• The Non-Jewish Jew by Isaac Deutscher – Published April 1st 1982 (first published April 2nd 1978). Edition Language: English.
• https://www.goodreads.com/book/show/200038.The_Non_Jewish_Jew
•  

A Jewish Communist Author Explodes the Exculpatory Myth That Jewish Communists Were „Not Really Jews”. HOLODOMOR: Jewish Complicity. Zydokuma Not Marginal

This is a thought-provoking book. The author teaches us what it means to be a non-traditional Jew, and a Communist, but nevertheless certainly a Jew. 

REJECTING GOD AND EMBRACING COMMUNISM

Deutscher eventually rejected God and religion, and conventional Jewish ways. He found the orthodox Jewish religion rigid and outdated (p. 42), and became militantly antagonistic to the existence of God. (pp. 22-23). He became an ardent Communist, and continued so through the rest of his life.

THE JEWISH SELF-IDENTITY OF JEWISH COMMUNISTS

„Searching for Justice After the Holocaust: Fulfilling the Terezin Declaration and Immovable Property Restitution”  by Michael J. Bazyler et al. 2019. Oxford University Press

Według Przemysłu Holokaustu  nadszedł już odpowiedni czas, aby zająć się Polską! „Zagadnienia” własności komunalnej i bezdziedzicznej.

Autorzy opracowania powtarzają utrwalony schemat, że 90% polskich gojów przeżyło, podczas gdy 90% polskich Żydów zginęło (s. 311, 314, 315, 349), co, jak się zakłada, daje Żydom specjalne prawa, ale pomija się fakt, że większość Żydów na świecie pozostała nietknięta przez Holokaust.  W przeciwieństwie do tych, którzy twierdzą, że Deklaracja Terezińska nie jest „czymś istotnym", autorzy wciąż o niej mówią, wskazując nawet, że według tej deklaracji „bezdziedziczna własność ofiar Holokaustu nie powinna być przejęta przez skarb państwa ...” (s. 314).

The Crucifixion of Russia: A New English translation of Solzhenitsyn’s 200 Years Together: A History of the Russians and the Jews, by Columbus Falco. 2017. (Originally by Alexander Solzhenitsyn).

„Ukrzyżowanie Rosji": nowe tłumaczenie książki Sołżenicyna pt. "200 lat razem" Historia Rosjan i Żydów

Cenzurowana przez długi czas książka o zachowaniu Żydów w Europie Wschodniej i ZSRR. Dwie strony antysemityzmu. Verboten!

To przez całe lata przemilczane dzieło okazuje się być dzisiaj bardziej aktualne niż kiedykolwiek. W 2019 roku wystąpiła duża medialna fala żydowskiej polonofobii, mająca na celu manipulowanie opinią publiczną, w taki sposób, aby przemysł Holokaustu mógł mieć nadzieję na napełnienie swoich kieszeni kosztem Polski (np. Prawo 447).

Ta hasbara opiera się na narracji, że ludzie w Polsce i gdzie indziej w Europie Wschodniej są złymi istotami i że są coś winni Żydom. Opiera się ona na  lustrzanym odbiciu, że Żydzi w Europie Wschodniej byli wyłącznie ofiarami i nigdy nie zrobili nic złego.

Książka Aleksandra Sołżenicyna podważa te poglądy. Nic dziwnego, że została w taki sposób ocenzurowana. Ostatnie tłumaczenie książki na język angielski pt. CRUCIFIXION OF RUSSIA (Columbus Falco) nagle zostało po kilku miesiącach usunięte ze strony Amazon.com.

 Podżeganie do wojny z Iranem (część 1)

W dniach 13–14 lutego 2019 r. odbyła się w Warszawie konferencja bliskowschodnia, która przynajmniej według zapewnień polskiej strony miała na celu zainicjowanie procesu pokojowego w tamtym regionie świata. Szef gabinetu prezydenta Krzysztof Szczerski, po ogłoszeniu informacji o organizacji tej konferencji w naszej stolicy, zapewniał, że nie jest ona „wymierzona przeciwko komukolwiek i ma na celu twórcze poszukiwanie dróg do pokoju”[1]. Wtórował mu w tym minister Jacek Czaputowicz, deklarujący, że „nie jest ona skierowana przeciwko żadnym państwom”[2], a premier Mateusz Morawiecki w swoim wystąpieniu podczas jej obrad koncentrował się głównie na aspektach humanitarnych i odmieniał słowo „pokój” przez wszystkie przypadki, wyrażając nadzieję, że ta inicjatywa stanowi „ogromny krok w promocji przyszłości, pokoju i bezpieczeństwa na Bliskim Wschodzie”[3].

We wcześniejszych rozważaniach starałem się nakreślić złożony obraz stosunków panujących obecnie na Bliskim Wschodzie, a teraz przyjrzę się bliżej argumentom przemawiającym rzekomo za koniecznością rozprawy z Iranem. Jeśli chodzi o retorykę wojenną nadużywaną podczas konferencji bliskowschodniej w Warszawie, to można rzec, że nie padły tam żadne zaskakujące słowa. Premier Netanjahu już od dłuższego czasu snuje ponure wizje apokalipsy, którą podobno chce zgotować Izraelowi „krwiożerczy” reżim z Teheranu. W lutym 2018 r. na Konferencji Bezpieczeństwa w Monachium alarmował, że Iran umacnia swoją pozycję w regionie i chce „ustanowić ciągłe imperium otaczające Bliski Wschód od południa w Jemenie, ale także próbując stworzyć most lądowy z Iranu do Iraku, Syrii, Libanu i Gazy”[1]. W dwa miesiące później zorganizował specjalną konferencję multimedialną, podczas której przekonywał, że irańscy przywódcy cały czas kłamali, gdy zapewniali świat o tym, że nie dążą do stworzenia broni atomowej. Powoływał się przy tym na dowody, które miał pozyskać wywiad izraelski, świadczące o dużym stopniu zaawansowania irańskiego programu jądrowego. Podkreślił, że jego zdaniem umowa z Iranem z 2015 r. „została ufundowana na kłamstwach” i dlatego „nigdy nie powinna być zawarta”. Wyraził też przekonanie, że Donald Trump podejmie taką decyzję w sprawie układu z Teheranem, która wyjdzie naprzeciw oczekiwaniom Izraela[2].