Acetylocholina jest „neuroprzekaźnikiem” nerwów cholinergicznych, w tym układu przywspółczulnego.
Cholinoesteraza (lub acetylocholinoesteraza) to enzym, który rozkłada acetylocholinę, ograniczając działanie nerwów cholinergicznych.
Przyłączenie grupy fosforanowej do enzymu cholinesterazy inaktywuje go, wydłużając i nasilając działanie stymulacji cholinergicznej.
==========================================
Układ nerwowy autonomiczny tradycyjnie dzieli się na układ sympatyczno-adrenergiczny i układ parasympatyczno-cholinergiczny, których funkcje są mniej więcej przeciwstawne, odpowiednio zwiększając i ograniczając wydatek energetyczny. Układ hormonalny i układ behawioralny oddziałują na siebie, a każdy z nich może zakłócać działanie pozostałych. W ostatnich dekadach wzrosła liczba czynników zakłócających w środowisku.
==========================================
Życie to rozwój; wybory, których dokonujemy, kształtują naszą indywidualność. Jeśli genetycznie identyczne myszy dorastają w dużym i zróżnicowanym środowisku, niewielkie różnice w ich doświadczeniach wpłyną na wzrost komórek w ich mózgach, prowadząc do znacznych różnic w ich zachowaniach eksploracyjnych w miarę starzenia się (Freund i in., 2013). Genetycy mawiali, że „geny determinują nasze ograniczenia”, ale ten eksperyment pokazuje, że środowisko może zapewniać zarówno ograniczenia, jak i możliwości poszerzania odziedziczonego potencjału. Jeśli nasze środowisko ogranicza nasze wybory, nasze stawanie się człowiekiem jest udaremnione, tak jak potencjał szczurów nie został odkryty, gdy były trzymane w standardowych, małych pudełkach laboratoryjnych. Możliwość złożonego zaangażowania w złożone środowisko pozwala nam stać się bardziej tym, kim jesteśmy, bardziej zróżnicowanymi pod względem ludzkim.