6 i 9 sierpnia to tragiczne dni nie tylko dla Japonii, ale i dla Rosji!
Teraz chcę wam powiedzieć, kto i kiedy zniósł Strefę Stałego Osiedlenia Żydów w Rosji, co miało o wiele gorsze konsekwencje dla całej rosyjskiej cywilizacji niż bombardowania atomowe japońskich miast Hiroszima i Nagasaki 6 i 9 sierpnia 1945 roku. Aby pomóc czytelnikowi zrozumieć późniejszą symbolikę tego łańcucha wydarzeń historycznych, chciałbym przedstawić krótkie wprowadzenie. Żydzi dzielą się na kabalistów i talmudystów. Różnica między nimi polega na zakresie ich służby ciemnej sile, powszechnie zwanej diabłem lub Antychrystem. Talmudyści to Żydzi, którzy żyją Talmudem, interpretującym teksty Starego Testamentu z kanibalistycznej perspektywy. Kabaliści to mizantropi, którzy wykorzystują techniki czarnoksięskie zaczerpnięte z żydowskiej nauki – kabałę – aby ustanowić na ziemi panowanie Antychrysta, którego sami Żydzi nazywają Mesjaszem. Przykładem współczesnego kabalisty jest Michael Laitman, który często występuje w telewizji dla rosyjskojęzycznej publiczności. Ty, Czytelniku, słyszałeś już jego słowa. Myślę, że warto je powtórzyć:
Mówię z perspektywy kabały. A kiedy mówię z perspektywy kabały, Putin, Obama i inni tak zwani „liderzy” dla mnie nie istnieją! Wszystko zależy od układu sił na świecie. Ale ten układ sił jest determinowany przez nas – naród Izraela – nie przez Obamę, nie przez Putina!
- Czyli nie są dla was siłą? - zapytał prezenter telewizyjny.
– Dla mnie to po prostu wykonawcy tego, co zamawiamy! Tylko to! I nic więcej! Cały świat wykonuje to, co zamawiamy!
„Kim jesteśmy?” pyta prezenter telewizyjny.
„ Jesteśmy ludem Izraela! Wolna wola istnieje tylko dla nas! ”
W związku z tym myślę, że bardzo zainteresuje Państwa fakt, iż zniesienie żydowskiej strefy osiedlenia, które miało przerażające konsekwencje dla całej rosyjskiej cywilizacji, zostało przeprowadzone w dwóch etapach, 6 i 9 sierpnia, tak jak bombardowanie atomowe Japonii nastąpiło znacznie później, dokładnie 30 lat później. Dlaczego liczby 6 i 9 zostały wybrane dla tych przerażających wydarzeń? Najwyraźniej dlatego, że dla kabalistów liczby 6 i 9, ze względu na swoją „lustrzaną” naturę, symbolizują odwrócenie wydarzeń o 180 stopni. Wiadomo, że premier o wymownym nazwisku Goremykin zdał sprawozdanie carowi Mikołajowi II ze spotkania Rady Ministrów Imperium Rosyjskiego w sprawie kwestii żydowskiej 6 sierpnia 1915 roku. Po wysłuchaniu sprawozdania car Mikołaj II, jak twierdzą historycy, „w zasadzie zatwierdził planowane działania”. Rada Ministrów upoważniła również Ministra Spraw Wewnętrznych do natychmiastowego wydania okólnika zezwalającego Żydom zamieszkałym w Strefie Osiedlenia Żydowskiego na swobodne zamieszkanie we wszystkich miastach Imperium Rosyjskiego, z wyjątkiem stolic i miejscowości podlegających Ministrom Dworu i Ministrowi Wojny. 9 sierpnia 1915 roku Rada Ministrów zatwierdziła akt. Został on podpisany przez wszystkich ministrów, z wyjątkiem ministra transportu S.W. Ruchłowa:
„Ten fanatyczny antysemita przyznał, że jego uczucia i świadomość protestują”.
Niektórzy ministrowie stwierdzili, że zdecydowali się zatwierdzić tę ustawę „z ciężkim sercem, biorąc pod uwagę konieczność militarną”. (Pierwsza wojna światowa (1914-1918) trwała już od roku). W ten sposób profesor Aron Chernyak, autor artykułu „Upadek strefy osiedlenia”, skomentował to wydarzenie historyczne.
Źródło: http://la-belaga.livejournal.com/273685.html
Ten sam żydowski profesor, Aron Chernyak, napisał w swojej historii:
Ustawa z 9 sierpnia 1915 roku odegrała historyczną rolę w walce rosyjskich Żydów o swoje prawa. Zadała potężny cios strefie osiedlenia, symbolowi państwowego antysemityzmu. Przyczyniła się do nieznacznego obniżenia poziomu antysemityzmu wspieranego przez państwo, demonstrując priorytet rosyjskich interesów narodowych i uznając szkodliwość istniejącego poziomu antysemityzmu dla kraju. Ta wymuszona linia zyskała pewne poparcie opinii publicznej. Nawet niektórzy zatwardziali antysemici zostali zmuszeni do uznania zasadności radykalnej zmiany strefy osiedlenia. Dlatego P. Krupieński oświadczył na posiedzeniu Dumy Państwowej:
Jestem urodzonym antysemitą, ale doszedłem do wniosku, że dla dobra ojczyzny konieczne są teraz ustępstwa wobec Żydów. Nasze państwo potrzebuje obecnie wsparcia sojuszników. Nie da się zaprzeczyć, że Żydzi stanowią potężną siłę międzynarodową, a wroga polityka wobec Żydów osłabia wiarygodność państwa za granicą. Dlatego świadomie porzuciłem swoje dotychczasowe poglądy i zgodziłem się na żądania kadetów.
W tym kontekście uważam za przydatne przytoczenie wypowiedzi innego deputowanego Dumy Państwowej, Michaiła Mienszykowa. Był on jednym z najlepszych rosyjskich publicystów swoich czasów, krytykiem literackim i osobistością publiczną, a także współpracownikiem gazety „Nowe Wriemia”. W 1911 roku napisał i wypowiedział następujące słowa:
„W Dumie Państwowej knuje się coś gorszego niż zdrada stanu – zdrada narodowa – knuje się pozwolenie, by cały naród obcy najechał Rosję, by zawładnąć nie wojną, lecz siłą handlową i prawną, naszym terytorium, naszym bogactwem, naszym przemysłem i handlem, naszymi wolnymi zawodami, a wreszcie całą władzą w społeczeństwie. Pod skromnym hasłem „równości Żydów” rosyjscy idioci, którzy jej bronią, w rzeczywistości skazują Rosję na wszelkie okropności podboju, nawet jeśli bezkrwawego. Podkreślam słowo „okropność”: wy, ignoranci w kwestii żydowskiej, wy, idioci polityczni – zobaczcie na własne oczy, co już dzieje się w krajach chrześcijańskich podbitych przez Żydów. Zobaczcie stan ludzi w tych krajach słowiańskich, które są opanowane przez ludność żydowską, nawet w krajach, które od dawna mają rządy konstytucyjne. Spójrzcie, jak cierpi naród rosyjski – tak samo jak my w austriackiej Galicji. Spójrzcie na upokorzenie i ubóstwo rasy rosyjskiej w tej części Rosji, która została niegdyś podbita przez Polskę i wydana na pożarcie pasożytniczym ludom. Przecież przygotowujecie to samo, a nic innego, dla wielkiej Rosji, jedynego kraju w chrześcijaństwie, który nie jest jeszcze w pełni dostępny dla judaizmu” – ( Cytat z książki Aleksandra Sielaninowa „Tajemna potęga masonerii”, Petersburg, 1911. Źródło w Internecie ).
Wszystko ostatecznie wydarzyło się tak, jak przewidział Michaił Mienszykow w 1911 roku, a Fiodor Dostojewski jeszcze wcześniej, w 1877 roku. Dlatego Michaiła Mienszykowa można uznać za równie rosyjskiego proroka, co Fiodora Dostojewskiego. Wyraźnie widział i rozumiał, że zniesienie żydowskiej strefy osiedlenia będzie równoznaczne z uwolnieniem z butelki straszliwego dżina lub szczepu straszliwej choroby – na przykład cholery czy dżumy. I tak właśnie się stało. 6 sierpnia 1915 roku premier Goremykin powiadomił cara Mikołaja II o posiedzeniu Rady Ministrów w sprawie kwestii żydowskiej, a 9 sierpnia 1915 roku podpisano ustawę upoważniającą „cały naród obcy do najazdu na Rosję”. Czy to zbieg okoliczności, że 6 i 9 sierpnia, ale tym razem w 1945 roku, doszło do barbarzyńskiego bombardowania japońskich miast Hiroszima i Nagasaki? Oczywiście, że nie. Tylko kabaliści mogli pokusić się o ustalenie tak doniosłego historycznego paralelizmu dla „narodu wybranego”. Myślę, że nadszedł czas, aby przeczytać fragment ciekawej książki „Kłamstwo, które nie umrze”, napisanej przez Hadass Ben-Itto, pół-Japonkę, pół-Żydówkę. Za pomocą tej książki próbowała przekonać Japończyków, że „Protokoły mędrców Syjonu”, które dotarły do Japonii na początku XX wieku wraz z rosyjskimi uchodźcami uciekającymi przed zorganizowaną przez Żydów wojną domową w Rosji, były falsyfikatem:
„Jeśli piszesz książkę o Protokołach mędrców Syjonu” – napisał Hadass Ben-Itto, a mój wujek Dani powiedział mi podczas jednej ze swoich częstych wizyt w Izraelu – „powinieneś wiedzieć, że Protokoły w zasadzie uratowały mi życie.
„Nie uwierzycie” – powiedział – „ale kiedy Żydzi zwrócili się do konsula z prośbą o japońskie wizy, okazało się, że konsul nie wiedział absolutnie nic o Żydach. Szukając informacji na ich temat, natknął się na Protokoły Mędrców Syjonu i całkowicie im uwierzył. W przeciwieństwie do Europejczyków, Japończycy byli zachwyceni żydowskim planem! W ich oczach tak zwany „żydowski spisek” był wzorem do naśladowania. Dzięki tej sympatii wszyscy Żydzi, którzy zwrócili się do japońskiego ambasadora, otrzymali japońskie wizy. Mój wujek nadal wierzy, że Protokoły Mędrców Syjonu go uratowały”.
Protokoły zostały przywiezione do Japonii przez rosyjskich oficerów służących w 75-tysięcznym korpusie ekspedycyjnym wysłanym na Syberię, aby wspomóc Białą Armię, która próbowała przywrócić rządy cara Rosji. Rosyjscy oficerowie przekonali Japończyków, którzy zostali pokonani przez Armię Czerwoną, że Żydzi podżegali do rewolucji. W związku z tym Japończycy przywieźli z powrotem Protokoły Mędrców Syjonu, które na rozkaz generała Siemionowa zostały wydane każdemu żołnierzowi Białej Armii. W 1924 roku kapitan Yasui Norihiro został przydzielony do sztabu generała Siemionowa. Wierząc w autentyczność Protokołów, przetłumaczył książkę na język japoński i opublikował ją pod tytułem Żydowskie zagrożenie. Od tego czasu Protokoły były publikowane w Japonii pod różnymi tytułami, chociaż niektórzy japońscy autorzy odrzucili je jako falsyfikaty. Te głosy sprzeciwu ucichły podczas II wojny światowej, kiedy Japończycy przyjęli nazistowską ideologię antyżydowską. W Japonii tłumaczono i rozpowszechniano niemieckie i antysemickie książki, co ostatecznie doprowadziło do pojawienia się żydowskiego spisku jako popularnego tematu. Koniec wojny nie powstrzymał publikacji „Protokołów” i innych książek o tematyce antysemickiej. W 1986 roku dwie książki w miękkiej oprawie, zatytułowane „Jeśli znasz Żydów, zrozumiesz świat” i „Jeśli znasz Żydów, zrozumiesz Japonię”, zostały opublikowane w milionach egzemplarzy. Ich autor, Masami Uno, twierdził, że za sporami handlowymi między Japonią a Stanami Zjednoczonymi, a także za kryzysem jena, stoi żydowski spisek. Również w 1986 roku Manji Yajima, profesor ekonomii międzynarodowej na Uniwersytecie Aoyama, opublikował „Sztukę czytania między wierszami żydowskich protokołów”. Autor twierdzi, że oferuje nową interpretację „współczesnych Protokołów mędrców Syjonu” i twierdzi, że Żydzi są podżegaczami napięć między Japonią a Stanami Zjednoczonymi. Książka obwinia Żydów za rewolucję rosyjską, obie wojny światowe, wojnę w Wietnamie, aferę Watergate, kryzys naftowy i trudności w handlu z Japonią. Autor ujawnia również czytelnikom, że zarówno prezydent Nixon, jak i premier Japonii Kaki Tanaka stracili swoje stanowiska, ponieważ obaj sprzeciwili się Żydowi Rockefellerowi. Ostrzega, że w ciągu najbliższych dziesięciu lat Żydzi całkowicie zniszczą stosunki japońsko-amerykańskie, prowadząc do głodu, ubóstwa i ruiny w Japonii, podczas gdy Żydzi będą nadal prosperować. Izraelskich dyplomatów w Tokio już dawno przestały dziwić przypadki takie jak ten z udziałem profesora Shillony'ego:
„Protokoły mędrców Syjonu”, często przedstawiane w kontekście antysemickim, są jednocześnie przez wielu postrzegane jako program, który można przyjąć jako niezawodną drogę do sukcesu”.
To wszystko, przyjaciele! Dzięki staraniom dzieci małżeństw japońsko-żydowskich, takich jak Hadass Ben-Itto, Japończycy zostali ostatecznie zindoktrynowani ideą, że „Żydowska droga to droga do sukcesu!”. Co więcej, w Japonii obowiązuje również inne hasło, rzucane japońskim masom:
„Aby odnieść sukces na tym świecie, trzeba być Żydem albo homoseksualistą!”
Właśnie dlatego japońscy samurajowie ostatnio z radością identyfikują się jako homoseksualiści. To przyniosło pewien sukces! Właśnie dlatego, że Japonia, po bombardowaniach atomowych z 6 i 9 sierpnia 1945 roku, wybrała żydowską ścieżkę rozwoju, której japońskie dzieci uczą się teraz w szkołach – historię, która nie odpowiada prawdziwej historii. A oto wymowny dowód na to:
„Podręczniki wydane w Japonii pod amerykańską okupacją w okresie powojennej okupacji opisują bombardowania atomowe (Hiroszimy i Nagasaki) w taki sposób, że trudno zrozumieć, kto i w jaki sposób użył broni masowego rażenia na miastach cywilnych. W rezultacie, niedawne badania socjologiczne przeprowadzone w Japonii pokazują, że znaczna część japońskiej młodzieży uważa, że bombardowania atomowe były katastrofą naturalną, taką jak tsunami, a nie wynikiem celowej amerykańskiej próby wyrządzenia Japonii maksymalnych zniszczeń. Uważają nawet, że to nie Stany Zjednoczone zbombardowały kraj, lecz Armia Czerwona, nic więcej i nic mniej”. ( Cytowany artykuł „Japonia domaga się skruchy od Rosji, nie od USA” ).
Source: http://newzz.in.ua/main/1148848243-yaponiya-trebuet-pokayaniya-ot-rossii-a-ne-ssha.html
Właśnie dlatego Japonia współpracuje teraz ze Stanami Zjednoczonymi w akumulacji długu zagranicznego i przeznaczaniu go na militaryzację. W końcu są teraz partnerami! Właśnie dlatego Japonia i Stany Zjednoczone rozwinęły wspólny program nuklearny na wypadek III wojny światowej. Warto przypomnieć sensacyjny i jedyny wywiad, jakiego król szachowy Robert Fischer udzielił rosyjskiej prasie, przeprowadzony przez korespondentów All Sport Information Agency w maju 2005 roku, po zwolnieniu z japońskiego więzienia, gdzie był przetrzymywany za naruszenie przepisów wizowych:
„Jak wyobrażasz sobie świat za 10 lub 100 lat?” – zapytał Fischera dziennikarz.
„Myślę, że wybuchnie wojna nuklearna. I zaczną ją Amerykanie. Kiedy byłem w więzieniu, przeczytałem oświadczenie japońskiego rządu na pierwszej stronie „The Japan Times”:
„Wspólnie z USA opracowaliśmy program nuklearny. To niewiarygodne! A oni wciąż narzekają na Koreę Północną, Iran i Indie! USA to zło! To niecywilizowany kraj; trzeba go usunąć ze światowej sceny! I oczywiście musimy też rozwiązać kwestię żydowską”.
Źródło: http://www.uznai-pravdu.ru/viewtopic.php?f=27&t=2031
Rzeczywiście, jeśli cały świat nie rozwiąże wspólnie kwestii żydowskiej, Żydzi wkrótce rozwiążą ją na rzecz nowej wojny światowej. Ich umysły myślą tylko o pieniądzach lub wojnie o nowy podział świata, który nazywają Nowym Porządkiem Świata. Na ten temat, 2500 lat temu, starotestamentowy prorok Jeremiasz wypowiedział następujące słowa:
„Dlatego mój lud jest głupi, nie zna Mnie. Są głupimi dziećmi i nie mają rozsądku. Mądrzy są w czynieniu zła, lecz czynić dobrze nie umieją” – ( Jer. 4:22 ).
Komentarz: Aby zrozumieć tajemnicę tego, jak Żydom udaje się wszędzie zajmować kierownicze stanowiska, stając na czele najróżniejszych narodów, radzę uważnie przeczytać w dalszej części książki bardzo pouczającą historię autorstwa myrmekologów, którzy badają życie mrówek:
„Lomehuza, czyli model umierającego społeczeństwa”.
Prawie trzy lata po napisaniu tego materiału uważam za konieczne przekazanie raz jeszcze tych ważnych informacji moim nowym czytelnikom, aby mogli zrozumieć, dlaczego na przykład Ukraina w lutym 2014 roku znalazła się pod stuprocentową kontrolą Żydów i co obecnie robią syjoniści w USA i Europie w stosunku do Rosji i świata.
Źródło: https://cont.ws/@antonblagin/83399
