Veni, Sancte Spíritus,
et emítte cǽlitus
lucis tuæ rádium.

Przyjdź, pater páuperum,
przyjdź, dator múnerum,
przyjdź, światło serca.

Przyjdź, Duchu Święty: ześlij z nieba promień Twojego światła. Światło Prawdy Ojca i Syna, ogień Miłości, który pochodzi od Obu, płomień nadziei w udrękach. Spraw, aby Twoje niebiańskie doskonałości zajaśniały na tym biednym, zbuntowanym świecie, na tym Twoim Kościele przyćmionym przez fałszywych pasterzy i najemników, na wiernych i kapłanów, na każdą duszę, którą wieczny Syn Ojca, przy Twojej boskiej współpracy, odkupił wcielając się i stawiając czoła Męce w odkupieniu naszych grzechów. Spraw, aby Twój Kościół, dziś upokorzony, znów stał się Domina gentium : niech zajaśnieje światło Prawdy, którą Nasz Pan nakazał mu głosić; niech głos świętych Pasterzy, Doktorów Wiary, zabrzmi na nowo w wiernym przekazie niezmiennej doktryny.

Przyjdź, Światłości serc: oświeć intelekt i rozpal serce papieża Leona, aby nie był już Szymonem, ale Piotrem. Niech rozpozna i potępi błędy i odstępstwa soborowego i synodalnego Kościoła, przywracając Oblubienicę Baranka do jej roli Matki i Nauczycielki wszystkich narodów, jedynej Arki zbawienia, jedynej bezpiecznej przystani w szalejącej burzy. Przyjdź, o Paraklecie, i spraw, aby z naszych ambon rozbrzmiewało to, czego nauczył nas Nasz Pan: To jest życie wieczne, aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa (J 17,3).

Przyjdź i poprowadź Leona w odnowieniu Kościoła i Papiestwa, aby mógł w pełni sprawować władzę, którą Najwyższy i Wieczny Papież nadał Piotrowi i jego prawowitym następcom. Natchnij go uległością wobec Twoich rad, determinacją do strzeżenia i umacniania Owczarni Pańskiej w jedności jednej katolickiej i apostolskiej wiary, ufnością w Twoją nieomylną pomoc, aby stawić czoła wrogom Chrystusa nie ludzkimi siłami, ale w pokornym naśladowaniu Zbawiciela i w zgodzie z Jego boską Wolą.

Przyjdź, Ojcze ubogich: przyjdź i napełnij swoimi darami tych, którzy pokornie uznają, że wszystkiego im brakuje, tych, którzy realistycznie rozumieją, że bez Twojego nadprzyrodzonego światła nasze serca błądzą w ciemności.

Doskonały pocieszyciel,
słodka dusza gospodarza,
słodkie orzeźwienie.

In labor réquies,
in æstu tempéries,
in fletu solácium.

Przyjdź, Pocieszycielu: wlej pokój w Twoich wiernych, wstrząśniętych szalejącą burzą, w nasze serca rozdarte przez mękę, z którą Mistyczne Ciało Jezusa Chrystusa, wleczone przed nowy Sanhedryn, mierzy się w śladach boskiego Mistrza. Zstąp, o Duchu, by zamieszkać w naszej duszy, czyniąc ją godnym mieszkaniem Najświętszej Trójcy. Udziel rozejmu w duszącej walce, z którą Twoi słudzy mierzą się codziennie, dając świadectwo Synowi, od którego z Ojcem pochodzisz.

Daj odpoczynek naszym trudom, ochłodę w upale pustyni, którą przemierzamy ku niebiańskiej ojczyźnie, ulgę we łzach Twojej Oblubienicy upokorzonej przez niegodnych kapłanów i letnich wiernych.

Ty, który z ust swoich wyrzucasz miernoty (Ap 3,16), wynagradzaj swoją łaską nasze niewierności, nasze słabości, nasze wahania. Uczyń nas odważnymi żołnierzami Chrystusa, prowadź Sług Twojego Kościoła, aby byli dla nas przykładem, a nie zgorszeniem, i aby pozwolili się prowadzić Tobie na drodze wiecznego zbawienia wraz z trzodą, którą Pan im powierzył.

O błogosławiony Lux,
reple cordis íntima
tuórum fidélium.

Sine tuo númine,
nihil est in mómine
nihil est innóxium.

Ty, który jesteś najczystszym światłem, które prowadzi do chwały Nieba, napełnij serca Twoich wiernych, abyśmy uznali, że bez Ciebie, bez Twojej ochrony, jesteśmy niczym i nic w nas nie jest bez winy. W obecnych próbach, w natarczywym oblężeniu świata wrogiego Prawdzie i Dobru, odnów w nas i w całym ciele kościelnym pewność ostatecznego zwycięstwa i świadomość, że krzyż, który Nasz Pan nam wyznaczył, może być niesiony tylko z Twoją pomocą, tylko z Twoją Łaską.

Umyj to, co jest sórdidum,
wysusz to, co jest sznurowane,
ulecz to, co jest sáucium.

Flecte quod est rígidum,
fove quod est frigidum,
rege quod est dévium.

Zmyj grzechy, którymi są splamieni pasterze Twojego Kościoła; nawodnij jego wysuszone grudy odradzającą wodą Twojej Łaski i gorliwością świętych kaznodziejów Ewangelii; uzdrów krwawiące rany, które go dotykają z powodu niewierności jego Hierarchii i jego członków. Nagnij, o Duchu Paraklecie, twardość naszych karków, zbyt często skłonnych do kompromisu; ogrzej nasze serca zatwardziałe mrozem nieczułości i egoizmu; wspomóż nasze słabości, przywracając w Łasce boski porządek, który nasze grzechy rozbiły.

Oczyść ciało kościelne, Duchu Pocieszycielu. Oczyść brud, który oszpeca oblicze Twojej Oblubienicy; wykorzenij błędy i odstępstwa, które udaremniają jej misję; przywróć jej potrójną koronę, która otacza jej głowę, berło jej apostolskiej misji, autorytet i autorytet jej Apostołów. 

Od tuis fidélibus,
in te confidéntibus,
sacrum septenárium.

Z cnoty méritum,
z salútis éxitum,
z perénne gáudium. Amen.

Udziel swoim wiernym, którzy pokładają w Tobie nadzieję, nadprzyrodzonej pomocy Twoich Darów. Udziel uznania zasług za nasze dobre uczynki, łaski wiecznego zbawienia w opuszczeniu tej doliny łez, radości błogosławieństwa w kontemplacji Najświętszej Trójcy. I jak po upokorzeniu i mękach Męki zwycięski Zbawiciel powstał z martwych, tak niech passio Ecclesiae , która prowadzi Ją na Kalwarię, szybko przemieni się w triumf i chwałę, ukazując raz jeszcze ludziom prawdziwe oblicze Matki Świętych, obrazu niebiańskiego Miasta .

Przyjdź, boski Pocieszycielu: zstąp na Źródło, w którym dusze odradzają się do życia Twojej Łaski. Zstąp na Twoich Kapłanów i potwierdź Swoją mocą to, co błogosławi ich ręka; oczyść dusze, które rozgrzeszają; towarzysz na arenie umierającym, którzy powierzają się Tobie. Zstąp na chrześcijańskich małżonków, dziś wystawionych na zaciekłe ataki wroga: natchnij w nich determinację, by chronić i wychowywać swoje dzieci w Twoim świętym Prawie. Zstąp na nasze ołtarze, o Duchu Uświęcający: zstąp i uczyń Świętą Ofiarę składaną przez Twoich Ministrów akceptowalną dla Najświętszej Trójcy. Przyjdź i pobłogosław ofiarę i zadośćuczynienie, które składają Boskiemu Majestatowi za Twój święty lud.

Przyjdź, Duchu Święty: napełnij serca Twoich wiernych i zapal w nich ogień Twojej Miłości. Ty, który jesteś nieskończoną Miłością, która pochodzi od Ojca i Syna. Tobie utożsamij Trójcę, cześć i chwałę na wieki wieków. I niech tak będzie.

+ Carlo Maria Viganò, arcybiskup

8 czerwca MMXXV
Niedziela Zesłania Ducha Świętego