Materializm, przygodność, depopulacja, etyka
AI i kapitalizm jako modele parametryzujące człowieczy los
Cz. II
Mirosław Zabierowski, Maciej Kamiński[1][1]
Przedstawiamy rozbudowaną krytyczną analizę i diagnozę tzw. transformacji od r. 1989, czyli narzucenia systemu z chaosu porządek. Głównym wynikiem analizy, prowadzonej przez kilka dekad, od roku 1989, jest teza, że przyjęcie kapitalistycznego modelu gospodarczego doprowadziło nie do rzeczywistego rozwoju Polski, lecz do redukcji potencjału gospodarczego i demograficznego, utraty majątku narodowego, emigracji oraz osłabienia więzi społecznych. Niezwykle ważne jest nasze stwierdzenie, że społeczeństwo, w tym większość środowisk określających się jako patriotyczne, zostało poddane zorganizowanej presji psychologicznej, która utrudniała krytyczne używanie podstawowych w komunikacji pojęć, jak np. kapitalizm, ale też: naród, PKB, patriotyzm, małe ojczyzny, materializm, marksizm, ewolucjonizm, euroregiony, wolny rynek, z chaosu porządek. Na prośbę czytelników ponownie przedstawiamy osiągnięcia z cz. I.
- Dostrzegamy zgrzybiałość kapitalizmu. - Pierwsza część analizy koncentruje się na krytyce kapitalizmu XXI wieku. Sprzeciwiamy się określaniu przez patriotów współczesnego kapitalizmu mianem kapitalizmu XIX-wiecznego. To taki sam błąd, jak tych, którzy 5, 10, 20, 30, 38 lat „dokonań” [2][2] systemu z chaosu porządek nazywają neo-marksizmem. To „neo” jest potrzebne, żeby nie wyszło, że kapitalizm to marksizm; zresztą nie mając pojęcia nawet, że marksizm uznaje ową ewolucyjną zasadę (z chaosu porządek), ale jest warstwowy, w przeciwieństwie do kapitalizmu.
I.1) Patrioci, a tym bardziej ludzie o ambiwalentnym światopoglądzie, obojętni, chcą się tylko dopasować (część broni kapitalizmu jak niepodległości) do nowej sytuacji, nie chcą brać pod uwagę milionów ofiar na bezrobociu i nie chcą uznać wadliwości kapitalizmu i wymyślają przymiotnik, że jest to kapitalizm dziewiętnastowieczny. [3][3]
