6. 12. 2022
Szanowni Biskupi i Kapłani Polski!
Studiowaliście teologię katolicką i wiecie, że jawny heretyk nie może być prawowitym papieżem. Niedawno publicznie wypowiedział się o tym były prefekt Kongregacji Nauki Wiary, kardynał Müller.
„Papież (ipso facto) traci swój urząd, jeśli staje się heretykiem, to znaczy, jeśli jego nauczanie jest ewidentnie sprzeczne z objawieniem i dogmatycznym nauczaniem Kościoła”.
Prawda o Niepokalanym Poczęciu Maryi jest dogmatem wiary. Ogłosił go uroczyście 8 grudnia 1854 r. bullą Ineffabilis Deus papież Pius IX w bazylice św. Piotra w Rzymie w obecności 54 kardynałów i 140 arcybiskupów i biskupów. Papież pisał tak:
Ogłaszamy, orzekamy i określamy, że nauka, która utrzymuje, iż Najświętsza Maryja Panna od pierwszej chwili swego poczęcia - mocą szczególnej łaski i przywileju wszechmocnego Boga, mocą przewidzianych zasług Jezusa Chrystusa, Zbawiciela rodzaju ludzkiego - została zachowana nietknięta od wszelkiej zmazy grzechu pierworodnego, jest prawdą przez Boga objawioną i dlatego wszyscy wierni powinni w nią wytrwale i bez wahania wierzyć.
Tym samym kto by tej prawdzie zaprzeczał, sam wyłączyłby się ze społeczności Kościoła, stałby się odstępcą i winnym herezji.
Maryja od momentu swojego poczęcia została zachowana nie tylko od wszelkiego grzechu, którego mogłaby się dopuścić, ale również od dziedziczonego przez nas wszystkich grzechu pierworodnego. Stało się tak, chociaż jeszcze nie była wtedy Matką Boga. Bóg jednak, ze względu na przyszłe zbawcze wydarzenie Zwiastowania, uchronił Maryję przed grzesznością. Maryja była więc poczęta w łasce uświęcającej, wolna od wszelkich konsekwencji wynikających z grzechu pierworodnego (np. śmierci - stąd w Kościele obchodzimy uroczystość Jej Wniebowzięcia, a nie śmierci). Przywilej ten nie miał tylko charakteru negatywnego - braku grzechu pierworodnego; posiadał również charakter pozytywny, który wyrażał się pełnią łaski w życiu Maryi.
Prawdopodobnie najbardziej pryncypialna wypowiedz ”Carlo Maria Viganò” w sprawie apostazji SWII i posoborowych samozwańców na Watykanie.
Nie umniejsza to faktu, że arb. Vigano jest zaprzańcem. Rozpoznając dokładnie sytuację Sede Vacante nie przyjął powołania na Stolicę Piotrową, jakie hierarchowie Kościoła Grecko-Katolickiego złożyli na jego ręce. Możliwe, że nawet im nie opowiedział.
Tłumaczenie, które wzięliśmy ze strony bibula.com jest wręcz skandaliczne, jeśli zamierzone. Już pobieżne przejrzenie wersji angielskiej z tłumaczeniem na polski wykazuje wielkie błędy. Np. ""Kupiłem wieś i mam potrzebę wyniść a oglądać ją: proszę cię, miej mię za wymówionego” (Łk 14, 18)" Bilblia x. Wujka, którego przekładu nikt bez ostrzeżenia nie rozumie. Dlatego podaliśmy wersję angielską obok polskiej.
Cytaty z Ewangelii przełożyliśmy za pomocą Septuaginta (kolory) - x. Popowski.
Red. Gazeta Warszawska
Czy „+ Carlo Maria Viganò, arcybiskup” nie wie lub zapomniał, że każdy, który „dodaje lub ujmuje” w Missale Romanum” jest przeklęty na wielki?
Prawo to obowiązuje niezmienienie i dotyczy absolutnie wszystkich.
Red. Gazeta Warszawska
+
Napisane przez Carlo Marię Viganò
Najprzewielebniejszy Ekscelencjo,
Wasza niedawna decyzja o zawieszeniu sprawowania Liturgii Trydenckiej w kościele w Vocogno i w kaplicy San Biagio w dolinie Ossola (Piemont, Włochy) wywołała wielką gorycz wśród tysięcy wiernych i kapłanów, którzy do obrządku tradycyjnego (tutaj) . Po latach stosowania Motu Proprio Summorum Pontificum chłód, z jakim wykonaliście Traditionis Custodes , wywołał głębokie oburzenie, mimo że Kodeks Prawa Kanonicznego daje ordynariuszom diecezjalnym uprawnienia pozwalające na odstępstwo od niego.
Rozumiem, jak wasza rola jako Biskupa i Następcy Apostołów jest wystawiana na próbę przez naciski ewidentnego autorytaryzmu ze strony Rzymu. Równie dobrze rozumiem, że mając do wyboru posłuszeństwo nakazom rzymskim i ochronę najświętszych praw wiernych, najbardziej po ludzku prostym wyborem jest ten, który w innych czasach doprowadził ks. Innominato. Tej Mszy nie trzeba odprawiać , bo tego chcą potężni.
KRÓTKI WYKŁAD
ŚWIĘTYCH EWANGELIJ
NA NIEDZIELE I ŚWIĘTA CAŁEGO ROKU
KS. PIOTR XIMENES
Na dzień Wszystkich Świętych
Ewangelia u Mateusza św. w rozdz. 5
"Kopiowanie możliwe wyłącznie za pisemną zgodą Autora artykułu."
Jakim szkodliwym durniem trzeba być - o ile jest się katolickim bojowcem, aby napisać takie ostrzeżenie.
Red. Gazeta Warszawska
+
O. Benedykt J. Huculak+
WATYKAN DZISIAJ
Nawet dla osób nawykłych do częstego gradu w postaci coraz to nowych wytworów myśli katolicko-reformowanej, która pieczętuje się – często na wyrost – Soborem Watykańskim II, wstrząsem stał się niedawny dokument Watykanu o wyłączeniu żydów[1] spośród tych środowisk, ludów i narodów, do których Kościół będzie kierował nauczanie Chrystusa[2]. Ma to wynikać głównie stąd, że oni rzekomo są „nosicielami Słowa Bożego”[3], lecz gdyby tak było, to komu – według Kurii – potrzebne byłoby przyjście Jezusa? Czy nie wystarczyłaby droga Chazarów, owego ludu i państwa nad Morzem Czarnym, które w wieku IX przyjęło judaizm? Wstrząs wynika stąd, że reformowanie[4], które dotąd – przy pewnym wysiłku – można było postrzegać jako przejściowe gorączkowanie w postaci herezji materialnej, czyli nieświadomego błądzenia w wierze[5], w danym oświadczeniu przekroczyło granice herezji formalnej; a to już pociąga skutki ciężkie, i to zarówno dla chrześcijan świeckich, jak i duchownych, także dla biskupa.
…….Już „krewni Jezusa” przyszli Go odciągnąć od nauczania w imię jakiejś poprawności potocznej, wręcz „zabrać Go”, mówiąc, że „odszedł od zmysłów” (Mk 3, 21). Dzisiaj Watykan zwraca się ku prawomyślności tego świata, którym od wieku XVIII – naznaczonego buntem Ameryki i przewrotem we Francji – kieruje gwiazda ludu (am) Dawida[6]. Wokół niej zaś od lat trzystu pośród narodów (gojím) posłusznie krąży pięcioramienna gwiazda masonów, której zgodną odmianą jest czerwony znak socjalistów. Sprawa jest groźna, bo stanęła na granicy, o której rzekł Pan, jedyny Ješuah – Zbawiciel (Jezus)[7]: „Do każdego, który się przyzna do Mnie przed ludźmi, przyznam się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie; lecz kto się Mnie zaprze przed ludźmi, tego zaprę się i Ja przed moim Ojcem, który jest w niebie” (Mt 10, 32-33). Także jednak na ziemi rzecz mocą prawa Kościoła miewa skutki ciężkie.
Papież Leon XIII, Dall’Alto (#2), 15 października 1890: „Obecnie nie ma potrzeby wytaczania procesu sektom zwanym masońskimi; wyrok jest już wydany: cele, środki, program, działalność, wszystko jest znane z bezsporną pewnością. Opętani duchem szatana, którego są narzędziem, płoną, jak i ich inspirator, śmiertelną i nieubłaganą nienawiścią do Jezusa Chrystusa i jego dzieła, czyniąc wszystko, co jest w ich mocy, by go skrępować i obalić.”[[1]]
Papież Leon XIII, In Ipso (#1), 3 marca 1891: „Niemniej jednak zasmuca nas myśl, że wrogowie Kościoła zjednoczeni w najbardziej nikczemnej konspiracji planują osłabić a nawet, jeśli to możliwe całkowicie zniszczyć tę cudowną budowlę, którą Sam Bóg wzniósł jako schronienie dla rodzaju ludzkiego.”[[2]]
