Boris Spiegel

Urodzić się18 lutego 1953 (w wieku 73 lat)

ZawodyPolityk i biznesmen

Boris Spiegel (ur. 18 lutego 1953 w Chmielnickim na Ukrainie ) ( ros . Бори́с Исаа́кович Шпи́гель ) – rosyjski polityk i biznesmen. „Haaretz” opisuje go jako oligarchę „ściśle powiązanego z Kremlem ”. ^[ 1 ] W latach 2003–2013 reprezentował obwód penzeński w Radzie Federacji Rosyjskiej ; w grudniu 2011 r. został mianowany pierwszym wiceprzewodniczącym Komisji Ustawodawstwa Konstytucyjnego, Spraw Prawnych i Sądowych oraz Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego. ^[ 2 ]

W 2010 roku założył Świat bez nazizmu , organizację mającą bliskie powiązania z rządem rosyjskim, powołaną w celu afirmacji rosyjskiej wersji historii, szczególnie w odniesieniu do sowieckiej okupacji państw bałtyckich i Hołodomoru . Nastąpiło to po utworzeniu w poprzednim roku Prezydenckiej Komisji Federacji Rosyjskiej do Zwalczania Prób Fałszowania Historii na Szkodę Interesów Rosji . Organizacja jest opisana w Rocznym Przeglądzie Estońskiej Policji Bezpieczeństwa jako organizacja propagandowa mająca na celu promowanie „ podejścia do II wojny światowej z czasów sowieckich ”. ^[ 3 ] Ściśle współpracuje z Fińskim Komitetem Antyfaszystowskim . ^[ 4 ] Jest także przewodniczącym organizacji Światowy Kongres Rosyjskich Żydów (WCRJ), ^[ 5 ] organizacji, która według The Jewish Chronicle „działa w imieniu Kremla”, pomimo swojej nominalnej niezależności. ^[ 6 ] Podczas wojny w Osetii Południowej w 2008 r ., pełniąc obowiązki przewodniczącego WCRJ, oskarżył Gruzję o popełnienie ludobójstwa , co spotkało się z krytyką ze strony Izraela. ^[ 1 ]

„Jewish Chronicle” pisze, że Spiegel „jest zdecydowanie w obozie pro-Putina . Jego uległość była wyraźnie widoczna […] podczas walk na Kaukazie, gdy przyłączył się do kampanii propagandowej Kremla wzywającej do utworzenia trybunału, który zbadałby gruzińskie „zbrodnie wojenne” i „ludobójstwo”” ^{[ 6 ] .}

Spiegel oskarżył kraje, które były częścią bloku komunistycznego (z wyjątkiem Rosji i Białorusi) o „szybką nazizację ”. Krytykuje również „zachodnioeuropejskie demokracje” za ich rzekomą rolę w wybuchu II wojny światowej. Proponuje wspólny podręcznik historii dla całej Europy, oparty na „poważnych badaniach naukowych, a także decyzjach międzynarodowych organów sądowych i politycznych, na których zbudowano powojenny porządek świata”. ^[ 7 ]

W 1990 roku założył firmę farmaceutyczną Biotech  [ ru ] , a w 1999 roku firmę produkcyjną muzyczną „Muzyka. Perfekcja. Piękno”. Od 2002 roku jest wiceprzewodniczącym partii politycznej Odrodzenie Rosji .

W styczniu 2011 roku Spiegel stał się obiektem zainteresowania mediów, gdy w jego pokoju hotelowym skradziono mu gotówkę w wysokości 280 000 dolarów . ^[ 8 ]

Jest byłym teściem popularnego rosyjskiego tenora Nikołaja Baskowa .

Jest jednym z niewielu rosyjskich polityków, którzy otwarcie deklarują się jako wyznawcy judaizmu . ^{[ potrzebne źródło ]} Z inicjatywy Spiegla w izraelskim mieście Netanja wzniesiono pomniki przedstawiające żołnierzy Armii Czerwonej . ^[ 9 ]

W marcu 2013 roku Spiegel zrezygnował ze stanowiska członka Rady Federacji Rosyjskiej . ^[ 10 ]

W czasie pandemii COVID-19 firmy Spiegla były jednym z głównych rosyjskich dostawców leków przeciwwirusowych ( Avifavir , Areplivir ), systemów diagnostycznych Biozek ^[ 11 ] i roztworów antyseptycznych . W 2020 roku jego firmy sprzedały leki na COVID-19 o wartości 45 miliardów rubli rosyjskich (około 600 milionów dolarów). ^[ 12 ]

Spiegel i jego żona Jewgienija Spiegel zostali zatrzymani przez rosyjską policję w marcu 2021 r. w związku z zarzutem wręczania łapówek gubernatorowi obwodu penzeńskiego Iwanowi Biełozercewowi . ^{[ 13 ] [ 14 ] [ 15 ]} W wywiadzie udzielonym Marinie Litwinowicz w marcu 2021 r . Spiegel zarzucił, że jego sprawa karna została sfabrykowana w celu zmiany właściciela jego dobrze prosperującego przedsiębiorstwa farmaceutycznego, skarżył się na okrutne warunki przetrzymywania i porównywał się do Siergieja Magnitskiego . ^[ 16 ]

W styczniu 2011 roku z sejfu w pokoju hotelowym Herods Hotel, w którym mieszkał Boris Szpigel, skradziono około miliona szekli oraz zegarek o wartości około 300 000 szekli. Pieniądze miały być przeznaczone na wydatki wakacyjne. ^[ 17 ]

W styczniu 2013 roku na blogu Kristiny Potupczik pojawił się skan dokumentu rzekomo stanowiącego kopię wyroku karnego z 1982 roku wydanego przeciwko Szpigelowi na podstawie artykułu 120 Kodeksu karnego RFSRR („czyny lubieżne” z udziałem nieletniego). Dokument ten pojawił się już wcześniej w innych miejscach. ^[ 18 ] Publikację podchwyciły różne blogi, a nawet niektóre media. ^[ 19 ] Jednak wkrótce inni blogerzy zwrócili uwagę na nieścisłości sugerujące, że dokument jest fałszywy: wymieniono w nim członków ławy przysięgłych o nieprawdopodobnych nazwiskach, których nie znaleziono w żadnych oficjalnych rejestrach, zawierał liczne błędy prawne i nie było w nim żadnego zapisu o tym, że Boris Szpigel kiedykolwiek przebywał w areszcie. ^{[ 18 ] [ 20 ]}

Ekspert z Instytutu Studiów Strategicznych zasugerował, że moment ukazania się dokumentu może być związany z rocznicą śmierci Anastazji Baburowej i Stanisława Markiełowa (19 stycznia), spekulując, że grupy antyfaszystowskie rozpoczęły kampanię oszczerstw w oczekiwaniu na tę datę. ^[ 21 ] Związek Młodych Prawników Rosji wezwał blogerów do zjednoczenia się przeciwko rozprzestrzenianiu się zniesławień i fałszerstw w blogosferze, przytaczając jako przykłady post o Szpigel i podobny o Jekaterinie Łachowej. Zauważono również, że autorzy takich fałszerstw raczej nie staną przed zarzutami na podstawie artykułu 128 rosyjskiego kodeksu karnego, który jednak zastrasza bardziej sumiennych twórców treści. Blogerów zachęcano do przeprowadzenia swoistego „dnia porządków”, aby usunąć niezweryfikowane reposty ze swoich kanałów. ^{[ 20 ] [ 22 ]}

W grudniu 2013 roku Andriej Karaułow, gospodarz programu telewizyjnego Moment of Truth , oskarżył Szpigla o zorganizowanie podrobienia listów ze swoim podpisem. ^[ 23 ]