Podczas obchodów Halloween kilka tygodni temu wydawało mi się, że jest to odpowiednia okazja, aby zainteresować się ciemniejszymi, przerażającymi aspektami europejskiego folkloru dotyczącego Żydów. W ostatnich latach zaintrygowała mnie rosnąca literatura łącząca opowieści o wampirach, zarówno wczesnonowożytne, jak i współczesne, z historią interakcji europejsko-żydowskiej. ^[1]Wiele z tej literatury twierdzi, że wampiry są w większości zastępcami europejskich niepokojów o Żydów, z postacią wampira i alegorią przedstawiającą Żydów jako wampiry, działające jako mechanizmy odczłowieczające ułatwiające rzekomy ucisk narodu żydowskiego. Chociaż zwykle zgadzam się, że alegorie wampirów były używane przeciwko Żydom, zwłaszcza w latach 1880-1945, nie jest to samo w sobie interesujące. Wszystkie grupy angażują się w strategie odczłowieczania przeciw wrogim frakcjom, a strategie te można znaleźć w Talmudzie tak samo, jak gdziekolwiek indziej. ^[2] Moje zainteresowanie nie polega więc na tym, że Europejczycy mogli zaprojektować lub majstrować przy wizerunku wampira w celu zaatakowania Żydów, ale co dokładnie można powiedzieć o Żydach w przedstawieniu wampira, i Czemu.