Jezus NIE był Żydem – Benjamin Freedman
24 kwietnia 2010 r
Encore z grudnia 2009 na żądanie
Fragmenty długiego listu od Benjamina Freedmana (po lewej) do Davida Goldsteina, LL.D. datowany na 10 października 1954. Freedman (1890-1984) był częścią wewnętrznego kręgu amerykańskich syjonistów, ale podobnie jak Goldstein przeszedł na chrześcijaństwo. Cały list pojawił się w broszurze zatytułowanej „Fakty są faktami”.
(Fragmenty Henry'ego Makowa)
Wypowiedź duchowieństwa chrześcijańskiego, która najbardziej wprawia chrześcijan w zakłopotanie, to stale powtarzane stwierdzenie, że „Jezus był Żydem”. To fałszywe przedstawienie i wypaczenie niezaprzeczalnego faktu historycznego jest wypowiadane przez duchowieństwo chrześcijańskie pod najmniejszym pretekstem ....
Jezus Chrystus nie był tak zwanym ani samozwańczym „Żydem”. Podczas swojego życia Jezus był znany jako „Judejczyk” przez współczesnych, a nie jako „Żyd”, a Jezus nazywał siebie „Judejczykiem”, a nie „Żydem”.
... Z wyjątkiem kilku Jego naśladowców w tamtym czasie w Judei, wszyscy inni Judejczycy brzydzili się Jezusem i nienawidzili Jego nauk oraz rzeczy, za którymi się opowiadał.
W czasie ukrzyżowania Jezusa Poncjusz Piłat był administratorem w Judei dla Cesarstwa Rzymskiego. Według niego, oficjalnie lub osobiście, mieszkańcy Judei byli „Judejczykami”, a nie tak zwanymi „Żydami”, jak ich nazywano od XVIII wieku. W czasach Poncjusza Piłata nie było w Judei żadnej grupy religijnej, rasowej ani narodowej zwanej „Żydami”, ani też nigdzie indziej na świecie tak określonej grupy przed tym czasem.
Poncjusz Piłat jako administrator Cesarstwa Rzymskiego, oficjalnie lub osobiście, nie interesował się szeroką gamą form kultu religijnego praktykowanego wówczas w Judei. Te formy kultu religijnego rozciągały się od kultu fallicznego i innych form bałwochwalstwa do wyłaniającej się duchowej filozofii wiecznego, wszechmocnego i niewidzialnego Boskiego bóstwa, wyłaniającej się koncepcji Jahwe (Jehowy), która wyprzedziła Abrahama o sławie biblijnej o około 2000 lat. ...
Jak wyjaśniłem, kiedy słowo „Żyd” zostało po raz pierwszy wprowadzone do języka angielskiego w XVIII wieku, jego jedyną implikacją, wnioskiem i insynuacją było „Judejczyk”. Jednak w XVIII, XIX i XX wieku dobrze zorganizowana i dobrze finansowana międzynarodowa „grupa nacisku” stworzyła tak zwane „drugorzędne znaczenie” słowa „Żyd” wśród anglojęzycznych narodów świata. To tak zwane „drugorzędne znaczenie” słowa „Żyd” nie ma żadnego związku z pierwotną konotacją słowa „Żyd” z XVIII wieku. To jest wprowadzenie w błąd.
... Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych uznał „drugorzędne znaczenie” słów. Najwyższy sąd w kraju ustalił jako podstawowe prawo, że „Dobrze zaplanowana i dobrze finansowana światowa reklama we wszystkich dostępnych mediach przez dobrze zorganizowane grupy tak zwanych lub samozwańczych „Żydów” przez trzy stulecia stworzyła „drugorzędne znaczenie” słowa „Żyd”, które „zamazało” oryginalne i poprawne znaczenie słowa „Żyd”. Nie może być co do tego wątpliwości.
W całym anglojęzycznym świecie nie ma dziś osoby, która uważałaby „Żyda” za „Judejczyka” w dosłownym tego słowa znaczeniu. To było właściwe i jedyne znaczenie w XVIII wieku. Powszechnie akceptowane „drugorzędne znaczenie” słowa „Żyd” dzisiaj, praktycznie bez wyjątków, składa się z czterech niemal powszechnie uznawanych teorii. Te cztery teorie głoszą, że tak zwanym lub samozwańczym „Żydem” jest (1) osoba, która dziś wyznaje formę kultu religijnego znaną jako „judaizm”, (2) osoba, która twierdzi, że należy do grupy rasowej związanej ze starożytnymi Semitami, (3) osoba będąca potomkiem starożytnego narodu, który prosperował w Palestynie w biblijnej historii,
Obecne powszechnie przyjęte „drugorzędne znaczenie” słowa „Żyd” jest zasadniczo odpowiedzialne za zamęt w umysłach chrześcijan co do elementarnych zasad wiary chrześcijańskiej. Jest ona również dzisiaj w dużym stopniu odpowiedzialna za osłabienie pobożności niezliczonych chrześcijan dla ich wiary chrześcijańskiej. Implikacje, wnioski i insynuacje słowa „Żyd” dzisiaj dla przeważającej większości inteligentnych i poinformowanych chrześcijan są sprzeczne i całkowicie sprzeczne z niepodważalnymi faktami historycznymi. Chrześcijanie, których nie można już dłużej oszukać, są podejrzani przez duchownych chrześcijańskich, którzy wciąż powtarzają, powtarzają i powtarzają do znudzenia swoją ulubioną piosenkę przewodnią, że „Jezus był Żydem”, o zbliżanie się teraz do psychozy.
Niezliczeni chrześcijanie wiedzą dzisiaj, że „wyprano im mózgi” przez kler chrześcijański na temat „Jezus był Żydem”...[na całym świecie odpowiadają cechom kulturowym Jezusa podczas Jego życia na ziemi i Jego naukom, gdy przebywał tu na ziemi przez krótki czas?] Chrześcijanie nie będą już wierzyć, że rasa, religia, narodowość i kultura Jezusa oraz rasa, religia, narodowość i kultura tak zwanych lub samozwańczych „Żydów” dzisiaj lub ich przodków mają wspólne pochodzenie lub charakter.
Niechęć chrześcijan jest bardziej złowieszcza, niż podejrzewają duchowni chrześcijańscy. W istniejących warunkach kler chrześcijański przekona się, że ignorancja nie jest błogosławieństwem, a mądrość nie jest szaleństwem. Dzisiejsi chrześcijanie na całym świecie starają się poznać autentyczny związek między tak zwanymi lub samozwańczymi „Żydami” na całym świecie a „Judejczykami”, którzy zamieszkiwali „Judeę” przed, w trakcie i po czasach Jezusa. Chrześcijanie domagają się obecnie, aby kler chrześcijański właściwie informował ich o pochodzeniu rasowym, religijnym, narodowym i kulturowym tak zwanych lub samozwańczych „Żydów” na całym świecie oraz o podstawach kojarzenia tego pochodzenia z rasowymi, religijnymi , narodowymi i kulturowymi cechami pochodzenia Jezusa za życia w Judei.
Chrześcijanie stają się z dnia na dzień coraz bardziej świadomi wszystkich ekonomicznych i politycznych korzyści, jakie odnieśli tak zwani lub samozwańczy „Żydzi”, jako bezpośredni rezultat ich sukcesu w przekonaniu chrześcijan, że „Jezus był Żydem”. Tak zwani lub samozwańczy „Żydzi” na całym świecie przedstawiają się chrześcijanom jako „Żydzi” tylko w „drugorzędnym znaczeniu” słowa „Żyd”, które stworzyli dla XVIII-wiecznego słowa „Żyd”. Starają się w ten sposób udowodnić swoje pokrewieństwo z Jezusem. Chrześcijanom nieustannie podkreślają tę fikcję. Ta bajka szybko blednie i traci dawny wpływ na wyobraźnię chrześcijan.
Twierdzenie, że „Jezus był Żydem” w tym sensie, że za życia Jezus wyznawał i praktykował formę kultu religijnego znaną i praktykowaną pod współczesną nazwą „judaizmu”, jest fałszem i fikcją o najbardziej bluźnierczym charakterze.
Jeśli bycie tak zwanym lub samozwańczym „Żydem” wtedy lub teraz wymagało praktykowania „judaizmu”, to Jezus z pewnością nie był tak zwanym „Żydem”. Jezus brzydził się i potępiał formę kultu religijnego praktykowaną w Judei za Jego życia, a która jest znana i praktykowana dzisiaj pod nową nazwą „judaizm”. Ta wiara religijna była wówczas znana jako „faryzeizm”. Chrześcijańscy duchowni nauczyli się tego w swoich seminariach teologicznych, ale nigdy nie podjęli żadnej próby wyjaśnienia tego chrześcijanom.
„Wynalazek narodu żydowskiego” (Youtube)
Palestyńscy Arabowie są bardziej prawdopodobnymi potomkami biblijnych Hebrajczyków niż Aszkenazyjczyków.
Teoria Sand głosi, że Żydzi nawracali się z czasem na „religię” z różnych środowisk etnicznych. „Niszcząc mitologię narodową”
https://www.henrymakow.com/jesus_was_not_a_jew_--benjamin.html
Tlum MF 230317
