Drodzy bracia i siostry w Chrystusie, 

Jako następca Apostołów, mam uroczysty obowiązek nie tylko głoszenia Ewangelii, ale także pomagania wiernym w rozpoznawaniu duchów epoki w świetle niezmiennej prawdy powierzonej Kościołowi przez naszego Pana Jezusa Chrystusa. Św. Paweł napominał Tymoteusza: „Głoś naukę, bądź natarczywy w porę, nie w porę; wytykaj błędy, proś, strofuj z całą cierpliwością i nauką” (2 Tm 4, 2). Ten obowiązek spoczywa na każdym biskupie, któremu powierzono strzeżenie depozytu wiary.  

Dlatego uważam za istotne, aby odnieść się do obaw związanych z niedawno opublikowaną encykliką Ojca Świętego Leona XIV „Magnifica Humanitas”. Niektórzy uznali jej fragmenty za wnikliwe i przekonujące. Inni odczuwali głęboki niepokój podczas jej lektury – obawę, że pod wieloma prawdziwymi stwierdzeniami dokument odzwierciedla szerszą zmianę teologiczną, która grozi umieszczeniem człowieka w centrum, w sposób przesłaniający prymat Boga.  

Ponieważ te pytania dotykają sedna samej wiary katolickiej, uważam, że konieczne jest przeprowadzenie wnikliwej refleksji doktrynalnej. Nie czyni się tego w duchu wrogości czy buntu, ani z chęci siania zamętu czy podziałów w Kościele. Prawdziwa miłość wymaga raczej jasności. Wierni zasługują na pasterzy, którzy są gotowi mówić szczerze, gdy teologiczne akcenty lub ramy postępowania wydają się wpędzać dusze w zamęt. 

Bractwo Kapłańskie Świętego Piusa X odpowiada na niedawne oświadczenie Stolicy Apostolskiej dotyczące ekskomuniki w przypadku konsekracji biskupich dokonanych 1 lipca.

ENCYKLIKA

MAGNIFICA HUMANITAS

OJCA ŚWIĘTEGO
LEONA XIV
O TROSCE O OSOBĘ LUDZKĄ
W DOBIE SZTUCZNEJ INTELIGENCJI

Ewangelia (Mt 7, 6-11)

⁶Nie dajcie tego, co święte psom i nie rzucajcie swych pereł przed świnie,

by ich nie podeptały swoimi nogami i was, obróciwszy się, nie rozszarpały.

Biblia Pierwszego Kościoła

Septuaginta

Tłumaczenie: x. Remigiusz Popowski SDB

   Gorliwie miłujemy i szanujemy Ojca Świętego, nawet w sytuacji, kiedy od ponad pół wieku nie ma Go wśród nas. Z wielkim utęsknieniem wyglądamy Jego przyjścia jako Pasterza, Namiestnika Pana.

Prevost nie jest papieżem, bo nikt, kto złamał Pierwsze Przykazanie — uznając bogów żydowskich i islamskich, papieżem być nie może.

   Jest przykre i groźne to, że Bractwo tak lekkomyślnie szafuje Tytułem. Bractwo peroruje o konieczności strzeżenia się przed błędami Soboru, a samo zachowuje się dwuznacznie, a czym wprowadza zamieszanie wśród wiernych pragnących uformować szyki obozu prawowierności.

Red. Gazeta Warszawska

+

Ojcze Święty!

Od ponad pięćdziesięciu lat Bractwo św. Piusa X usiłuje przedstawić Stolicy Apostolskiej swój problem sumienia w obliczu błędów, które niszczą wiarę i moralność katolicką. Niestety, wszystkie podjęte rozmowy pozostały bez rezultatu, a wszystkie wyrażone troski nie spotkały się z żadną prawdziwie zadowalającą odpowiedzią.

Od ponad pięćdziesięciu lat jedynym rozwiązaniem, jakie Stolica Apostolska zdaje się rzeczywiście brać pod uwagę, są sankcje kanoniczne. Ku naszemu wielkiemu ubolewaniu, prawo kanoniczne wydaje się być używane nie po to, by umacniać w wierze, lecz by od niej oddalać.