Dlaczego moderniści przesunęli 
Święto Chrystusa Króla?

Ks. Kevin Vaillancourt

Nie tak dawno temu, gdy w ostatnią niedzielę Roku Liturgicznego przygotowywałem się do odprawienia Mszy dla kilku rodzin w pewnej "misyjnej" kaplicy miało miejsce interesujące zdarzenie. Gdy przygotowywałem ołtarz do Mszy, jeden z przebywających tam mężczyzn zapytał mnie: "Ojcze, czy będzie Ksiądz odprawiał Mszę na uroczystość Chrystusa Króla, czy Mszę Ostatniej Niedzieli po Zesłaniu Ducha Świętego?". Było to słuszne pytanie. Znałem kilkoro z obecnych tam osób, ale nie wszystkich i być może niektórym z nich przyszło na myśl, że odprawiam Msze według Indultu Ecclesia Dei (czego nie robię i jeden z powodów dla których tego nie robię stanie się wkrótce całkiem oczywisty). Zapewniłem pytającego, że będzie to Msza na Ostatnią Niedzielę po Zesłaniu Ducha Świętego, z czego wydał się on być zadowolonym.

Autor powinien wiedzieć, że w Kościele nie ma homoseksualizmu, bo Kościół jest święty — jako taki jest i pozostanie bezgrzeszny.
To wierni Kościoła mogą popadać w grzech, bo oni nie są święci, a grzeszni.

Red. Gazeta Warszawska

+

Homoseksualizm w Kościele

W lutym (21-24) papież Franciszek zarządził spotkanie przewodniczących episkopatów w Watykanie, na temat kryzysu w Kościele. Okazało się, że tematem nie miał być homoseksualizm kleru, a tylko pedofilia. Gdyby nie było homoseksualizmu wśród kleru, praktycznie nie byłoby pedofilii. Nominacja kardynała Cupicha z Chicago jako głównego organizatora spotkania spowodowała, że nie o homoseksualizmie była dyskusja. Usunięcie pedofilii nie zlikwiduje problemu. Księża zobowiązali się do celibatu. Przyzwolenie na jego łamanie to istota problemu. A homoseksualizm to nie tylko łamanie celibatu, ale także praktyka niezgodna z naturą. Ponadto, jak słusznie zauważył abp Vigano, cudzołożnicy heteroseksualni nie tworzą lobby w Kościele, ale homoseksualiści tak - wzajemnie się popierają.

Niedziela Palmowa w nadzwyczajnej formie

https://www.m.pch24.pl/zapomniane-prawdy-o-matce-bozej,61249,i.html

Jezus Chrystus potępia tolerantyzm

Video: ks. Bartosz Gajerski, archidiecezja przemyska
Tekst: ks. Mateusz Szewczyk, diecezja warszawsko-praska

Ojciec Pio, Faustyna Kowalska, Alfons Liguori, Franciszek Salezy, Jan Maria Vianney, Jan Bosko. Kochamy ich i modlimy się do Pana Boga za ich wstawiennictwem. To jednak tylko niektórzy z wielkich świętych ostatnich wieków, którzy nigdy nie uczestniczyli w takiej formie Mszy Świętej, w jakiej powszechnie bierzemy udział dziś. Dziś Msza Święta ma inną formę. Jaką? Co takiego się zmieniło i kiedy?
Odpowiedzi poznamy, gdy przeniesiemy się do świata lat 60. ubiegłego stulecia — świata jakby ustabilizowanego po kolejnej wielkiej wojnie, ale wciąż pragnącego w sercu nadziei na lepsze. Tej nadziei nie chciał pozbawić swych wiernych Kościół. Rezultatem był, odbywający się latach 1962–1965, Sobór Watykański II. Miał to być sobór duszpasterski i ekumeniczny. Innymi słowy, miano przygotować się do nowej wiosny Kościoła przez otwarcie się na świat.