„…Ci niezwykle przebiegli wrogowie napełnili żalem i napoili goryczą Kościół,
Oblubienicę Nieskalanego Baranka i położyli świętokradcze ręce na jego najświętszych dobytkach.
W samym Świętym Miejscu, gdzie założony został Tron Św. Piotra i Tron Prawdy na oświecenie świata,
wznieśli oni tron swojej ohydnej bezbożności, z nikczemnym zamiarem, że gdy uderzy się w pasterza,
to owce się rozproszą…”.
| W 2018 roku Eugenio Scalfari przytoczył słowa, które Bergoglio rzekomo wyznał mu na temat swojej wizji życia pozagrobowego: „ Grzeszne dusze nie są karane: te, które żałują, otrzymują przebaczenie Boga i dołączają do szeregów dusz, które Go kontemplują, ale te, które nie żałują i nie mogą być przebaczone, znikają. Nie ma piekła, grzeszne dusze po prostu znikają ”. Te heretyckie brednie są wprost sprzeczne z wiarą katolicką, która uczy nas, że istnieje szczególny Sąd dla każdego, którego Bergoglio nie mógł uniknąć. Jego dusza zatem nie zniknęła ani nie rozpuściła się: będzie musiał rozliczyć się ze zbrodni, które popełnił, przede wszystkim za zajęcie tronu Piotra, aby zniszczyć Kościół katolicki i stracić tak wiele dusz. Ale jeśli ten niepapież i antypapież nie może już zaszkodzić Mistycznemu Ciału, jego spadkobiercy nadal pozostają, wywrotowcy, których nieważnie mianował „kardynałami” i którzy od dawna organizują się, aby zapewnić kontynuację rewolucji synodalnej i destrukcji papiestwa. Wspierają ich również konserwatywni kardynałowie i biskupi, którzy uważali, aby nie kwestionować prawowitości Jorge Bergoglio. To na tych ludzi spada największa odpowiedzialność za wynik następnego „konklawe”. |
W Wielki Czwartek Kościół czci z największą uroczystością niektóre z najważniejszych Tajemnic naszej Religii.
W starożytności ten błogosławiony dzień zaczynał się od pojednania publicznych grzeszników,
którzy odpokutowali swoje grzechy w Wielkim Poście.
Vivo ego, dicit Dominus: nolo mortem peccatoris, sed ut magis convertatur, et vivat
Wprowadzenie. na mszy w Wielkanoc Resurrexi, śpiewaliśmy w uroczystym Introicie tego najświętszego dnia.
To głos Wcielonego Słowa, które zwraca się do Ojca:
Zmartwychwstałem i jestem znowu z Tobą;
położyłeś na mnie swą rękę, Twoja mądrość jest godna podziwu.
Są to wersety z Psalmu 138 Wulgaty, które działają jako kontrapunkt do krzyku Golgoty:
Boże mój, Boże mój, czemuś mnie opuścił? Krzyk wzniesiony nie jako głos rozpaczy,
ale jako antyfona Doskonałej Ofiary, którą Arcykapłan celebruje na Krzyżu,
ofiarowując Siebie jako niepokalaną Ofiarę.
Słyszymy w nich odniesienie do Introitu Nocy Bożego Narodzenia:
Dominus dixit ad me: filius meus es tu, ego hodie genui te (Psalm 2:7)
– Pan powiedział do mnie: Ty jesteś moim synem, Jam Cię dziś zrodził .
Gdy się przybliżał Jezus ku Jeruzalem i przyszedł do Betfage do Góry Oliwnej,
tedy posłał dwóch Uczniów, mówiąc im: idźcie do miasteczka,
które jest naprzeciwko was, a natychmiast znajdziecie oślicę uwiązaną i oślę z nią.
Przyczyny dla których Pan Jezus, Pan Jezus unikający tak starannie wszelkich wynoszeń od świata,
chciał jednak uczynić wjazd tak triumfalny do miasta Jerozolimy na sześć dni przed swą Męką były te:
KAZANIE
NA UROCZYSTOŚĆ
ZMARTWYCHWSTANIA PAŃSKIEGO (1)
KS. JAN GALICZ SI (2)
––––––––
Pomniki chwały i królestwa Jezusa Chrystusa po Jego chwalebnym Zmartwychwstaniu.
Treść: Jezus Chrystus za życia nie królował, od ludzi królem nieuznany, a jak o życiu i czynach ludzi świetne, lecz znikome świadczą pomniki, tak o królowaniu Pańskim wiecznym wiecznie świadczą nigdy przez czas nie zgryzione monumenta: 1-ym to krzyż, który będąc w pogardzie, stał się przedmiotem czci i chwały najwyższej; – 2-gim grób, który po wszystkie czasy świadczy o wielkich tajemnicach; – 3-cim to opór ustawiczny i rozsypka narodu żydowskiego; – 4-tym wreszcie tryumf Boskiej nauki Chrystusa, odmiana i zwycięstwo przez nią świata.
BKP: Biskup pomocniczy z Kazachstanu krytykuje arcybiskupa C. M. Vigana.
Odpowiedź. 24.03.2025 Niniejszym odpowiadamy na oszczerstwa wobec arcybiskupa Carla Marii Vigano
ze strony biskupa pomocniczego Schneidera z Kazachstanu.
Podczas wywiadu dla Bractwa Matki Bożej Fatimskiej 10 marca biskupowi pomocniczemu Schneiderowi zadano absurdalne pytanie:
„Czy arcybiskup Vigano jest w schizmie?”. A Schenider udzielił jeszcze bardziej absurdalnej odpowiedzi: „Tak, niestety tak jest”.
