Dla wielu tradycyjnych katolików arcybiskup Lefebvre był i jest nadal pewnego rodzaju autorytetem, którego opinie teologiczne traktowane są niemal jak magisterium Kościoła. Ta postawa to błąd, ponieważ autorytetami w Kościele mogą być jedynie papież i będący w jedności z nim biskupi. Niemniej w czasach zamętu i upadku Wiary takie podejście jest do pewnego stopnia zrozumiałe. Dlatego warto zaznajomić się z poglądami francuskiego prałata odnośnie do wielu kontrowersyj teologicznych, dzielących niestety obóz zachowawczo-katolicki, a które nie są mile widziane przez obecne kierownictwo Bractwa Kapłańskiego Świętego Piusa X. Nie jest naszą intencją przekonywanie nikogo, że arcybiskup był sedewakantystą, a jedynie że jego stosunek do sedewakantyzmu zmieniał się w zależności od wielu czynników, w tym przede wszystkim od sytuacji w Watykanie.

Jego najostrzejsze wypowiedzi datować można na połowę lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku, a więc już po nałożeniu przez modernistycznych heretyków kary suspensy na kapłanów Bractwa. Kolejne – po bluźnierczym skandalu w Asyżu w 1986 roku. Warto pamiętać, że w wystąpieniach arcybiskupa znajdziemy wiele sprzecznych poglądów na tę samą rzecz, świadczących o żywym reagowaniu na zmieniające się okoliczności w Bractwie i Kościele, a także o pewnej niekonsekwencji teologicznej.

„Niech Kościołowi zostanie dana pewna, widzialna głowa i niech zaćmienie prawdziwego Kościoła wreszcie dobiegnie końca”.

+

   Duży postęp, a nawet przyspieszenie.
   

  „Święte Zgromadzenie” powinno postawić kropkę nad „i”, - ogłaszając Sede Vacante -  inaczej będzie tylko gadanie i gadanie.
„Święte Zgromadzenie” powinno zadeklarować Sobór Watykański za niebyły i nieważny. Ogłosić, że sygnatariusze dokumentów są potępieni, gdyż popadli w stan apostazji, bo uznali bogów islamu i judaizmu za swoich, czyli złamali Pierwsze Przykazanie.
Dalej powinno się ogłosić, że skutkiem tego Kościół jest w stanie Sede Vacante i należy bezzwłocznie wybrać Papieża oraz nakazać szajce watykańskiej bezdyskusyjnie opuścić Rzym!

   To jest niezbędne do normalnego funkcjonowania Kościoła i Świata. Świata również, bo te obecne wojny są rezultatem żydowskiego rozpasania, a to skutkiem wielowiekowej tolerancji wobec żydów, a głównymi mecenasami tego obłędu byli samozwańczy posoborowi papieże, a nie tylko posoborowi.

   Świat stoi na Kościele, a Kościół na Papieżu. Deus vult!
Strasznej sytuacji w świecie nie da się odwrócić bez potępienia Soboru W II i jego błędnych nauk, które głoszono. Jeśli ktoś tego nie rozumie, ten nie rozumie niczego.

Red. Gazeta Warszawska

+