebensborn (Źródło życia), w którym chciał odtworzyć rasę aryjską. Co tam robiono? Wyselekcjonowano genetycznie zdrowe Niemki dla roli matek przyszłej puli genów idealnych Aryjczyków. Utworzono kilka sanatoriów i domów wypoczynkowych w pięknych, pokrytym stuletnimi dębowymi lasami górskich dolinach, gdzie w dobrych warunkach umieszczono te Niemki. Tam ich łączono z takimi samymi idealnymi mężczyznami. Mężczyznami, z reguły, byli esesmani, przy czym nie z policji politycznej, ale z frontu. Byli zasłużonymi, odważnymi, genetycznie zdrowymi wojownikami. Przyjeżdżali z frontu na urlop i spędzali go z tymi kobietami w sanatoriach specjalnego projektu Lebensborn.

Polska Martyrologia lat 1939-45 doczekała się wielu opisów, ale tylko jedna rodzina pozostawiła wspomnienia z obu stron nieszczęścia, zakończonego w Kanadzie.  Henryk Piekarski [1887-1973, herbu Rola] wraz z żoną Marią doświadzcyli morderczej poniewierki sowieckiej a ich syn Konstanty [1915-1990] przetrwał piekło niemieckich obozów koncentracyjnych.  Wspomnienia (ale nie tylko) Ojca: “Znad Niemna przez Syberię do Kanady” (300 stron) wydane zostały w Rzymie w 1967 r.{miejmy nadzieję, zostanie wznowione w Polsce}, zaś Syna: “Escaping Hell – The Story of a Polish Underground Officer in Auschwitz and Buchenwald” (254 strony) opublikowano w Toronto w 1989 r.. {tlumaczenie polskie “Umykając piekłu” (330 stron) zawierające także przypisy i uzupełnienia, ukazało się w Warszawie 6 lat później, jako wydanie specjalne na 60. rocznice oswobodzenia obozu Auschwitz}.  Warto te książki przypomnieć, a są do wglądu w Fundacji im Konstantego Piekarskiego (Calgary, Kanada www.PolandPolska.org) a także w Bibliotece Narodowej w Warszawie.  Dla zachęty pozwalam sobie przytoczyć fragmenty ich treści:

Zofia Klepacka podburza rodziców. Mocna reakcja wiceprezydenta Warszawy

Mistrzyni świata w windsurfingu krytykuje deklarację LGBT podpisaną przez Rafała Trzaskowskiego. Paweł Rabiej - wiceprezydent stolicy i zdeklarowany homoseksualista, stanowczo odpowiada: "Niech się pani zajmie windsurfingiem, a nie szczuciem".

GRIGORIJ KLIMOW. „NARÓD BOŻY”.

Rozdział 12. KLUCZE BABIEGO JARU

Nazwałem ten wykład "Klucze Babiego Jaru" z wielu powodów. Praktycznie wszyscy słyszeliśmy, że w Babim Jarze hitlerowcy zlikwidowali 100 000 ludzi. To miejsce było wtedy na obrzeżach miasta Kijowa. Spośród 100 000 rozstrzelanych w Babim Jarze, mniej niż jedna trzecia stanowili Żydzi, ale z jakiegoś powodu cały cywilizowany świat opłakuje tylko tę trzecią część poległych i całkowicie ignoruje pozostałe 70 000. Dlaczego? W ostatnich latach w ogóle zaczęto nawet mówić, że była to tragedia wyłącznie żydowska i że oprócz Żydów tam nikogo więcej nie zabijano. Doszło do tego, że coraz częściej sprawę przedstawia się tak, jakby wszyscy ze 100 000 poległych byli Żydami. Dziś nie będziemy się z tym sprzeczać, ponieważ dzisiaj mowa będzie o czymś innym. O tym, kto i dlaczego zajmował się tymi rozstrzeliwaniami? Kto według żydowskiej księgowości zabił 100 000 Żydów w tej właśnie Jarze?