GENEZA UPADKU POLSKI.

Przyczyny upadku Polski. Nie społeczne przyczyny doprowadziły Polskę do upadku. Nieszczęśliwy przypadek — wygaśnięcie dynastyi. Znaczenie dziejowe kolonizacyi Eitwy i Rusi. Czynniki spójni z Wę­grami, Czechami INiezrównanie ważniejsze czynniki spójni z Litw^Tą. Unia z Eitw⁷ą była czynnikiem rozwmju i potęgi. Unia kościelna — nieszczęściem. Od XVI st. główną antagonistką Polski stała się Mo­skwa. Czynniki zwycięstwa Moskwy. Brak drugiego frontu w ciągu stuleci. Antyteza ustroju Rosyi i Polski. Nadmierny fiskalizm rosyjski. Zastój budżetowy Rzeczypospolitej. Elekcya znosi ciągłość w polityce zewnętrznej. Elekcya wytwarza liczne wzajemnie neutralizujące się organy polityki zewnętrznej.

Prawdziwa medycyna to taka, która zapobiega chorobom, eliminuje ich przyczyny i pozwala naturze działać.

W takich warunkach szanse na wyzdrowienie są stuprocentowe.

PARYŻ

ALBERT SAVINGS, WYDAWCA

książki Sławomira Leśniewskiego „Chmielnicki. Burzliwe losy Kozaków”.

„Nadszedł więc pamiętny dzień, w którym los religii katolickiej, Rzeczypospolitej, króla i, żeby prawdę powiedzieć, całego chrześcijaństwa zawisł od beresteckich pól”.

Jak widać, kanclerz litewski uderzył w najwyższe tony, aby dostatecznie obrazowo przedstawić grozę sytuacji i dramaturgię konfrontacji polsko-kozackiej, do jakiej doszło pod Beresteczkiem. Wydaje się jednak, że chrześcijaństwo w swojej ogromnej masie zapewne nie poniosłoby większego uszczerbku nawet w przypadku zupełnej klęski Polaków. Szczęśliwie mieli uniknąć tego losu.

Recenzja Spencera J. Quinna,
marzec 2026 r.

Czy naprawdę warto było toczyć wyniszczającą wojnę, aby Polska stała się ofiarą nie Hitlera, a Stalina, aby w Europie Wschodniej istniało imperium sowieckie, a nie niemieckie, abyśmy mogli stawić czoła nie Japonii, a sługusowi Stalina, Mao Tse-tungowi, na Wschodzie? Wojna i powojenne emocje uniemożliwiły szczere zmierzenie się z tymi pytaniami. Jednak tragiczny opis wydarzeń w Polsce, przedstawiony w tym rozdziale, z pewnością sugeruje, że istnieje argument za odpowiedzią negatywną.

—William Henry Chamberlin

Gdyby zmuszono mnie do krótkiego opisania  Drugiej Krucjaty Ameryki,  rewizjonistycznego opisu przywództwa aliantów w czasie II wojny światowej autorstwa Williama Henry'ego Chamberlina, na myśl przychodzą mi dwa słowa: trzeźwa księgowość. W niemal każdym rozdziale autor ocenia Stany Zjednoczone i Wielką Brytanię pod kątem standardów, które same sobie wyznaczyły, dążąc do pokonania państw Osi. Czy spełniły te standardy? Czy ich deklarowane cele zostały osiągnięte? Czy świat po wojnie był w lepszym stanie niż przed wojną? Z pewnością takie pytania zasługują na szczere odpowiedzi.