„Solidarność” pod kierunkiem Piotra Dudy zatracił całkowicie autorytet i chyba tylko przeszkadza.

"domagać się przeprowadzenia ogólnopolskiego referendum" -  kilku złodziei w Brukseli otrzymało telefon z instrukcjami, że zielony ład ma być i koniec, a ci będą wprowadzać wielkie referenda w tej sprawie, gdzie tu proporcje?

Red. Gazeta Warszawska

+

Europejski Zielony Ład stał się wrogiem numer jeden dla Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Związkowcy przyjadą 20 maja do stolicy, by domagać się przeprowadzenia ogólnopolskiego referendum w sprawie unijnej polityki klimatycznej, która w ich ocenie prowadzi do upadku polskiego przemysłu, likwidacji tysięcy miejsc pracy i pogorszenia bytu polskich pracowników.

Co musisz wiedzieć:

• W najbliższą środę 20 maja o godz. 12.00 odbędzie się wielka demonstracja Solidarności pod hasłem: „Razem dla Polski i Polaków”.
• Wydarzenie ma na celu wyrażenie poparcia dla prezydenta RP oraz jego inicjatywy referendalnej, a także przedstawienie postulatów NSZZ „Solidarność” dotyczących spraw społecznych i pracowniczych.

Spadła konkurencyjność unijnej gospodarki

Związek zawodowy Solidarność od lat sprzeciwia się unijnej polityce klimatycznej. Już w 2010 roku XXV Krajowy Zjazd Delegatów NSZZ „S” obradujący we Wrocławiu przyjął stanowisko, w którym zwrócił się o odstąpienie od wdrażania tzw. pakietu klimatycznego.

Opoka 12 , 1976

Londyn

Nadesłano mi z Rzymu trzy drukowane za­proszenia. Zawierają one trzy daty: 4 grud­nia 1975, 23 grudnia tegoż roku i 10 stycznia 1976. Oczywiście, zaproszenia nie są skierowa­ne do mnie; nie mieszkam zresztą w Rzymie. (Przesłał mi je do wiadomości ktoś, kto je otrzymał.

Pierwsze zaproszenie brzmi: “Prezydium Rady Polaków we Włoszech, sku­piającej niemal wszystkie organizacje polskie na tut. terenie, postanowiło zorganizować w Rzymie OGNISKO POLSKIE, którego celem będzie podtrzymywanie życia kulturalnego towarzyskiego i społecznego wśród Polonii rzymskiej.

To straszne, co mówi ten człowiek.

Jesteśmy zdradzeni przez wszystkich, jesteśmy sami i nieliczni.

Żadnego kapelana tam nie ma, a może nawet to i lepiej, bo zacząłby namawiać do zdrady i prowadził do zwątpienia.

Red. Gazeta Warszawska

Przestańcie legitymizować, normalizować, minimalizować lub usprawiedliwiać posoborową fałszywą religię i rewolucyjne zmiany wprowadzone po diabolicznym Soborze Watykańskim II. Radykalna wierność

Jednym z najcięższych grzechów potępionych w katolickiej teologii moralnej jest grzech zgorszenia, mimo to wielu współczesnych katolików w ogóle o nim nie myśli lub też ma bardzo słabe pojęcie o tym, co ten grzech naprawdę pociąga za sobą.

W najlepszym razie wielu ma mgliste pojęcie, że zgorszenie oznacza po prostu złe zachowanie w obecności innych lub dawanie złego przykładu moralnego. Gdyby ksiądz wślizgiwał się do lokalnego pubu każdego ranka o dziesiątej i wychodził dopiero późnym popołudniem, większość katolików natychmiast rozpoznałaby, że takie zachowanie wywołuje zgorszenie. Instynktownie zrozumieliby, że jego zachowanie osłabia szacunek dla kapłaństwa, szkodzi duszom i zachęca do braku szacunku.

Istnieje jednak inna, znacznie poważniejsza forma skandalu w naszych czasach, której wielu skądinąd poważnych i wiernych katolików regularnie dopuszcza się, nie zdając sobie sprawy z jej wagi. Ten rodzaj skandalu nie tylko osłabia dyscyplinę moralną i zagraża duszom doktrynalnie i duchowo, ale co gorsza, podważa katolicką kontrrewolucję i wspiera trwającą rewolucję przeciwko Królestwu Chrystusa.

Jedną z najczęściej pomijanych zasad społecznej nauki Kościoła jest zasada pomocniczości. Społeczeństwo nie powinno być zorganizowane jako masa odizolowanych jednostek wobec państwa, lecz jako żywy porządek rodzin, gmin, stowarzyszeń, zawodów, wspólnot i instytucji pośredniczących. Każda rzeczywistość ma swoją własną funkcję i godność, którą należy szanować.

Czy państwo można naprawić poprzez ograniczenie demokracji i użycie siły?

Zabierowski, M. Kamińska[1][1]

W czasie zamachu majowego, trwającego od 12 do 15 maja 1926 roku, zginęło łącznie 379 osób — 215 żołnierzy oraz 164 cywilów, wśród nich także dzieci. Około tysiąca osób zostało rannych. Był to jeden z najbardziej dramatycznych momentów II Rzeczypospolitej: Polacy strzelali do Polaków w samym centrum Warszawy, a spór polityczny został rozstrzygnięty siłą wojskową. Skala ofiar pokazuje, że przewrót majowy nie był jedynie – jak to mówimy - politycznym przesileniem, lecz faktycznym konfliktem zbrojnym wymierzonym przeciw legalnemu porządkowi konstytucyjnemu państwa.