Ty jesteś Królem Izraela,
potomkiem Dawida i chwalebnym;
w imię Pana
przychodzisz, błogosławiony Królu.

Teodulf Orleański,
Hymn Chwała, cześć i uwielbienie.

Gloria, laus et honor tibi sit, Rex Christe Redemptor . Gdy rozbrzmiewa starożytny hymn, śpiewany w Niedzielę Palmową przed zamkniętymi drzwiami kościoła, procesja duchowieństwa i wiernych uroczyście wkracza do nowego Jeruzalem, otwierając jego solidne drzwi potrójnym uderzeniem procesyjnego Krzyża. Sugestywna ceremonia Drugiej Niedzieli Męki Pańskiej przypomina triumfalny wjazd Naszego Pana do Miasta Świętego, zapowiedziany przez wjazd Salomona (1 Krl 1, 32-40). Ma ona zatem wybitnie królewską naturę, ponieważ wraz z objęciem Świątyni jest On rozpoznawany i chwalony jako Bóg, jako Mesjasz i jako Król Żydów: Chrystus, Χριστός, Pomazaniec Pański. Jego Boskie Królestwo zostało już wcześniej doświadczone i uczczone przez Mędrców w grocie betlejemskiej: złotem za Króla Królów, kadzidłem za Boga Żywego i Prawdziwego, mirrą za Kapłana i Ofiarę.