Zaplecze prezydenckie K. Nawrockiego musi być bardzo nieprofesjonalne, mierząc jego prymitywne wypowiedzi i zachowania, szkodzące jego wizerunkowi jako męża stanu.
No albo jest bardzo profesjonalne, bo ma za zadanie jego ośmieszenie, a to się bardzo udaje.

Red. Gazeta Warszawska

+

Ekscelencjo, Czcigodny Księże Nuncjuszu – Dziekanie Korpusu Dyplomatycznego w Rzeczypospolitej Polskiej,

Wasze Ekscelencje, Szanowni Państwo Ambasadorowie,

Członkowie Korpusu Dyplomatycznego,

Szanowny Panie Premierze,

Szanowni Panowie Posłowie obecni dzisiaj z nami, za co dziękuję, Drogi Panie Generale,

Szanowni Państwo Ministrowie,

Eminencje, Wasze Ekscelencje, Czcigodni Księża Biskupi, Ekscelencjo,

Wielce Szanowni Państwo,

Wszyscy Dostojni Przybyli Goście!

Excellencies, Ladies and Gentelmen!

Bardzo się cieszę, że mogę gościć Państwa w Pałacu Prezydenckim na początku Nowego Roku. To dla mnie zaszczyt i wielka przyjemność. Dziękuję Jego Ekscelencji Nuncjuszowi za ciepłe słowa, serdeczne życzenia. Z głębi serca dziękuję też za słowa świętego Papieża Polaka Jana Pawła II, największego Polaka w XX wieku i polskiej historii. To dla nas, dla narodu polskiego bardzo ważne.

Ogólne niepokoje na Bliskim Wschodzie

11.01.2026 | 18:40

Redakcja | e-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Jak donoszą źródła, saudyjski następca tronu Mohammed bin Salman (MBS) buduje nową oś sunnicko-saudyjską, obejmującą Turcję, a być może także inne państwa Zatoki Perskiej, która jest otwarcie wrogo nastawiona do Izraela.

To „przebudzenie” sunnitów wpisuje się doskonale w eschatologiczną (apokaliptyczną) interpretację Aleksandra Dugina, rosyjskiego filozofa uważanego za „mózg” Putina.

W niedawno opublikowanym nagraniu wideo Dugin mówi, że ostatnie wydarzenia na Bliskim Wschodzie sprawiły, że Izraelczycy poczuli, iż są prawdziwymi wybrańcami Boga.

„Jesteśmy teraz na rozdrożu różnych osi czasów ostatecznych” – mówi Dugin.

POLITICO analizuje, kto otwiera Malbeca — a kto płacze nad swoim Bordeaux (ahem, Emmanuel Macron, ahem).

Największa w historii Europy umowa handlowa w końcu doczekała się akceptacji w piątek po 25 latach negocjacji. 

Dotarcie do tego celu kosztowało krew, pot, łzy i wyczerpujące dyskusje, ale kraje UE w końcu poparły umowę z blokiem Mercosur, torując drogę do utworzenia strefy wolnego handlu obejmującej ponad 700 milionów ludzi w Europie i Ameryce Łacińskiej.