The Israeli media report about Holocaust survivors demonstrating outside and inside the Polish Embassy in Tel Aviv on Thursday. The demonstrators protest against the new Polish antidefamation law that outlaws blaming Poland as a nation for Holocaust crimes committed by Nazi Germany.

Gdzie wszystko się chwieje, tam wyrastają potężni ludzie

Fryderyk Jerzy Jünger

W końcu XVIII wieku radykalny przewrót, który zwykło się określać mianem rewolucji francuskiej, położył kres sojuszowi tronu i ołtarza. Obserwując z przerażeniem ów szaleńczy spektakl, Józef hrabia de Maistre prorokował, że „jeśli w Europie nie dokona się rewolucja duchowa, jeśli duch religijny nie zostanie wzmocniony”, wówczas więzi społeczne zbudowane na fundamencie zasad Świętego Porządku ulegną całkowitemu rozpadowi, a następstwa rewolucji francuskiej przeciw prawowitej władzy „we wszystkich dziedzinach będą dawały się odczuć jeszcze bardzo długo po jej wybuchu i bardzo daleko od granic jej ogniska”1.

,,We wrześniu 1939 roku zdrady dopuściły się wszystkie mniejszości zamieszkujące nasz kraj.''

Historia, o której mówi się, iż jest nauczycielką życia, dowodzi, że wszystkie mniejszości narodowe zamieszkujące nasz kraj, w momencie śmiertelnego zagrożenia naszej Ojczyzny, zawsze stawały u boku naszych najeźdźców, przeciwko Nam Polakom, dopuszczając się przy tym, za każdym razem, zupełnie otwartego aktu zdrady. Zawsze też w takich momentach, by udowodnić swe psie oddanie i niemal neoficką wierność wobec wszelkich wrogów Polski i naszego Narodu, wykazywały się też wobec naszych rodaków niesłychanym wręcz bestialstwem, dokonując okrutnych i wręcz wyrafinowanych w swym barbarzyństwie zbrodni na swoich polskich sąsiadach oraz grabieży ich mienia. Tworząc też wcześniej długie listy proskrypcyjne Polaków przeznaczonych do fizycznej likwidacji, bądź deportacji na Sybir i niemieckich obozów zagłady. Dziś znów znaleźliśmy się w tym samym niemal punkcie historii, która zatoczyła koło i postawiła nas w podobnym momencie jak w roku 1939.

Prof. Jan Błoński

„Tygodnik Powszechny” nr 2/1987
Czesław Miłosz wypowiedział kilkakrotnie osobliwe słowa o obowiązku oczyszczenia, który ciąży na polskiej poezji. Oczyszczenia rodzinnej ziemi, która jest – przytaczam – “obciążona, skrwawiona, zbezczeszczona”. Obciążać może tylko krew cudza. Krew własna, krew ofiary podsyca wspomnienie, budzi żal, litość, szacunek. Domaga się pamięci, modlitwy, sprawiedliwości. Pozwala także na przebaczenie, chociaż przebaczenie to nie przychodzi łatwo. Inaczej już z krwią cudzą, ale przelaną w sprawiedliwej walce.

Lata kłamstw, propagandy i manipulacji historią Polski odniosły swój przykry skutek – większość Polaków nie ma zupełnie pojęcia, że kraj nasz, od co najmniej stu lat, jest przedmiotem otwartej żydowskiej agresji wobec naszej niepodległości. Prób stworzenia zarządu nad miejscową ludnością było w Polsce kilka, a każda z nich miała zupełnie inny charakter, była też realizowana za pomocą różnych sojuszy, państw, czy też organizacji międzynarodowych. Z dzisiejszej perspektywy, możemy niestety zauważyć, że starania te zostały uwieńczone – z punktu widzenia żydowskiego lobby – sukcesem.

Rzecz niniejszą poświęcam tym Polakom pocho­dzenia żydowskiego, którzy w chwili radykalnego rozłamu między polskością a żydowstwem nie zawahali się stanąć po stronie Sprawy Polskiej.

Zamiast wstępu.

Żydowstwo zdradziło Polskę. Oto fakt niezaprzeczony, nieubłagany, wrażający się w umysły ogółu niezatartemi gło­skami. Szeroka dyskusya, w której wzięła udział prasa polska wszystkich kierunków, wyjaśniła to zjawisko rzeczowo, zasad­niczo, ujawniła wiele ciekawych stron, zerwała obłudną maskę postępu i socyalizmu, w którą zwykł się stroić nacyonalizm żydowski.

Nastał moment decydujący: rozłam między polskością i żydowstwem i oto ku wielkiemu zdumieniu ogółu okazało się, iż pokolenie Polaków pochodzenia żydowskiego wygasło niemal doszczętnie, wyparte przez Radków, Groserów i Warskich, kierowanych przez "Tyszków", jackanów i Żabotyńskich. "Asymilatorskie" pisemko żydowskie "Izraelita" najlepiej odzwierciadla niesłychane bankructwo idei polskiej wśród żydów, samym swym tytułem zdradzając głęboką niewiarę w głoszone przezeń hasła.

Efraim Zuroff, dyrektor Centrum im. Wiesenthala w Jerozolimie, to kolejna osoba podnosząca temat win leżących jakoby na całym Narodzie Polskim. Przypomnijmy więc, jak to z tym mordowaniem było.

W wywiadzie dla Rzeczpospolitej Zuroff oskarża o mordowanie jego pobratymców już nie tylko Naród, ale i… Państwo:

Polacy, Żydzi, Banderowcy

Jeden z najważniejszych polskich geopolityków, zmarły w 1976 roku Juliusz Mieroszewski, pisał, że Polacy patrzą na swoje miejsce w historii tak, jakby oczy świata były zwrócone tylko na nich. Wszyscy Polaków doceniają, poklepują po plecach, kadząc im raz, że są flanka NATO, drugi, że bastionem cywilizacji, którego oni, strategiczni partnerzy, nigdy nie opuszczą. A tymczasem, jedna ustawa pokazała, że oczekiwania polskich polityków legły w gruzach. Patrząc na ich przestraszone miny śmiem twierdzić, że oni w to chyba wierzyli.