ŚWIĘTY JUDA TADEUSZ APOSTOŁ, MĘCZENNIK I WIELKI CUDOTWÓRCA.
Potężny Patron i Pocieszyciel ludzi w sprawach beznadziejnych
†
♥ LAUDETUR ♥ IESUS ♥ CHRISTUS ♥
†
Serdeczne i gorące winno być Nabożeństwo nasze do Świętych Apostołów Pańskich, ponieważ Oni to byli pierwszymi Mistrzami i naszymi Nauczycielami Wiary Świętej. W wiekach dawnych odbierali Uczniowie Pańscy rzeczywiście Cześć Wielką, ale jak to zwykle się dzieje, kult czci tych POTĘŻNYCH WYBRAŃCÓW PANA BOGA poszedł w zapomnienie, ustępując miejsca Świętym czasów nowszych. W sposób szczególniejszy zapomniany został i Święty Juda Tadeusz, Apostoł, Męczennik, uroczystość którego Kościół Święty obchodzi 28-go października.
Jedną z najważniejszych przyczyn tego zapomnienia to imię Juda, którego używał Święty Tadeusz, a które także nosił inny Apostoł, zdrajca Pana Boga Jezusa Chrystusa - Judasz. Nie wszyscy umieją rozróżnić te dwa Imiona dwóch różnych Uczniów Pana Boga Jezusa Chrystusa, na czem cześć Świętego Judy Tadeusza wielce ucierpiała, a nawet poszła w zupełne prawie zapomnienie. Dopiero w czasach nowszych kult tego Wielkiego, Umiłowanego Ucznia i Bliskiego Krewnego Pana Boga Jezusa Chrystusa ożywił się. Widać stąd, że Boski Zbawiciel, chcąc naprawić Świętemu Apostołowi Swemu to zapomnienie i częste utożsamianie Go z Judaszem zdrajcą, udzielił Mu szczególniejszego przywileju śpieszenia ze skuteczną pomocą tym wszystkim, którzy w przypadkach beznadziejnych a rozpaczliwych pomocy Jego wzywają.
Świętej Brygidzie Szwedzkiej polecił Pan Bóg Jezus Chrystus z całem zaufaniem zwracać się do Św. Judy.
— „Już samem Imieniem „Tadeusz”, które oznacza Miły, Kochający” — mówił Jej — „okazuje On jak gorąco pragnie iść z Pomocą wszystkim, którzy się do Niego w potrzebach różnych z ufnością zwracają”.
Toteż Św. Tadeusz słynął i słynie na całym świecie jako Patron w przypadkach beznadziejnych i rozpaczliwych, gdy już wszystko zawiodło.
Każdy, ktokolwiek wzywał Jego Przyczyny Potężnej, zawsze Nadzwyczajnej i Cudownej doznawał Pomocy w okolicznościach ciężkich i wyjątkowych, a według ludzkiej rachuby, pozbawionych wszelkiej nadziei.
Wielebna Siostra Kolumba z Zakonu Św. Dominika, twierdzi na podstawie otrzymanego Objawienia Bożego, że Nabożeństwo, a w szczególności szerzenie Czci tego tak małoznanego a nawet zapomnianego Apostoła, jest Bogu bardzo miłe. Twierdzi bowiem, że czcząc Go, otrzymujemy Jego Pomoc i Ratunek w trudnościach i kłopotach chociażby najbardziej wyjątkowych.
Św. Bernard Clairvaux w szczególniejszy sposób czcił Św. Tadeusza, nosząc stale na piersiach Jego relikwię, którą kazał Sobie i po śmierci włożyć do trumny, aby się nigdy z nią nie rozstać. Oświadczał nieraz, że czyni to dlatego, że Wielkiej Pomocy od Niego w każdej potrzebie doznawał, a w szczególności w zachowaniu Cnoty Czystości.
Św. Tadeusz daje zdrowie tym, którzy już od wszystkich opuszczeni zostali, wyprasza nawrócenia zastarzałym w nałogach grzesznikom, co zwykle trudniejszem jest od najcięższych chorób ciała, przychodzi z Pomocą Natychmiastową trapionym przez złe myśli lub dręczonym pokusami, w chorobach, strapieniach, procesach, oszczerstwach, nędzy i innych okolicznościach ciężkich a gwałtownych, gdzie wszelka inna pomoc zawiodła. Dlatego to Św. Tadeusz zasługuje na ufność, gorącą miłość i wdzięczność, a jeżeli czasem jakaś prośba nasza nie zostanie przez Niego wysłuchaną natychmiast według naszych obliczeń i życzeń, nie ustawajmy w Modlitwie; wcześniej czy później przekonamy się, że Bóg nam to wynagrodzi sowicie według Swoich Najmędrszych Planów.
Naszym celem jest rozszerzenie Świętej Czci i Świętych Nabożeństw na Ziemiach Polskich – Świętym Królestwie Jedynego Pana Boga w Trójcy Przenajświętszej i naszej Najświętszej Bogurodzicy Dziewicy Maryi, Archaniołów, Aniołów, Świętych i Błogosławionych Świętego Kościoła Rzymskokatolickiego Wielkiego u Boga, Potężnego Orędownika, i Wielkiego Pocieszyciela ludzi we wszystkich utrapieniach, złożenie Hołdu Świętemu Wybrańcowi Bożemu, Apostołowi Pana Boga Jezusa Chrystusa - Judzie Tadeuszowi oraz niesienie pomocy wszystkim ludziom, którzy są bezradni w utrapieniach wszelkich i znikąd nie widzą pomocy. Niechaj Święty Juda Tadeusz prowadzi wszystkich nieszczęśliwych do Pana Boga, gdy ból rozdziera dusze, a oczy wypłakane nie widzą słońca...
Siła Ducha Świętego i Cudu Świętego pochodzi ze Świętych Modlitw naszych, opartych na wielkiej ufności. Zatem kiedy już wszystko zdaje się być stracone, kiedy pod stopami otwierają się nam otchłanie, kiedy idziemy znacząc drogę łzami, wołajmy z ufnością gorącą:
— „Święty Judo Tadeuszu, módl się za nami, którzy pomocy Twojej wzywamy...”
Polska jest naszą Ojczyzną. Wołamy tedy do Najświętszego Pana Boga w Trójcy Świętej Jedynego przez Święte Wstawiennictwo Świętego Judy Tadeusza, Bożego Apostoła:
— „Święty Judo Tadeuszu Potężny Patronie i Wielki Pocieszycielu ludzi błagamy Cię, oręduj za naszą Ojczyzną ustawicznie u Tronu Bożego!”
†
ŻYWOT ŚWIĘTEGO JUDY TADEUSZA
†
Święty Juda Tadeusz był Jednym z Dwunastu Apostołów Pana Boga Jezusa Chrystusa. Pochodził z Kany Galilejskiej. Jego Ojcem był Alfeusz, czyli Kleofas, brat Św. Józefa Oblubieńca Najświętszej Maryi Panny, a Matką — Święta Marya Kleofasowa, bliska krewna Matki Najświętszej.
O Świętej Maryi Kleofasowej czytamy w Ewangelji Świętej, że nieustraszona stała pod Krzyżem Pańskim wraz z Najświętszą Matką Bolesną i Świętą Maryą Magdaleną. Była to bardzo Świątobliwa Niewiasta. Mąż Jej Święty Kleofas był jednym z tych, którzy śmiało opowiadali o Zmartwychwstaniu Pańskiem. Jemu to wraz z innymi Wiernym i Uczniami ukazał się Pan Bóg Jezus Chrystus w drodze do Emaus. Pobożność obojga rodziców i bliskie pokrewieństwo z Najświętszą Rodziną, a co zatem idzie, budujący przykład z Jej życia — sprawiły, że i Św. Tadeusz odznaczał się niepospolitemi cnotami. Jego braćmi byli Św. Jakub, pierwszy biskup Jerozolimy, Józef i Św. Szymon. Rodzice Św. Judy jak również i Jego bracia całym sercem byli oddani sprawie rozszerzania Ewangelii Świętej, towarzyszyli Panu Bogu Zbawicielowi podczas Jego pracy Apostolskiej. Poszli też za Nim do Jerozolimy na Święto Paschy i byli świadkami Jego Męki i Śmierci.
Gdy zbliżyły się lata Prac Apostolskich Pana Boga Jezusa Chrystusa, Św. Juda Tadeusz stał się gorliwym Jego Uczniem. Pomimo bliskiego pokrewieństwa, nie szczycił się nim przed nikim i nazywał siebie Sługą Chrystusowym. Miał jedno Imię z Judaszem Iskarjotą. Stąd wypłynęła długoletnia krzywda dla Św. Judy Tadeusza, ponieważ pomimo Jego wielkich zasług dla Wiary Świętej i śmierci męczeńskiej, ludzie zapomnieli o Nim, uważając Go za zdrajcę Judasza. Dopiero po upływie szeregu wieków i przeprowadzeniu badań naukowych, wyszło na jaw, że Juda Tadeusz i Judasz Iskarjota, to dwie różne Osoby.
U Św. Jana Ewangelisty (14. 22) czytamy, że przy Ostatniej Wieczerzy po wyjściu Judasza, jeden z Apostołów zwrócił się do Pana Boga Jezusa Chrystusa z zapytaniem:
— „Panie, cóż się stało, że się nam objawiać masz, a nie światu?"
Św. Mateusz w Rozdziale 10, W. 3, wyliczając imiona Dwunastu Apostołów, wymienia Świętego Tadeusza i brata Jego Świętego Jakóba, synów Alfeuszowych, a Św. Marek w Rozdziale 3, W W . 14—19, opowiadając jak Pan Bóg Jezus Chrystus z pośród towarzyszącego Mu tłumu wybrał Sobie Apostołów, pisze:
— „I uczynił Dwunastu, aby byli z Nim, a iżby Je posłał przepowiadać; i dał Im moc uzdrawiania niemocy i wyganiania czartów".
I tu wymienia Imiona Apostołów: Piotr, Jakób, Jan, Andrzej, Filip, Bartłomiej, Mateusz, Tomasz, Jakób Alfeuszowy, Tadeusz, Szymon Chananejczyk i Judasz Iskariota.
Po Wniebowstąpieniu Pana Boga Jezusa Chrystusa Św. Tadeusz głosił Słowo Boże w Galilei, Samarji i Idumei, później zaś w Arabji, Syrji i Mezopotamji; nauczał też w Persji i tam zdobył koronę męczeńską.
Data śmierci Św. Judy jest niewiadoma, to jednak pewnem jest, że żył jeszcze w Roku Pańskim 65 i w tym czasie napisał swój „Święty List Powszechny”. List ten Juda Tadeusz napisał po grecku; treścią Jego jest uprzedzenie wiernych przed fałszywemi naukami heretyków.
Oto wyjątki z tego Świętego Listu:
— „Miłosierdzie i Pokój i Miłość niech się Wam wypełni. Najmilsi wszelką pilność czyniąc, abym do Was pisał o społecznem Waszem Zbawieniu, miałem za potrzebną napisać Wam, prosząc, abyście bojowali o Wiarę raz Świętym podaną. Albowiem wtrącili się niektórzy ludzie (którzy dawno na ten Sąd są naznaczeni) niezbożni, którzy Boga naszego Łaskę obracają w rozpustę i zapierają się samego Panującego i Pana naszego Jezusa Chrystusa". (2—4)
A potem, wyliczywszy odstępców, pochlebców i bezbożników, tak pisze:
— „Lecz Wy Najmilsi, budując się sami na Najświętszej Wierze Waszej, w Duchu Świętym modląc się, sami się w Miłości Bożej zachowajcie, oczekując Miłosierdzia Pana naszego Jezusa Chrystusa ku Żywotowi Wiecznemu. A jedne osądzone karzcie, a drugie zachowajcie, wyrywając z ognia podstępu. A nad innymi litujcie się w bojaźni, mając w nienawiści i oną, która cielesna jest pokalaną suknią" (20—23).
Apostoł Święty wzywa tu Wiernych do Jedności i Miłości w Duchu Świętym oraz Modlitwy. Według Jego Świętej Nauki heretyków należy uważać za osądzonych przez ich własne błędy; tych zaś, którzy są narażeni na niebezpieczeństwo upadku w wierze, należy ochraniać wyrywając z ognia błędu, nad chwiejnymi wreszcie, należy mieć litość, nie bez własnej bojaźni, aby się nie wikłać w błędy, tudzież walczyć z nieustannością w myślach, słowach i uczynkach, które są jakby szatą splugawioną.
Uderza w tym „Liście” wyjątkowa łagodność i serdeczność. Odbija się w Nim cały charakter Św. Tadeusza, Najwierniejszego i Cierpliwego Sługi Pana Boga Jezusa Chrystusa.
Umarł On prawdopodobnie jako ostatni z Apostołów, bo w tymże „Liście” jest taka wzmianka:
— „Lecz Wy Najmilsi, pamiętajcie na Słowa, które są przedtem powiadane od Apostołów Pana naszego Jezusa Chrystusa. (17).
„List” ten, chociaż pisany tak dawno językiem i stylem starym, jak całe „Pismo Święte”, mimo to jest zrozumiały i przemawia do dusz w XX wieku. Wszak jest to ten styl, którym posługiwał się w „Anhellim“ polski Mistrz Słowa Juliusz Słowacki i wyraził się o Nim w Liście do Matki.
Św. Juda Tadeusz, jak każdy zresztą Apostoł, wiele cierpiał prześladowań, ale w czasie Swoich podróży nawrócił mnóstwo pogan i jaśniał Cudami, które zjednywały Mu gorliwych Wyznawców Świętej Wiary Chrystusowej.
Pracowity żywot zakończył w chwale męczeństwa. Niewiadomo jaką śmierć zgotowali mu barbarzyńcy. Jak wieść niesie, został zabity maczugą. Ciało Jego przywieziono do Rzymu i pochowano w Bazylice Św. Piotra. Natomiast w Bazylice Laterańskiej, która nosi nazwę Matki Kościołów Chrześcijańskich, a Papież jest Jej Proboszczem i Patryarchą, wisi w kaplicy Św. Pawła piękny Obraz Św. Judy Tadeusza, czczonego w Rzymie jako Patrona kupców.
Naogół cześć Św. Tadeusza jest dotąd za mało rozpowszechniona. Niewiele jest kościołów pod Jego Wezwaniem. W Archidiecezji Wileńskiej mamy liczne kościoły parafialne, np. w Łazdunach, Marcinkańcach, Łuczaj, Werenowie i in.
W kaplicy Matki Boskiej Zwycięskiej przy Zakładzie Wychowawczym Św. Kazimierza Królewicza w Wilnie, ul. Wiłkomierska 1, znajduje się przepiękny, starożytny Obraz Tadeusza Cudotwórcy – Wierną Kopię tego Obrazu tutaj zamieszczamy. Obraz przedstawia Św. Tadeusza, trzymającego na Swoim Sercu Wizerunek Święty Pana Boga Jezusa Chrystusa, który według podania, tenże Święty zaniósł Abgarowi, królowi Edessy i uleczył go z trądu. W ręku trzyma Św. Tadeusz maczugę, narzędzie swej męki. Nad głową ognisty język, który jaśniał, gdy Św. Tadeusz wręczał obraz Pana Boga królowi Abgarowi. Na obrazie Św. Tadeusz podobny jest do Pana Boga Jezusa Chrystusa, ponieważ pochodził ze Świętej Rodziny Zbawiciela. Obraz wykonany w Wilnie według Łaskami Słynącego Obrazu Św. Tadeusza w Kościele OO. Jezuitów w Wiedniu. Do Obrazu tego przybywają nieraz z dalekich stron Polski lub przysyłają na Msze Święte i Nowenny, aby w ten sposób złożyć dzięki za Łaski albo szukać pomocy.
Jest rzeczą stwierdzoną, że kto się w najtrudniejszych okolicznościach życia do Św. Tadeusza z Wiarą udaje, to napewno dozna pomocy. Jeśli nie otrzyma tej Łaski, o którą prosi, to otrzyma umocnienie na duszy, by krzyż swój ochotnie i z poddaniem się woli Bożej dźwigać. Wola Boża jest, byśmy w tych nader ciężkich czasach właśnie do Św. Tadeusza uciekali się w rzeczach trudnych i według rozumienia ludzkiego już beznadziejnych.
†
MODLITWA DO ŚWIĘTEGO JUDY TADEUSZA
(Błagalna, Ratunkowa - w najcięższych chwilach życia, w najtrudniejszych sprawach)
Święty Judo Tadeuszu, krewny Najświętszej Matki Chrystusa, Wielki Apostole i Męczenniku, Sławny Cudotwórco, który wspierasz Twoich czcicieli, ufnych w skuteczne Wstawiennictwo Twoje do Boga w ciężkich okolicznościach, ratuj mnie błagam, przybądź mi z pomocą. Ty, który otrzymałeś od Boga przywilej pomagania w rozpaczliwych i beznadziejnych okolicznościach, ulituj się nade mną. Życie moje jest ciągłą drogą krzyżową. Każdy dzień przynosi mi smutki i zawody, a serce przepełnia goryczą, gdyż we wszystkiem napotykam tylko ciernie. W tej ciągłej walce sił mi już brakuje, upadam na duchu, niepokój i rozpacz ogarniają moją duszę i zdaje mi się, że Opatrzność Boska o mnie zapomniała. Czyż dobroć Twoja nie ulituje się nad moją nędzą. Błagam, wysłuchaj mą prośbę. Uproś u Boga to o co proszę………...…... (wymień Prośbę) a ja do końca życia z wdzięcznością czcić Cię będę jako mego Szczególnego Opiekuna, będę Bogu dziękować za otrzymaną przez Ciebie Łaskę i cześć dla Imienia Twojego rozszerzać po świecie. Amen.
†
LITANIA DO ŚWIĘTEGO JUDY TADEUSZA
(do użytku prywatnego wyjęta ze starej Książeczki Św. Judy Tadeusza z Roku Pańskiego 1794)
Kyrie elejson, Chryste elejson, Kyrie elejson.
Chryste, usłysz nas, Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z Nieba Boże, zmiłuj się nad nami.
Synu Odkupicielu Świata Boże, zmiłuj się nad nami.
Duchu Święty Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Trójco Jedyny Boże, zmiłuj się nad nami.
Święta Maryo, módl się za nami.
Święty Józefie, módl się za nami.
Święty Tadeuszu, Ozdobo Twego Świętego Rodzeństwa, módl się za nami.
Święty Tadeuszu, bliski krewny Jezusa, Maryi i Józefa, módl się za nami.
Święty Tadeuszu, który w Nazarecie z Jezusem, naszym Zbawicielem, byłeś chowany, módl się za nami.
Święty Tadeuszu, który przez Jezusa zostałeś wybrany na Godność Apostoła, módl się za nami.
Święty Tadeuszu, który stałeś się Wiernym Naśladowcą Jezusa, módl się za nami.
Święty Tadeuszu, który przy Ostatniej Wieczerzy otrzymałeś z najgłębszym szacunkiem Przenajświętszy Sakrament Twojego Ukochanego Mistrza, módl się za nami.
Święty Tadeuszu, który w Dzień Zielonych Świąt z innymi Apostołami przyjąłeś Ducha Świętego, módl się za nami.
Święty Tadeuszu, który pełen zapału pośpieszyłeś do Persji i głosiłeś poganom Ewangelję, módl się za nami.
Święty Tadeuszu, który przez Twoje Kazania niezliczonych pogan nawróciłeś do Prawdziwej Wiary, módl się za nami.
Święty Tadeuszu, który za przyczyną Ducha Świętego Wielkie Cuda działałeś, módl się za nami.
Święty Tadeuszu, który pogardziłeś groźbami bezbożnych i nieustraszony szerzyłeś Wiarę Prawdziwą, módl się za nami.
Święty Tadeuszu, który przez Twój List cały Kościół Boży oświeciłeś, módl się za nami.
Święty Tadeuszu, który za Świętą Wiarę przez barbarzyńców pałkami zostałeś ubity, módl się za nami.
Święty Tadeuszu, który ozdobiony koroną męczeńską do Wiecznej Chwały przyjęty zostałeś, módl się za nami.
Święty Tadeuszu, który w dzień Sądu Ostatecznego razem z Jezusem Sędzią naszym będziesz, Ciebie prosimy, wysłuchaj nas.
Święty Tadeuszu, my, Twoje dzieci,
Żebyś wszystkie stany duchowne i wszystkich wiernych w gorliwej wytrwałości Prawdziwej Katolickiej Wiary zachować raczył, Ciebie prosimy, wysłuchaj nas.
Żebyś wszystkim Chrześcijańskim Mocarzom Pokój i Zgodę uzyskać raczył, Ciebie prosimy, wysłuchaj nas.
Żebyś u Boga nawrócenie wszystkich błądzących i niewiernych grzeszników uprosić raczył, Ciebie prosimy, wysłuchaj nas.
Żebyś dla nas pomnożenie Wiary, Nadziei i Miłości uzyskać raczył, Ciebie prosimy, wysłuchaj nas.
Żebyś wszystkie grzeszne myśli i niebezpieczne prześladowania szatana od nas oddalić raczył, Ciebie prosimy, wysłuchaj nas.
Żebyś wszystkich, którzy Cię pobożnie czczą, pod Twoją Obronę i Opiekę wziąć raczył, Ciebie prosimy, wysłuchaj nas.
Żebyś nas od ciężkich grzechów i niebezpiecznych sposobności ku temu zachować raczył, Ciebie prosimy, wysłuchaj nas.
Żebyś cześć naszą od oszczerczych języków obronić raczył, Ciebie prosimy, wysłuchaj nas.
Żebyś przed naszą śmiercią o posilenie na ostatniej drodze przez Najświętszy Sakrament Ołtarza starać się raczył, Ciebie prosimy, wysłuchaj nas.
Żebyś nas w ostatniej potrzebie wzmocnić i od napaści złego nieprzyjaciela uchronić raczył, Ciebie prosimy, wysłuchaj nas.
Żebyś nam u Boskiego Sędziego Radosne Oblicze i Łaskawy Wyrok uprosić raczył,
Ciebie prosimy, wysłuchaj nas.
Żebyś nas do Kraju Żywych i do Wiecznej Radości zaprowadzić raczył, Ciebie prosimy, wysłuchaj nas.
Żebyś wszystkim Chrześcijańskim wiernym duszom, a osobliwie Twoim dzieciom, z pomocą przyjść raczył, Ciebie prosimy, wysłuchaj nas.
Święty Tadeuszu, Ciebie prosimy, wysłuchaj nas.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, przepuść nam Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, wysłuchaj nas Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, zmiłuj się nad nami Panie.
Chryste usłysz nas, Chryste wysłuchaj nas.
Kyrie elejson, Chryste elejson, Kyrie elejson.
Módlmy się:
Twego Majestatu Wszechmogący, Miłosierny Boże i Zbawicielu pokornie prosimy, abyśmy którzy Świętego Tadeusza, Twego Wybranego Apostoła i członka Twej Rodziny pobożną czcią otaczamy, przez Jego Chwalebne Zasługi i Skuteczne Orędownictwo Łaski Twego Boskiego Błogosławieństwa dostąpić mogli. Amen.
†
MODLITWA DO ŚWIĘTEGO TADEUSZA APOSTOŁA
O Święty Tadeuszu, który byłeś godzien zaliczać się do Rodziny Zbawiciela, Najświętszej Panny i Świętego Józefa, pozdrawiam Cię przez Najświętsze Serce Jezusowe; przez to Najświętsze Serce chcę nieść Chwałę Bogu i składać dzięki za Łaski Tobie udzielone. Padłszy na kolana, proszę Cię pokornie przez to Najświętsze Serce, wejrzyj na mnie litościwie, nie gardź mą korną prośbą, a ufność moja niech nie będzie zawstydzoną. Tobie Bóg użyczył Łaski, że Swoją Możną Przyczyną przychodzisz ludziom z pomocą w rozpaczliwych i beznadziejnych okolicznościach. O, przyjdź mi z pomocą, bym mógł Zmiłowanie Pańskie uwielbiać na wieki. Całe życie moje wdzięcznym Ci będę i zostanę gorliwym Twoim czcicielem. Amen.
†
MODLITWA CODZIENNA O OPIEKĘ
Święty Judo Tadeuszu, Potężny mój Obrońco i Opiekunie, w trosce i opuszczeniu oddaję się Twej Cudownej Opiece. Wdzięczny Ci jestem za wszystkie Łaski, jakie dla mnie już wyjednałeś, a proszę Cię i nadal! wspieraj mnie w pracy, pocieszaj w smutku, strzeż przed pokusą. Bądź moją Mocą w trudnościach, Osłoną w niebezpieczeństwach. Spraw, abym z Bogiem się budził i z Bogiem szedł na spoczynek. Dzień po dniu prowadź mnie coraz bliżej Serca Jezusowego, abym spoczął w Nim po trudach i walkach życia, a zamiast miłości własnej, pychy i zniechęcenia, niech w mym sercu panuje Miłość, Ofiarność i Pokora. Amen.
†
MODLITWA DZIĘKCZYNNA
Najsłodszy Panie Jezu Chryste, w zjednoczeniu z niepojętą Niebiańską Chwałą, która z Trójcy Przenajświętszej spływa na ludzkość całą, na Pannę Najświętszą, na wszystkich Aniołów i Świętych, sławię, uwielbiam i składam Ci dzięki za Łaski i Dary, którymi obdarzyłeś Twego Wybranego Apostoła, co miał szczęście do Twojej Rodziny się zaliczać. Błagam Cię, racz mi udzielić Twej Łaski dla Jego zasług i wspierać mię za Jego przyczyną we wszelkich potrzebach. Amen.
†
PIEŚŃ DO ŚWIĘTEGO JUDY TADEUSZA
(Melodja: „O której berła...")
Kto chce na świecie żyć bez ludzkiej zdrady,
Niechaj Świętego Tadeusza rady,
W każdej potrzebie używa statecznie;
On go w zamysłach ufunduje wiecznie.
On desperatom daje Łask swobodę,
I z nieprzyjaciół wnet uczyni zgodę.
Niechaj na kogo i piekło powstanie,
Tylko Tadeusz niech na Pomoc stanie.
Z Obronną Ręką, a wnet uśmierzy.
I piekło sam o, niechaj każdy wierzy;
Kto od żelaza na i ciele szwankuje,
od Tadeusza wnet folgę uczuje.
Niechaj zły człowiek na twe życie godzi,
Nic się nie lękaj, Tadeusz pogodzi;
Kiedy się czyim Patronem stanie,
Ten się w złe ręce nigdy nie dostanie;
Niech świat kunsztownym sposobem się truje,
Niech się w tarasach śmiertelnych lokuje.
Niechaj Machiawel swe zaostrzy groty.
Pewnie nie ujdzie od tego sromoty.
Kto się w Opiekę podda z własnej chęci,
Tego Tadeusz ma zawsze w Pamięci;
On i sierotom sposób życia daje,
Kto się do Niego garnie, ten pomoc doznaje.
Niech komu sławy język zły uwłóczy,
Niech nieprzyjaciel z orężem otoczy,
Połamie szyki i obłudną mowę,
Nieprzyjaciołom takim zetrze głowę;
Niech ojciec, matka odstąpi w złym razie,
A kto przy Jego Cudownym Obrazie stanie,
w net Ojcem Tadeusz mu wszędzie
I od upadku zawsze bronić będzie.
Bież tu czem prędzej, Chrześcijańska dusza,
W każdej potrzebie błagaj Tadeusza;
Niechaj i sama śmierć cię nagła goni,
Święty Tadeusz i od niej obroni.
Gdy ja dotychczas Łask, cudów doznaję,
Za to Mu dzięki na wiek wieków daję;
Niech Bogu Chwała i Świętemu będzie,
Że On nad nami ma Opiekę wszędzie. Amen.
ANTYFONA
Wołać będzie do mnie, a ja wysłucham go,
z nim jestem w uciskach, wyrwę go (Psalm 94).
- Blisko jest Pan wszystkim, którzy Go wzywają.
- Wszystkim, którzy Go wzywają w Prawdzie.
- Panie, wysłuchaj modlitwę moją,
- A wołanie moje niech przyjdzie do Ciebie.
Módlmy się:
Wszechmogący i Miłosierny Boże! Z pokorą błagamy Twój Majestat, abyśmy, którzy Świętego Judę Tadeusza, Wybranego Apostoła Twego z serdecznem Nabożeństwem czcimy, za Jego Wielkiemi Zasługami i Potężną Przyczyną Łaskę Twoją Świętą odebrali. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
†
NOWENNA DO ŚWIĘTEGO JUDY TADEUSZA
Rozpoczęcie Nowenny
Jak powinniśmy się modlić?
Jednem z najskuteczniejszych Nabożeństw, przez które mamy możność wyproszenia sobie lub bliźnim szczególniejszych Łask od Boga, jest Nowenna czyli Nabożeństwo Dziewięciodniowe. Wzór takiego Nabożeństwa podali nam już Boscy Święci Apostołowie, którzy na wyraźne polecenie Pana Boga przez dziewięć dni z rzędu, odosobnieni od świata, pościli i trwali w Wieczerniku na Modlitwie, oczekując zesłania Ducha Świętego.
Sposób odprawiania Nowenny jest następujący:
1. Przeczytać z uwagą Rozmyślanie, przypadające na poszczególny dzień, by się przejąć Ufnością Św. Tadeusza, oraz zachęcić się do naśladowania Go, co Świętym jest bardzo miłe.
2. Po przeczytaniu Rozmyślania wraz z Modlitwą odmówić na cześć Św. Tadeusza: Ojcze nasz, 9 Zdrowaś Maryo, Chwała Ojcu, Litanię i t. d.
3. Oczyścić sumienie gruntownie przez dobrą Spowiedź. Dla nadania większej skuteczności Nowennie, należy, o ile to jest tylko możliwe, odmawiać ją wspólnie z całą rodziną, ćwiczyć się gorliwiej w czasie Jej trwania w Cnotach, spełniać Dobre Uczynki, zadać sobie jakieś umartwienie, szczególnie wewnętrzne, umartwiać swoją zbytnią ciekawość, rozproszenie, panować nad językiem, niecierpliwością i t. p. a to wszystko ku Czci Świętego, do którego odprawia się Nowennę.
Jeżeli się Nowennę w ten sposób i w tym duchu odprawia, jest ona Bogu i Świętym bardzo miła i ściąga na nas obfite, nieraz nadzwyczajne Łaski. A nadto, jak uczy doświadczenie, przez Nią wypraszają sobie ludzie nawet Cudowne Uzdrowienia duszy i ciała.
MODLITWY WSTĘPNE
„I przystąpili do Niego Uczniowie Jego i obudzili Go mówiąc: Panie zachowaj nas, bo giniemy. I rzekł im Jezus: ,,Czemu jesteście małej wiary". Tedy wstawszy, rozkazał wiatrom i morzu, i stało się uciszenie wielkie”. Mat. VIII, 3-77.
W Imię Ojca † i Syna i † Ducha Świętego. Amen.
V. Boże, ku wspomożeniu memu wejrzyj!
R. Panie, ku ratunkowi memu pośpiesz!
V. Chwała Ojcu i Synowi i Duchowi Świętemu.
R. Jak było na początku i teraz i zawsze i na wieki wieków. Amen. Przyjdź Duchu Święty, napełnij serca Twych wiernych i zapal w nich ogień Twej miłości. Ty któryś przez różność języków zgromadził narody w Jedności Wiary, umacniaj lud Swój w Wierze i Pokoju Słodyczą Swoich natchnień.
R. Ześlij Ducha Twego a będą stworzone.
V. I odnowisz oblicza ziemi.
Módlmy się
Boże, któryś serca wiernych oświeceniem Ducha Świętego nauczył, daj nam w tymże Duchu, co prawe jest zawsze wiernie rozpoznawać i Jego Pociechą zawsze się weselić. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
PIEŚŃ DO ŚW. TADEUSZA - patrz wyżej
ANTYFONA
Wołać będzie do mnie, a Ja wysłucham go, z nim jestem w uciskach, wyrwę go (Psalm 94).
V. Blisko jest Pan wszystkim, którzy Go wzywają.
R. Wszystkim, którzy Go wzywają w Prawdzie.
V. Panie, wysłuchaj Modlitwę moją.
V. A wołanie moje niech przyjdzie do Ciebie.
Módlmy się:
Wszechmogący i Miłosierny Boże! Z pokorą błagamy Twój Majestat, abyśmy, którzy Świętego Judę Tadeusza, Wybranego Apostoła Twego z serdecznem Nabożeństwem czcimy, za Jego Wielkiemi Zasługami i Potężną Przyczyną Łaskę Twoją Świętą odebrali. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.
MODLITWA DO ŚWIĘTEGO JUDY TADEUSZA
(Błagalna, Ratunkowa - w najcięższych chwilach życia, w najtrudniejszych sprawach) – patrz wyżej
ROZMYŚLANIA
ułożone przez ŚP. Jagienkę z pod Lublina
DZIEŃ PIERWSZY
Święty Tadeusz Patron Zrozpaczonych
Święty Juda Tadeusz, jak wiemy, uzyskał sobie u Boga przywilej śpieszenia z Ratunkiem na wezwanie zrozpaczonych ludzi. Wspomina o tem w swych Objawieniach Św. Brygida, której ukazał się Pan Jezus, zalecając Jej Modlitwy do Św. Tadeusza we wszystkich cierpieniach i dolegliwościach.
Wielki ten Święty, tak bliski Panu Bogu Jezusowi Chrystusowi, nie opuszcza nikogo z uciekających się Doń o pomoc. Każde zrozpaczone wołanie z Ziemi zwrócone do Niego, niesie przed Tron Boży i wyprasza Święte Łaski. Przekonały się już o tem wielkie rzesze, których ten Możny Orędownik nigdy nie zawiódł.
Pewna osoba pisze w „Posłańcu Najświętszego Serca Jezusa", że w jednej sprawie, w której według pojęć ludzkich nie mająca żadnej nadziei uciekła się do Św. Apostoła Tadeusza, przyrzekając 12 Mszy za dusze w Czyśćcu i ogłoszenie w „Posłańcu", i znalazła bardzo szczęśliwe załatwienie swojej prośby. Niechaj więc nikt nie traci nadziei, lecz odda się Św. Tadeuszowi w Opiekę z całem zaufaniem w Jego Łaskę u Boga i prosi gorąco, a wysłuchanym zostanie.
Postanowienie:
W każdej potrzebie postanawiam wzywać Pomocy Św. Tadeusza, aby zapewnić sobie Jego Przyczynę i Orędownictwo, nietylko w ciągu całego życia, ale przedewszystkiem w godzinę śmierci.
Modlitwa:
Święty Tadeuszu, otwieram przed Tobą duszę moją i serce. Oto omdlewam w walce z życiem, upadam pod ciężarem kłopotu, który mię tłoczy do ziemi, jak ciężar krzyża. Widzisz dobrze że siły moje osłabły, a ostatnia nadzieja odlatuje ode mnie, zostawiając mnie w mroku rozpaczy. W tej tedy godzinie smutku i zwątpienia, do Ciebie przychodzę, błagając o Wstawiennictwo u Boga. O Św. Tadeuszu, Patronie zrozpaczonych, nie opuszczaj mnie! Pośpiesz na ratunek, usłysz moje wołania i wyjednaj mi u Boga to, o co Cię w tej chwili gorąco proszę. Ojcze nasz... 9 Zdrowaś Maryo... Chwała Ojcu...
DZIEŃ DRUGI
Święty Tadeusz Wielki Cudotwórca
Św. Juda Tadeusz jeszcze za życia na Ziemi obdarzony był przez Pana Boga Jezusa Chrystusa Łaską czynienia Cudów. Istnieje bowiem podanie, że król Edessy zachorował na trąd. Jak wszystkim wiadomo, straszliwa ta choroba jest dotąd nieuleczalna. Biedni trędowaci muszą żyć w zupełnem odosobnieniu, aby nie szerzyć zarazy, a jednocześnie — w zupełnej beznadziejności na wyleczenie się.
Król Edessy słysząc o Cudach, dokonywanych przez żyjącego jeszcze wówczas na Ziemi Pana Boga Jezusa Chrystusa, posłał Doń swego sługę z prośbą o ratunek. Były to ostatnie chwile prac Apostolskich Zbawiciela. Pan Bóg odmówił przybycia do dalekiej Edessy, ale natomiast powierzył tę Misję Swemu Ukochanemu Uczniowi Judzie Tadeuszowi, który po Śmierci, Zmartwychwstaniu i Wniebowstąpieniu swego Mistrza, udał się do Edessy. Król wiedział już o Ukrzyżowaniu Pana Boga Jezusa Chrystusa i wierzył, że był On Synem Bożym, więc Św. Apostoła, Wysłańca Jezusowego przyjął ze czcią najwyższą. Dotknięcie rąk Św. Tadeusza cudownie uzdrowiło wierzącego króla i wielu jego poddanych. A Cud ten sprawił, że zarówno on z wszystkimi uzdrowionymi, jak i wielu innych, którzy Cud widzieli, zostali Chrześcijanami.
Niechże ta moc czynienia cudów, dana Św. Tadeuszowi, spotęguje naszą ufność w Jego Opiekę i rzuci nas na kolana przed jego Obrazem.
Postanowienie:
Przyrzekam sobie nie wątpić do ostatka i zawsze z gorącą Wiarą wzywać pomocy Św. Tadeusza, Niezawodnego Orędownika wszystkich uciekających się do Niego.
Modlitwa:
Św. Tadeuszu Cudotwórco! Jest mi beznadziejnie źle i gorzko; otrząsam się jednak z tego smutnego stanu, wyciągając do Ciebie błagalne dłonie. Dokonałeś Cudu uleczenia trędowatego króla, mam nadzieję, że mnie też wybawisz z tego rozpaczliwego stanu, w jakim się znajduję. O Św. Apostole i Męczenniku, usłysz mój zbolały głos, wzywający Cię z odmętu cierpienia i rozpaczy i wyjednaj mi u Boga Zmiłowanie. Ojcze nasz... 9 Zdrowaś Maryo... Chwała Ojcu...
DZIEŃ TRZECI
Święty Tadeusz Wielki Apostoł Chrystusowy
Św. Tadeusz wraz ze Św. Szymonem prowadzili prace Apostolskie w Persji, gdzie przywiedli do Prawdziwej Wiary Katolickiej wielu pogan. Działalność Ich nie podobała się pogańskim kapłanom, trwającym w ciemnocie bałwochwalstwa. Oskarżyli przeto Św. Apostołów przed królem perskim, domagając się skazania ich na śmierć. Dla pewniejszego przeprowadzenia swoich żądań postarali się o kilka jadowitych wężów, które w pewnym momencie wypuścili na Świętego Tadeusza i Świętego Szymona. Lecz jakież było zdziwienie króla i wszystkich obecnych, gdy węże nie tknąwszy Św. Apostołów, rzuciły się na pogańskich kapłanów, szerząc straszliwy popłoch. Dopiero głosy Świętych — Tadeusza i Szymona — uspokoiły rozjuszone gady, które pokornie przypełzły do ich stóp na wezwanie i pozwoliły tulić się do piersi.
Ten wyraźny Cud Boży spowodował liczne nawrócenia, a król perski nietylko obdarował życiem i opieką Św. Apostołów, ale sam przyjął również Wiarę Chrześcijańską.
Niechże to przypomnienie Łaski Bożej nad Św. Tadeuszem napełni serca nasze Otuchą i Wiarą, że o cokolwiek prosić będziemy w imię Jego — otrzymać zdołamy od Wszechmocnego, Wiekuistego i Nieśmiertelnego Pana Boga, darzącego Św. Tadeusza Specjalną Świętą Miłością.
Postanowienie:
W każdej porze i potrzebie wzywać będę pomocy Św. Tadeusza, by w ten sposób zapewnić sobie Jego nieustanną a Możną Opiekę.
Modlitwa:
O Św. Tadeuszu, coraz mocniej ufam, coraz silniej się spodziewam, że nie odtrącisz moich modłów podczas tej Nowenny zanoszonych. A skoro raz poruszysz się Litością nademną, to już zechcesz przyczynić się za mną do Pana Boga Jezusa Chrystusa i wyjednać mi Pocieszenie i Łaskę, o którą Cię tak gorąco i z całego serca błagam. Ojcze nasz... 9 Zdrowaś Maryo... Chwała Ojcu...
DZIEŃ CZWARTY
Święty Tadeusz Cudowny Orędownik w Krzywdzących Procesach Sądowych
Gdy Święci: Tadeusz i Szymon nauczali w Babilonie, mieli przy Sobie pobożnego młodzieńca, imieniem Eufrozyn, który był ich Jałmużnikiem. Młodzieniec ten odznaczał się czystem życiem i wyjątkowem umiłowaniem Nauki Pana Boga Jezusa Chrystusa. I oto nagle została na niego rzucona niegodna potwarz, która go zawiodła przed sąd królewski. Mianowicie pewna niewiasta z wysokiego rodu, oskarżyła go o uwiedzenie, wskazując go przytem, jako ojca swego nieślubnego dziecka. Prawdopodobnie musiał ją ktoś podmówić do tego oszczerstwa, aby Św. Apostołów i ich diakona poniżyć w oczach nowonawróconych chrześcijan. Na rozprawę przybyli Święty Tadeusz i Święty Szymon, aby stanąć w obronie oskarżonego. Tłumy ciekawych Chrześcijan i pogan asystowały temu aktowi.
Apostołowie Święci poprosili króla, aby kazał przynieść na salę niemowlę, a gdy prośbie ich stało się zadość, rozkazali dzieciątku w Imię Pana Boga Jezusa Chrystusa, aby dało świadectwo, czy Eufrozyn jest istotnie jego ojcem. I oto zdumiony tłum usłyszał głośno i wyraźnie z ust niemowlątka, że oskarżony młodzieniec jest nieposzlakowanej czystości i niewinności. Zaskoczony tem król zażądał od Apostołów, aby nakazali dzieciątku wyjawić istotnego winowajcę; ale oni odrzekli, że do nich należy bronić niewinnych, nie zaś ujawniać zasługujących na karę.
Dzięki temu Cudowi Eufrozyn został uniewinniony, a król z całym dworem przyjął Chrzest Święty i przyrzekł dopomagać Św. Apostołom w Wielkiem Dziele Krzewienia Wiary Chrześcijańskiej na obszarze jego królestwa.
Niechże ten Cud wzbudzi we wszystkich skrzywdzonych i niewinnie posądzonych w procesach ufność w Świętą Opiekę i Świętą Obronę Św. Tadeusza, który tylko czeka, aby pośpieszyć na wołanie.
Postanowienie:
Postanawiam nietylko osobiście modlić się do Św. Tadeusza, ale i innym polecać Nabożeństwo do tego Dobrego Świętego, który tak chętnie przyczynia się u Jedynego Pana Boga w Trójcy Przenajświętszej za wszystkimi proszącymi go o pomoc.
Modlitwa:
O Św. Tadeuszu! Nie opuszczaj mnie! Jakeś uleczył trędowatych, uśmierzył węże i przez usta niemowlęcia ocalił niewinnego od kary sądowej, tak zechciej wyprosić u Boga Łaskę wybawienia mnie z tych ciężkich przejść, w jakich się obecnie znajduję. W Tobie cała moja nadzieja, całe oparcie! O, módl się za mną i ratuj, a cześć Tobie głosić będę wszędzie jako nieomylnemu Patronowi i Opiekunowi. Ojcze nasz... 9 Zdrowaś Maryo... Chwała Ojcu...
DZIEŃ PIĄTY
Święty Tadeusz Cudowny Pomocnik i Orędownik w Naukach i Egzaminach
Św. Tadeusz, który z powodu drugiego Imienia wspólnego z Judaszem lskarjotą, był z nim uważany za jednego i przez wiernych nigdy nie wzywany, tem chętniej pośpiesza na głos uciekających się pod Jego Opiekę. Pan Bóg Jezus Chrystus chcąc Mu wynagrodzić to mimowolne, a wielowiekowe zapomnienie, przychyla się ochotnie do Jego próśb za cierpiącymi i stąd takie liczne wysłuchania, a powaga i sława Św. Tadeusza z każdym dniem wzrasta.
Pewien młody człowiek, czytamy w „Posłańcu N. S. J." musiał złożyć trudny egzamin w związku ze swoją pracą zawodową. Tymczasem wątle zdrowie i całodzienne niemal zajęcie, nie pozwalały mu na dostateczne przygotowanie się do nieuniknionego i terminowego egzaminu. Ogarnęło go więc bolesne zniechęcenie i przygnębienie, a wreszcie — rozpacz. Wówczas przypomniał sobie, że Pa-tronem „ostatniej godziny”- jest Św. Juda Tadeusz i do Niego zwrócił gorące Modlitwy o pomoc, przyrzekając odprawienie dziękczynnej Nowenny i ogłoszenie Łaski doznanej w „Posłańcu". Jakaż była radość i wdzięczność tego młodzieńca dla Św. Apostoła, gdy całkiem nieoczekiwanie egzamin powiódł mu się szczęśliwie, mimo nawet złego stanu zdrowia w tym dniu.
Z tego widzimy, że Św. Tadeusz istotnie pilnie słucha ziemskiego wołania i wyprasza Swym zwolennikom nieodzowne Łaski u Bożego Miłosierdzia.
Postanowienie:
Postanawiam sobie nie opuścić odtąd ani jednego dnia bez króciutkiej bodaj Modlitwy, czy choćby westchnienia do Św. Tadeusza i to nietylko z prośbą dla siebie, ale w celu uczczenia Jego chętnej dobroci dla tych wszystkich, którzy Go o cokolwiek proszą.
Modlitwa:
O Św. Tadeuszu! Wiarą w Ciebie odpędzam niepokój i moje myśli struchlałe. Już oto za cztery dni skończę Nowennę do Ciebie, a czyliż słuchasz moich Modlitw, czy widzisz moją rozpacz i potrzebę ratunku? O Św. Tadeuszu, bronię się przed zwątpieniem i wierzę, wierzę gorąco, że nie pozostaniesz głuchy na wołanie! O, widzę Cię, jak przedstawiasz Panu Bogu Jezusowi Chrystusowi moją sprawę i prosisz Go za mną! Dzięki Ci, mój Patronie! Proś Boga, proś i wyjednaj mi to, o co Cię tak rozpaczliwie błagam... Ojcze nasz... 9 Zdrowaś Maryo... Chwała Ojcu...
DZIEŃ SZÓSTY
Święty Tadeusz Potężny Patron i Orędownik Swoich Czcicieli
Pewna pani, czytamy w jednej z książek poświęconych czci Św. Tadeusza, wyciągnęła losem Imię tego Świętego na Patrona Miesięcznego. Nie podobało się jej to Imię i odrzuciła je. Wówczas w nocy objawił się jej Św. Tadeusz z groźnem, jaśniejącem jak piorun obliczem i rzekł do niej:
- „Tak, dla ciebie jestem nikczemnym i wzgardzonym Judaszem?"
Nazajutrz za dziwnem zrządzeniem Bożem owa pani ciężko się rozchorowała i rok cały spędziła w łóżku. Tak to Bóg karze lekceważenie ludzi dla Św. Tadeusza, którego wybrał na Orędownika opuszczonych i nieszczęśliwych. Czcijmy więc Imię tego Wielkiego Apostoła, miłujmy Go, jak na to zasługuje, starajmy się wynagrodzić Mu to wielowiekowe zapomnienie ludzi, jakie było Jego udziałem.
Postanowienie:
Nieodmiennie wzywać będę Pomocy i Opieki Św. Judy Tadeusza we wszystkich zmartwieniach i kłopotach i okazywać mu cześć tem gorętszą, że całkowicie należną i miłą Bogu.
Modlitwa:
O Św. Tadeuszu! Wiem, że mnie nie opuścisz, a jednak wyobrazić sobie nie mogę tego dnia Szczęścia i Łaski, gdy prośby moje wysłuchane zostaną, a moją rozpacz zastąpi błogi spokój. O, mój Wielki Orędowniku, przybliż chwilę pociechy, okaż swą Moc i Miłosierdzie nad nieszczęśliwymi. Bądź mi litościwy i przyczyń się za mną! Ojcze nasz... 9 Zdrowaś Maryo... Chwała Ojcu...
DZIEŃ SIÓDMY
Święty Tadeusz Opiekun Szczęśliwej Śmierci
Wspaniały przykład Nabożeństwa do tego Św. Apostoła, dał nam Św. Bernard z Clairvaux, który całe Swoje życie miał w wielkiej czci Relikwie Św. Tadeusza, a przed śmiercią polecił, ażby Mu po skonaniu położono Je na piersi, do grobu. Chciał On bowiem i po śmierci mieć w Św. Apostole Możnego Opiekuna, tak jak za życia miał w Nim Obrońcę Anielskiej Cnoty i Wielkiego Orędownika we wszystkich jego wielkich sprawach.
Idźmy w ślady Św. Bernarda w okazywaniu Czci i Miłości Św. Tadeuszowi, a nie będąc szczęśliwymi posiadaczami jego Relikwij, zaopatrzmy się przynajmniej w Święty Obraz czy Medalik tego Możnego Cudotwórcy, co nam dopomoże w Modlitwie i zbliży do Niego.
Dwa Obrazy ze Świętym Prawdziwym Obliczem Świętego Judy Tadeusza
Postanowienie:
Modlić się będę do Św. Tadeusza o miłość najżarliwszą ku Panu Bogu Jezusowi Chrystusowi i Matce Najświętszej, oraz o Łaskę szczęśliwej śmierci. Nabożeństwo niniejsze na cześć Św. Tadeusza żarliwie rozszerzać będę dookoła, gdziekolwiek tylko można będzie to uczynić, aby tą miłą Mu gorliwością zapewnić sobie Jego stałą Opiekę.
Modlitwa:
O Św. Tadeuszu! Ty Cudowna Gwiazdo na Niebie! Wydarty obojętności i zapomnieniu Apostole Jezusowy, przyczyń się za nami! Stoję nad otchłanią, w którą upadnę, gdy Można Dłoń Twoja mnie nie utrzyma. Ludzki mój rozum gubi się w bezradności. Opatrzność wydaje mi się daleką i niedościgłą. W Tobie jedynym nadzieja. O, wybłagaj mi pociechę i odmianę w życiu, aby moje prośby i westchnienia nie stały się daremne! Ojcze nasz... 9 Zdrowaś Maryo... Chwała Ojcu...
DZIEŃ ÓSMY
Święty Tadeusz Apostoł Miłosierny Opiekun Ubogich, Sierot, Cierpiących i Smutnych
Ubłaganiem za grzechy jest Jałmużna. Ona wstrzymuje karę, ona oczyszcza grzesznika w oczach Boga. Św. Grzegorz z Nazjanzu pisze:
„Miłosierni mają klucz do skarbca Łask Bożych."
Św. Piotr Apostoł mówi, że „Miłość zakrywa wielkość grzechów" (I Piotr 4. 8) „Ogień gorejący gasi woda, a jałmużna grzechom się sprzeciwia", — potwierdza Duch Święty przez usta Mędrca Pańskiego (EkI.3, 33) — „Wspomóż ubogiego, posiądziesz Raj" — woła Św. Metody.
Z życia Św. Tadeusza wiemy, że obok prac apostolskich wyróżniał się Dziełami Miłosierdzia. Św. Apostołowie Szymon i Tadeusz mieli swego Diakona do rozdawania Jałmużny wśród biednych.
Wyżej podane słowa Pisma Świętego i Ojców Kościoła oraz przykłady Św. Tadeusza uczą nas, jak wielkie znaczenie u Boga ma miłosierdzie. Cóż jednak czynić mają ci, którzy sami żyją w biedzie, przymierając głodem, bez możności udzielenia jałmużny drugim?
Izajasz Prorok tak tę sprawę wyjaśnia:
„Gdy wylejesz łaknącem duszę twoją, a duszę utrapioną nasycisz, wzejdzie w ciemności światłość twoja, a ciemności twoje będą jako południe" (Izaj. 58. 10).
Wszak Miłosierdzie i Miłość Bliźniego odnoszą się nietylko do ciała, ale i do duszy. Na dobre słowo, na wniesienie pociechy zasmuconym i cierpiącym stać nawet najbiedniejszego. Więc jeśliśmy zamożni, ratujmy ubogich datkiem chętnym; jeżeliśmy sami w materjalnej potrzebie, nieśmy promyczek pocieszenia i otuchy tam, gdzie zapanowała ciemność, a wówczas mrok naszej własnej duszy, stanie się, jako południe", jaśniejące promieniami słońca.
Postanowienie:
Postanawiam dla przebłagania Boga za moje grzechy, pełnić Uczynki Miłosierdzia, pamiętając, że „Błogosławieni Miłosierni, albowiem oni Miłosierdzia dostąpią".
Modlitwa:
O Św. Tadeuszu! Kończąc jutro tę Nowennę, ze drżeniem przypominam Ci moje prośby. Przeniknij życie moje, może znajdziesz jaki dobry uczynek, którym Miłosierdzie Boże uda Ci się wyjednać. Niechaj Cię do litości pobudzi ciężki stan mojej zbolałej duszy. O, nie opuść mnie, jakeś tylu wzywających Cię nie opuścił, lecz wyjednał im to, o co Cię z rozpaczą błagali. Ojcze nasz... 9 Zdrowaś Maryo... Chwała Ojcu...
DZIEŃ DZIEWIĄTY
Jak krzewić Cześć Świętego Tadeusza i wyjednać sobie Jego Przyczynę
W licznych krajach, zwłaszcza we Włoszech, Francji, Niemczech i Ameryce, czczony jest Św. Tadeusz w licznych kościołach i kaplicach z Obrazami tego Wielkiego Cudotwórcy, słynącemi niezwykłemi nieraz Łaskami. Do miejscowości tych przybywają liczne pielgrzymki na uroczyste Nabożeństwa, Odpusty, Nowenny i t. p. Zjeżdżają tam również liczni Kapłani i świeccy, aby swoje i proszących potrzeby polecić Jego Cudownej Opiece i Przyczynie. Na Ołtarzach i ścianach tych Świątyń zawieszają liczne Wota Dziękczynne i Lampki Wotywne, dające świadectwo Szczególniejszej Pomocy, z jaką ten Wielki Orędownik zrozpaczonych śpieszy strapionym z Łaski Bożej.
Dlatego też każdy z nas, gdy znajdzie się w ciężkiem utrapieniu, może Św. Tadeuszowi przyobiecać, że w razie wysłuchania swej prośby, na podziękowanie za otrzymaną Łaskę złoży jakąś Ofiarę lub Votum do Jego Obrazu. Powinno się przytem zawsze wysłać piśmienne podziękowanie wraz z dokładnym, zatwierdzonym przez Kapłana, opisem doznanej Łaski.
Bardzo skutecznym środkiem do wyjednania Przyczyny Św. Tadeusza będzie także rozpowszechnienie niniejszego Artykułu wraz z podaniem aktywnego linka do tego Artykułu. To jedyna Strona, na której ten Artykuł jest opublikowany. W ten sposób wszyscy razem przyczynimy się do rozkrzewienia Nabożeństwa do tego Świętego - Cudownego, Potężnego Apostoła i Męczennika Jedynego Pana Boga w Trójcy Przenajświętszej – Judy Tadeusza, Cudotwórcy, Niebiańskiego, Pocieszyciela i Wielkiego Patrona ludzi w sprawach beznadziejnych, a także do przyniesienia ulgi niejednemu sercu zbolałemu.
Postanowienie
Przyrzekam jak najszerzej rozpowszechniać Cześć i Nabożeństwo do Św. Tadeusza. Prócz Wotów ku Czci tego Wielkiego Orędownika postanawiam także składać Ofiary z moich nałogów, przywar i grzechów, dążąc do poprawy z miłości do tego Potężnego Opiekuna.
Modlitwa:
O Święty Tadeuszu! Wiem, że to „moje grzechy przewyższyły głowę moją" jak mówi Psalmista. Przyznaję też, że obecne rozpaczliwe położenie moje może być słuszną karą za tylokrotne obrażenia Wszechmogącego i Sprawiedliwego Boga. Ale kara ta jest nazbyt ciężka na wątłe moje ludzkie siły i odbierająca wszelką nadzieję. Dziś więc, w ostatnim dniu tej Nowenny, nie przestaję wołać do Ciebie z głębokości moich utrapień o ratunek.
Święty Cudotwórco, pośpiesz na ratunek, a pośpiesz zaraz i przebłagaj Boga Miłosiernego, aby mi wszystkie przewinienia darować raczył i karać zaprzestał. Przesławny Apostole, Tadeuszu Święty, dla tej Miłości, jaką serce Twoje pałało ku Panu Jezusowi, nie opuszczaj mnie w tej mojej potrzebie rozpaczliwej..................... (wymień tę Potrzebę).
O Panie, który wysłuchujesz ufnych i pokornych, użycz mi, za Wstawiennictwem Św. Apostoła Judy Tadeusza, Łaski najbardziej dla mej duszy potrzebnej……………… (wymień tę Potrzebę).
O Jezusie Nazareński, Królu Chwały, Synu Boga Żywego, zmiłuj się nade mną! Amen. Ojcze nasz... 9 Zdrowaś Maryo... Chwała Ojcu...
LITANIA DO ŚWIĘTEGO JUDY TADEUSZA
(do użytku prywatnego wyjęta ze starej Książeczki Św. Judy Tadeusza z Roku Pańskiego1794) – patrz wyżej.
MODLITWA DO ŚWIĘTEGO TADEUSZA APOSTOŁA – patrz wyżej.
Modlimy się również do Błogosławionego Ładysława z Gielniowa - Wielkiego Patrona Polski i Warszawy, także o Jego rychłą Kanonizację
†
IN SUMMA:
Rzekła Matka Jego sługom:
- „Cokolwiek wam rzecze, czyńcie”. (Święta Ewangelia Jana Świętego Rozdział II. W.5 w Przekładzie X. Jakóba Wujka, Wyd. z Roku Pańskiego 1923).
Odwiedzajcie codziennie Gazetę Warszawską, ponieważ to najlepszy Dziennik dla Polaków. Gazeta Warszawska jest aktualizowana codziennie.
† A. M. D. G. †
Źródło:
„ŚWIĘTY TADEUSZ APOSTOŁ I CUDOTWÓRCA POTĘŻNY U BOGA POCIESZYCIEL I ORĘDOWNIK W BEZNADZIEJNYCH NAWIEDZENIACH I ROZPACZLIWYCH OKOLICZNOŚCIACH ŻYCIA. NABOŻEŃSTWO, NOWENNA”, Instytut „Caritas”, Wilno, 1938; Polona.pl.
„Nowenna do Świętego Judy Tadeusza”, Warszawa, 1945; Polona.pl.
„OBLICZA ŚWIĘTYCH” Ernest Hello, Warszawa, 1910; Polona.pl.
„ŚW. JUDA TADEUSZ APOSTOŁ - PATRON W RZECZACH NAJTRUDNIEJSZYCH I BEZNADZIEJNYCH. NABOŻEŃSTWO DO ŚW. JUDY TADEUSZA”, Kielce, 1930; Polona.pl.
„MODLITWA BŁAGALNA DO ŚWIĘTEGO JUDY TADEUSZA PRZED JEGO OŁTARZEM”, 1935; Polona.pl.
„ŚWIĘTY JUDA TADEUSZ Apostoł Męczennik, Wielki Cudotwórca i Patron w rzeczach trudnych i beznadziejnych”, Warszawa, 1939; Polona.pl.
Materiały własne ♥ EX ♥ COR ♥ AD ♥ COR ♥
†
♥ IN ♥ CHRISTO ♥
†
AAN






