Zamach na gen. Sikorskiego, cz.3
Jerzy Kleban

Czy Churchill mógł być mordercą?  Nawet Hochhuth mówi, że „tak”, ale on mówi w określonym celu. Zaskakująco, mówi on jednak…..prawdę.

„Operacja Arkadia”, mapy „Nowego Porządku” wskazują na to, że nobliwy arystokrata i premier nie cofał się przed pospolitym fałszerstwem. Tylko T. Kisielewski et consortes
oddalają i kierują wszystkie „fakty dowodowe” w stronę Kremla. Czy Churchill cofnąłby się przed „mokrą robotą”?
W pewnym miejscu swej książki T. Kisielewski zauważa, że…Ale lepiej zacytujmy ten fragment, gdyż jest on kluczowy dla całej książki:

„ …Nigdy nie uważałem ,by rozkaz zabicia polskiego premiera wydał brytyjski premier… Foot popełnił częsty wśród historyków błąd, utożsamiając wywiad in corpore z jego kierownictwem, a działania renegatów z wykonywaniem rozkazów kierownictwa MI6 lub nawet rządu ….”.

Zamach na gen. Sikorskiego, cz. 2

Jak miano by rządzić tym nowym światem?  Miały to być “Rady Kontynentalne”, stanowiące “Tetrachię Świata“. Sowiety miały by już zapewnione miejsce we współrządach:

“(…) Może Pan, Drogi Panie Zabrousky, zapewnić Stalina, ze ZSRR zasiądzie w Dyrektoriacie tych Rad /Europy i Azji/ na równych prawach oraz z równością głosu ze Stanami Zjednoczony-mi i Anglią, że będzie członkiem wysokiego trybunału…”

W “Tetrarchii Świata” zauważamy brak “czwartego mocarstwa“, Francji. Zostanie ona “ukarana” przez Iluminatów za “współpracę z Niemcami” a głównie za anty- masońskie nastawienie rządu w Vichy:

“(…)W tych warunkach to tak wysokie stanowisko w kierownictwie Tetrarchią Świata powinno zadowolić Stalina i sprawić, że nie będzie ponawiał żądań, które stwarzają problemy nie do rozwiązania; sekretariat jednakże jest przeznaczony dla Francji, z głosem
doradczym, a nie rozstrzygającym, jako nagroda za jej opór i kara za jej wewnętrzne załamanie.(…)”

ZAMACH NA GEN. SIKORSKIEGO.

Jerzy Kleban

W powodzi książek i artykułów poświęconych zamordowaniu gen. Wł. Sikorskiego, 4 lipca 1943 r. w Gibraltarze , daje się bez trudu zauważyć trend, mający obarczyć za mord Churchilla, Stalina, gen. Andersa a nawet samego szefa Abwehry, Canarisa.
Pomimo niesamowitych karkołomnych umysłowych sztuczek, mrówczej pracy i penetracji “dostępnych źródeł” mordercy gen. Sikorskiego nie zostali wskazani palcem przez spolegliwych autorów.
Nie dziwię się temu: o ile wskazanie palcem na Hitlera czy Stalina jest wejściem na powszechnie zaakceptowaną ścieżkę “poprawności demokratycznej” i ” jest dobre”, o tyle napaść na premiera W. Brytanii, Churchilla, nosiłaby już wszelkie znamiona “politycznej niepoprawności”, wykluczającej autorów z grona “poważnych pisarzy”, mogących się nieźle i bezpiecznie pożywić przy demoliberalnym żłobie.

Chłodna analiza znanych powszechnie faktów i wskazanie palcem na właściwych morderców wywołałaby w tej pociesznej gromadce literackich, pożytecznych idiotów, wśród nobliwych światowych polityków a także wśród “intelektualistów”, znaczące podniesienie brwi, byłoby poddane “surowej, wnikliwej krytyce“, nie dałoby równie miłego brzęku pieniędzy w kieszeni i chlupotu pluskwianej whisky w szklance.
Wskazanie palcem na żydowskich zamachowców byłoby już “niewybaczalną zbrodnią”, bo, jak powszechnie wiadomo, wszyscy żydzi są “miłosierni, niewinni i dobrzy” ( tzw. “holokaust” ) ; to świat zewnętrzny stale na nich napada i szczuje do ich zabijania. Ale oni tego, oczywiście, nic robią i w ” najlepszym wypadku tylko się bronią”…