W wieku 98 lat zmarł w Gdańsku Brunon Zwarra, więzień obozów koncentracyjnych Stutthof i Sachsenhausen. Był autorem książek historycznych o Gdańsku, w tym autobiograficznej „Wspomnienia gdańskiego bówki”.
Brunon Zwarra urodził się 19 października 1919 r. w Gdańsku. Jego ojciec był działaczem Polonii Gdańskiej. W latach 1929-1935 Brunon Zwarra uczęszczał do Gimnazjum Polskiego w Gdańsku. Od 1935 r. pracował w Emalierni Johannesa Segora we Wrzeszczu. Należał do Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Męskiej, Zjednoczenia Zawodowego Polaków i Klub Sportowego Gedania.
Został aresztowany przez hitlerowców 14 września 1939 r. Początkowo osadzony w obozie dla Polaków w Nowym Porcie, a następnie więziony w obozach koncentracyjnych Stutthof i Sachsenhausen. Zwolniony w 1942 r., powrócił do pracy w emalierni.
Po zakończeniu wojny brał udział w odbudowie zniszczonej emalierni i nadal w niej pracował (firma obrała nową nazwę: Zakład Lakierniczo-Emalierski „Gedania”).
Od lat 70. XX wieku Zwarra zajął się działalnością pisarską. Opublikował zbiór 73 relacji o początkach II wojny światowej w Gdańsku „Gdańsk 1939. Wspomnienia Polaków gdańszczan” (1984), autobiograficzne „Wspomnienia gdańskiego bówki” (1984-1997) oraz powieści „Gdańszczanie” (1999-2001) i „W gdańskiej twierdzy”.
„Być wśród swoich Polakiem nie jest trudne, lecz głosić polskość otwarcie wśród tak przeważającej ilości Niemców, jaka była wtedy w Gdańsku, nie było łatwe. Właśnie to nasze życie polonijne w Gdańsku przed wybuchem II wojny światowej jest głównym elementem moich wspomnień” – odnotował w książce „Wspomnienia gdańskiego bówki”.
