„Niech Kościołowi zostanie dana pewna, widzialna głowa i niech zaćmienie prawdziwego Kościoła wreszcie dobiegnie końca”.

+

   Duży postęp, a nawet przyspieszenie.
   

  „Święte Zgromadzenie” powinno postawić kropkę nad „i”, - ogłaszając Sede Vacante -  inaczej będzie tylko gadanie i gadanie.
„Święte Zgromadzenie” powinno zadeklarować Sobór Watykański za niebyły i nieważny. Ogłosić, że sygnatariusze dokumentów są potępieni, gdyż popadli w stan apostazji, bo uznali bogów islamu i judaizmu za swoich, czyli złamali Pierwsze Przykazanie.
Dalej powinno się ogłosić, że skutkiem tego Kościół jest w stanie Sede Vacante i należy bezzwłocznie wybrać Papieża oraz nakazać szajce watykańskiej bezdyskusyjnie opuścić Rzym!

   To jest niezbędne do normalnego funkcjonowania Kościoła i Świata. Świata również, bo te obecne wojny są rezultatem żydowskiego rozpasania, a to skutkiem wielowiekowej tolerancji wobec żydów, a głównymi mecenasami tego obłędu byli samozwańczy posoborowi papieże, a nie tylko posoborowi.

   Świat stoi na Kościele, a Kościół na Papieżu. Deus vult!
Strasznej sytuacji w świecie nie da się odwrócić bez potępienia Soboru W II i jego błędnych nauk, które głoszono. Jeśli ktoś tego nie rozumie, ten nie rozumie niczego.

Red. Gazeta Warszawska

+

Instrukcja masońska w sprawie wyboru Papieża (a)

"PRZEGLĄD POLSKI"

Instrukcja Wysokiej Wenty (Alta Vendita) karbonariuszy z 1818 r. (b)

Gdyśmy się już ukonstytuowali jako korporacja czynna i gdy nowy porządek do lóż wprowadzonym został, czy one bliskimi, czy dalekimi są od centrum, występuje znowu na najbliższą widownię myśl, która wszystkich do odrodzenia zmierzających od dawna bardzo gorąco zajmowała. Ta myśl jest to wyswobodzenie Włoch, za którym w oznaczonym dniu oswobodzenie całego świata, braterska rzeczpospolita i jedność ludzkości pójść musi. Tej myśli bracia nasi we Francji jeszcze nie schwycili. Oni sądzą, że rewolucyjne Włochy mogą sprzysięgnąć się potajemnie, tu i ówdzie jakiego szpiega policyjnego, albo zdrajcę sztyletem ugodzić, a tymczasem te zdarzenia, które poza Alpami, odnośnie do Włoch, albo bez Włoch się ziściły, cierpliwie jako jarzmo przyjmować. Ten błąd był dla nas już nieraz nieuleczalnym. Nie należy go słowami zwalczać – znaczyłoby to jeszcze go więcej rozszerzać, ale czynami zniweczyć. I tak, pomiędzy licznymi dolegliwościami, co do których najzapaleńsze duchy naszych (wysoko stopniowych) lóż czynność swoją zwracają, jest jedna, o której nigdy nie powinniśmy zapominać.

„Z jednej strony mamy chrześcijańską Europę suwerennych narodów, z drugiej Europę masońską, talmudyczną i synarchiczną”.