Maurice Pinay: “Spisek przeciwko Kościołowi” Cz.I R.1
Maurice Pinay – pseudonim dwunastu księży-autorów książki : “Spisek przeciwko Kościołowi”
Maurice Pinay – pseudonim dwunastu księży-autorów książki : “Spisek przeciwko Kościołowi”
KANONY ŚWIĘTYCH APOSTOŁÓW
Kanony (Reguły) Apostolskie (ros. - Апостольские правила) – to zbiór starożytnych dokumentów kościelnych: osiemdziesiąt pięć wschodnich, pięćdziesiąt zachodnich, dotyczących zarządzania dyscypliną kościelną w pierwotnym Kościele, są one częścią Konstytucji apostolskich.
Poruszają one przede wszystkim zagadnienia dotyczące urzędu i obowiązków chrześcijańskiego biskupa, formacji i obyczajów kleru, życia duchowego chrześcijańskiej owczarni, jak umiarkowanie, posty oraz zasady organizacyjne (ekskomunika, synody, relacje z poganami i Żydami), Sakramenty (Chrzest, Eucharystia, małżeństwo).
Jest to zatem podręczny zbiór prawodawstwa pierwotnej Kościoła.
Pope Pius XII 1949 Holy Office Decree interpreting 1917 CIC 2314 (Code of Canon Law) on “Anti-Christian Communist Doctrine.” cf. Canon Law Digest, Vol. 3, by T. Lincoln Bouscaren, Imprimatur 1953, pp. 658-659. Latin: AAS 41-334.
Kilka refleksji przy okazji lektury książki prof. Roberto de Mattei pt. Sobór Watykański U. Historia dotąd nieopowiedziana.
Do grona ważnych książek dotyczących naszej wiary, Kościoła i ostatniego soboru, takich jak prace abpa Marcela Lefevbrea (oni Jego zdetronizowali oraz Oskarżam Sobór!), prof. Romano Amerio (Iota unum) i o. Ralpha Wiltgena (Ren wpada do Tybru. Historia Soboru Watykańskiego II) dołączyć teraz można książkę prof. Roberto de Mattei Sobór Watykański II. Historia dotąd nieopowiedziana.
Celem niniejszej pracy jest przedstawić stanowisko Kościoła w sprawie żydowskiej i niebezpieczeństwa żydowskiego w dawnej, przedrozbiorowej Polsce na podstawie źródeł ustawodawstwa Kościoła Polskiego, będącego zarazem wykonaniem odpowiednich konstytucji papieskich, dekretów i kanonów powszechnego prawa kościelnego.
Niebezpieczeństwo żydowskie zawsze było aktualne w całym świecie chrześcijańskim, a szczególnie w Polsce, gdzie, podobnie jak dziś tak i dawniej, poprzez całe dzieje naszego bytu państwowego i narodowego, było ono zawsze, w porównaniu do innych krajów, państw i narodów, stosunkowo najgroźniejsze.