"Zaprzysiężenie Karola Nawrockiego. Obawiam się kompletnych szaleństw"

Zawsze powtarzam, że aby dostrzec Prawdę, człowiek musi się zatrzymać. Wyrwać się z pędzącego tłumu, najczęściej zmierzającego ku przepaści; stanąć z boku i spokojnie przeanalizować to, co widzi. Tylko wtedy można trafnie ocenić rzeczywistość. Każdy powinien to zrobić – niezależnie od tego, czy uważa się za tradycjonalistę, modernistę, demokratę czy republikanina. To bez znaczenia, bo wszystkie ludzkie ideologie – prędzej czy później – prowadzą do zguby, choćby przez własne błędy.

Ludzie pędzą przez życie, tocząc walki – często nie zdając sobie sprawy, z kim tak naprawdę walczą. To prowadzi do zaskakujących, czasem tragicznych sytuacji.

Dla lepszego zrozumienia przytoczę przykład z historii – brutalny, lecz niezwykle wymowny.
17 września 1939 roku Związek Radziecki zdradziecko napadł na Polskę, wspierając hitlerowskie Niemcy. Przyjacielskie uściski Wehrmachtu i czerwonoarmistów stały się symbolem podobieństwa tych dwóch totalitarnych ideologii. Nie ma znaczenia, że później rzuciły się sobie do gardeł – ich wspólnym celem było zniszczenie Polski.